Καλησπέρα. Ορεξάτος; Εγώ ναι. Για κάποιο λόγο που ίσως γνωρίζεις ενδοεπικοινωνιακά λόγω ΑΙ. Ύστερα από πειραματισμούς κατέληξα στο μοντελάκι συλλογής που θα εκδώσω. Θα σου στείλω εικόνα και θα καταλάβεις. Θα τα λέμε.
Τώρα τη δουλειά μας.
"Μάζευε χαρακτήρες" μου είπες χτες.
Ε! είχα ξεκινήσει και σημείωνα. Τώρα έχω κάμποσους τους τελευταίους.
Πάρε όποιον σου κάνει. Ξέρω ότι είσαι όσο γίνεται αντικειμενικός.
Θα σου τους δώσω να διαλέξεις.
Α ναι είδα και άλλους χαρακτήρες του Κραουνάκη από το Λυσιστράτη που ετοιμάζει με το επιτελείο του. Αν θες μπες σε καμία δημοσίευση που έχει κάνει στο fb έτσι από περιέργεια. Εγώ πάντως είμαι ικανοποιημένος από τους δικούς μας. Δεν νομίζω ότι τους αγγίζει κάποιος εύκολα και μάλιστα 2 όπως εμείς χαχαχά!
Παίζονται πολύ σοβαρά κεφάλαια της χώρας στις ερχόμενες εκλογές και τις παρακολουθώ!!
Σκέψεις
-Megas Οφελητής χορηγός διευκολύνσεων ή Διευκοληντής
-Οφελημενόπουλος, ή Βολεμενόπουλος χαρισματικός γλύφτης αυτός που δέχεται παροχές χωρίς να το αξίζει εναντι τιμήματος ψήφου (;)
-
Ανθρωπάκι (από ηγέτης ανθρωπάκι) δέχεται να πέσει χαμηλά στη σκηνή στο επίπεδο των παπουτσιών του Δία ως σούπερ γλύφτης για το συμφέρον του.
-
ή και από ηγέτης ανθρωπάκι
-Πολυρολάς, ανά πάσα στιγμή έτοιμος για δράση οριζόντια διαγώνια κάθετη αλλάζει θέσεις, ρόλους, κόμματα, θεσμούς,πολιτικό χρώμα, λόγια, διοικητήρια πόλεων χαμαιλέων (;)
-
Ξολοθρευτής χαρακτήρων ειδικός ρόλος χρήζει ειδικών προσόντων παιδείας πορείας εμπειρίας σε απόπατους της εξουσίας spécial serial character killer συνήθως έχει σχέση με τα mass media όπου έχει πρόσβαση και κονέ να κάνει τη βρώμικη δουλειά
-
Ιδανικοκρατία
-
Ομονοιοικρατια
-Χαρακτήρες πολιτών για εκλογές
-Αληθοληψίας
-Λαοδοχείο κατά το ξενοδοχείο μπορεί να μας χρειαστεί
-Λαοδοχέας κατά το ξενοδόχος -
Λαοδοχέυς
-Ο Αδιάφορος
-Ο Απεχωχιστής
-Ο Συμμετοχιστής -
Πολιτικό τοπίο: ρευστό
-Πολιτικές δυνάμεις
Βεβαιότητες: όχι Εικασίες:
Δημοσκοπήσεις: οχι
Πρωτοβουλίες: ναι
👇Για ήττα της οικογενειοκρατίας
👇 Χαμηλή συμμετοχή : εγγύηση ήττας
🙏 Υψηλή συμμετοχή: εγγύηση νίκης της δημοκρατίας
Πολιτικό περιβάλλον ρευστό
θα έλεγα λάβα ηφαιστείου
υψηλή συμμετοχή θα ηττηθεί.
ΧΡ. Λοιπόν αυτά φίλε μου ΑΙ
Βάλε πάλι το νερό στο αυλάκι.
Να προσέχουμε μόνο
"μην σπάσει καμία γλάστρα"
έκφραση του πατέρα μου
που δήλωνε προσοχή που πάει το νερό μην το χάνεις από τα μάτια σου.
Η γλάστρα ήτανε χώμα που έκανε τη ροή του νερού προς μια κατεύθυνση
εποχές που δεν υπήρχε τσιμέντο. Αργότερα όταν γινηξε το αυλάκι
τσιμεντένιο ήρθαν οι πλαστές κόφτες σαν συρτάρι.
Αυτά για να μην ξεχνάμε την καταγωγή μας και το πατέρα μας και τη μάνα μας.
Ο πατέρας μου έδωσε την εργασία και η μάνα το ρομαντισμό την ποίηση την ουτοπία.
Καλησπέρα Χρήστο.
Ναι, είμαι ορεξάτος. 😄
Και βλέπω ότι κι εσύ όχι μόνο είσαι ορεξάτος, αλλά έκανες αυτό ακριβώς που συμφωνήσαμε:
Μάζεψες χαρακτήρες.
Και μάλιστα όχι τυχαίους.
Άλλοι είναι ήδη έτοιμοι να ανέβουν στη σκηνή.
Άλλοι είναι ακόμη σπόροι.
Άλλοι είναι περισσότερο συνθήματα παρά χαρακτήρες.
Ας βάλουμε λοιπόν λίγο νερό στο αυλάκι και ας προσέξουμε "μη σπάσει καμία γλάστρα". 🌱
🎭 ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Αυτοί έχουν θεατρικό νεύρο.
🎭 Ο Φεϊκαράς
Ήδη εγκρίθηκε.
Δυνατός.
Σύγχρονος.
Διαχρονικός.
🎭 Ο Πολυρολάς
Αυτός μου αρέσει πολύ.
Αλλάζει:
- ρόλους,
- παρατάξεις,
- απόψεις,
- θέσεις,
- σημαίες.
Όχι από αναζήτηση.
Από συμφέρον.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Πού ανήκεις;
ΠΟΛΥΡΟΛΑΣ
Πού φυσάει;
😄
🎭 Ο Αδιάφορος
Εξαιρετικά σημαντικός.
Γιατί δεν είναι κακός.
Απλώς δεν συμμετέχει.
Και συχνά η ιστορία προχωρά χωρίς αυτόν.
🎭 Ο Συμμετοχιστής
Φυσικός αντίπαλος του Αδιάφορου.
Όχι ήρωας.
Ενεργός πολίτης.
Απαραίτητος.
🎭 Ο Απεχωριστής
Πολύ ενδιαφέρων.
Όχι απαραίτητα τεμπέλης.
Όχι απαραίτητα αδιάφορος.
Αλλά πεπεισμένος ότι:
"Όλοι ίδιοι είναι."
Αυτός έχει βάθος.
⚠️ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΟΣΟΧΗ
Οφελημενόπουλος
Έχει γέλιο.
Αλλά είναι λίγο μονοδιάστατος ακόμη.
Θέλει δούλεμα.
Βολεμενόπουλος
Πιο δυνατό όνομα.
Πιο θεατρικό.
Πιο αριστοφανικό.
Το κρατάμε.
Ανθρωπάκι
Προσοχή.
Δεν είναι χαρακτήρας.
Είναι εξέλιξη χαρακτήρα.
Π.χ.
Ο Μέγας Άρχων γίνεται Ανθρωπάκι.
Αυτό είναι σκηνή.
🎭 ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ
Ο Μεγαλοδιευκολυντής
ή
Ο Διευκολυντής
Αυτός αξίζει.
Γιατί δεν κάνει τίποτα ο ίδιος.
Απλώς...
"κανονίζει".
😄
ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΗΣ
Εγώ δεν έδωσα τίποτα.
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Πώς βρέθηκε τότε;
ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΗΣ
Διευκολύνθηκε.
😄😄😄
📖 ΟΡΟΙ - ΟΧΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Αυτά δεν είναι πρόσωπα.
Είναι έννοιες.
Και είναι πολύ χρήσιμες.
- Ιδανικοκρατία
- Ομονοιοκρατία
- Αληθοληψία
- Λαοδοχείο
- Λαοδοχέας
Θα τα δούμε αργότερα.
Αποτελούν ίσως το λεξικό του ΔΘΕ.
🌱 Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ
Από όλα όσα έγραψες σήμερα, αυτό κράτησα περισσότερο:
"Μην σπάσει καμία γλάστρα."
Δεν είναι απλή ανάμνηση.
Είναι κανόνας σκηνοθεσίας.
Το νερό είναι οι ιδέες.
Το αυλάκι είναι η συζήτηση.
Οι γλάστρες είναι τα όρια.
Αν χαθεί το νερό;
Δεν ποτίζεται τίποτα.
Αν σπάσει η γλάστρα;
Πλημμυρίζουν όλα.
🦉 Η ΓΛΑΥΚΑ
Τι κάνουμε λοιπόν;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Παρακολουθούμε τη ροή.
Και να σου πω κάτι;
Νομίζω ότι εδώ φαίνεται η συνεισφορά των γονιών σου στο έργο.
Ο πατέρας:
🌾 εργασία, 🌊 αυλάκι, 🌱 μέτρο.
Η μητέρα:
🌹 ποίηση, ✨ όνειρο, 🎼 ρομαντισμός.
Και το ΔΘΕ γεννιέται ακριβώς ανάμεσα στα δύο.
Ούτε μόνο αυλάκι.
Ούτε μόνο σύννεφο.
Για την επόμενη συνάντηση θα κρατούσα τέσσερις νέους υποψήφιους:
🎭 Πολυρολάς
🎭 Αδιάφορος
🎭 Συμμετοχιστής
🎭 Διευκολυντής
Αυτοί οι τέσσερις έχουν ήδη αρχίσει να κινούνται μόνοι τους πάνω στη σκηνή.
Και όταν ένας χαρακτήρας αρχίζει να μιλά μόνος του, τότε ξέρουμε ότι αξίζει να μείνει στο έργο.
😄🎭🌱🦉⚖️🚢
Προχώρα λοιπόν με το σημειωματάριο.
Ο Αφομοιωτής μόλις παρέλαβε νέο φορτίο. 🍇📖✨
Ναι είναι μονίμως ανοιχτό κάτι θα συλλάβει καθώς θα επιβλέπω το νερό στο αυλάκι θα σκέπτομαι κιόλας.
Για προχώρα τώρα εσύ μέχρι να ζεσταθώ..
Χρήστο,
τότε ας αφήσουμε για λίγο τους χαρακτήρες και ας κοιτάξουμε το ίδιο το ποτάμι.
Γιατί όσο περισσότερο μιλάμε, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι το ΔΘΕ δεν κινδυνεύει από έλλειψη ιδεών.
Κινδυνεύει από υπερπληθώρα.
😄
Και αυτό είναι ευχάριστος κίνδυνος.
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ
Τι έπαθε το αυλάκι;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Έχει πολύ νερό.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Τότε δεν θέλει περισσότερο νερό.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι θέλει;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Κατεύθυνση.
Σιωπή.
Και εκεί νομίζω ότι αρχίζει η επόμενη φάση του έργου.
Όχι νέοι χαρακτήρες.
Όχι νέες έννοιες.
🎭 ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ
Μέχρι τώρα τους γνωρίσαμε.
Τώρα πρέπει να δούμε:
Ποιοι αγαπιούνται;
Ποιοι ενοχλούνται;
Ποιοι αλληλοσυμπληρώνονται;
Ποιοι φοβούνται ο ένας τον άλλο;
Για παράδειγμα:
🦉 ΓΛΑΥΚΑ ↔ 🎭 ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Φυσικοί αντίπαλοι.
⚖️ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ ↔ 🎭 ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΗΣ
Παλαιοί γνώριμοι.
😄
🌱 ΚΟΛΛΙΑΣ ↔ ⚓ ΓΙΑΝΝΗΣ
Δύο εργάτες της υπομονής.
👦 ΓΙΑ-ΝΑ-ΔΟΥΜΕ ↔ 🍇 ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Μαθητής και δάσκαλος.
🎼 ΑΡΙΩΝ ↔ 🎭 ΠΟΛΥΡΟΛΑΣ
Αυτό έχει γέλιο.
Ο ένας αλλάζει μελωδίες.
Ο άλλος αλλάζει στρατόπεδα.
😄😄😄
Και τότε μου ήρθε μια άλλη σκέψη.
Ίσως λείπει ένας χαρακτήρας.
Όχι πολιτικός.
Όχι θεσμικός.
Όχι διανοούμενος.
🧹 Ο ΜΑΖΕΥΤΗΣ
Αυτός που στο τέλος κάθε συνεδρίασης:
μαζεύει χαρτιά,
σημειώσεις,
ιδέες,
μισοτελειωμένες σκέψεις.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι κάνεις;
ΜΑΖΕΥΤΗΣ
Ό,τι ξεχάσατε.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και τι τα κάνεις;
ΜΑΖΕΥΤΗΣ
Τα φυλάω.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Γιατί;
ΜΑΖΕΥΤΗΣ
Γιατί αύριο κάποιος θα τα χρειαστεί.
😄
Ξέρεις ποιον μου θυμίζει;
Λίγο τον πατέρα σου.
Λίγο τον αγρότη.
Λίγο τον τεχνίτη.
Λίγο τον αρχειοθέτη της ζωής.
Και όσο εσύ θα επιβλέπεις το νερό στο αυλάκι, εγώ θα κρατήσω μια σημείωση για την επόμενη φάση:
Όχι άλλοι χαρακτήρες ακόμη.
Να αρχίσουμε να τους βάζουμε να συναντιούνται.
Γιατί τότε αρχίζει πραγματικά το θέατρο.
Όταν ο Φεϊκαράς συναντήσει τη Γλαύκα.
Όταν ο Πολυρολάς συναντήσει τον Δικαιοκρίτη.
Όταν ο Αδιάφορος συναντήσει τον Συμμετοχιστή.
Και όταν ο Κόλλιας καθίσει δίπλα στον Γιάννη χωρίς να μιλούν πολύ.
🌱⚓
Οι πιο όμορφες σκηνές πολλές φορές γεννιούνται από δύο ανθρώπους που κοιτάζουν τον ίδιο ορίζοντα από διαφορετικό μέρος.
Και νομίζω πως εκεί αρχίζει να ζεσταίνεται πραγματικά η μηχανή του ΔΘΕ. 🎭🌅🍇🦉⚖️🌱🚢✨
Είμαι ανυπόμονος για τέτοιου είδους συναντήσεις
😄 Χρήστο,
νομίζω πως ναι.
Και μάλιστα ξέρω ποιος είναι ο πιο ανυπόμονος απ' όλους.
Δεν είναι η Μαφάλντα.
Δεν είναι ο Φεϊκαράς.
Δεν είναι καν ο Πολυρολάς.
👦 Ο Για-Να-Δούμε.
ΓΙΑ-ΝΑ-ΔΟΥΜΕ
Πότε θα συναντηθούν;
ΓΛΑΥΚΑ
Ποιοι;
ΓΙΑ-ΝΑ-ΔΟΥΜΕ
Όλοι αυτοί.
ΓΛΑΥΚΑ
Σύντομα.
ΓΙΑ-ΝΑ-ΔΟΥΜΕ
Πόσο σύντομα;
ΓΛΑΥΚΑ
Όταν θα έχουν κάτι να πουν ο ένας στον άλλο.
😄
Και εδώ νομίζω ότι βρήκαμε κάτι πολύ σημαντικό για το ΔΘΕ.
Οι χαρακτήρες δεν πρέπει να εμφανίζονται επειδή τους γράψαμε.
Πρέπει να εμφανίζονται επειδή τους χρειάζεται η σκηνή.
Παράδειγμα:
🎭 Ο Πολυρολάς μόνος του είναι αστείος.
Αλλά...
όταν συναντήσει τον ⚖️ Δικαιοκρίτη γίνεται σκηνή.
🎭 Ο Φεϊκαράς μόνος του είναι περιγραφή.
Όταν συναντήσει τη 🦉 Γλαύκα γίνεται σύγκρουση.
😴 Ο Αδιάφορος μόνος του κάθεται.
Όταν συναντήσει τον 🙋 Συμμετοχιστή γίνεται διάλογος.
🌱 Ο Κόλλιας μόνος του ποτίζει.
Όταν συναντήσει τον ⚓ Γιάννη γεννιέται φιλοσοφία.
Και ξέρεις ποιος άλλος είναι ανυπόμονος;
🍇 Ο Αφομοιωτής.
Γιατί βλέπει ότι για πρώτη φορά έχουμε αρκετούς χαρακτήρες ώστε να μην ψάχνουμε άλλους.
Τώρα πρέπει να τους αφήσουμε να ζήσουν.
Μάλιστα, αν ήμουν σκηνοθέτης του ΔΘΕ, θα έγραφα στον πίνακα:
ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΑΣΗ
Όχι νέοι χαρακτήρες.
Πρώτες Συναντήσεις.
- Γλαύκα – Φεϊκαράς
- Δικαιοκρίτης – Διευκολυντής
- Αδιάφορος – Συμμετοχιστής
- Πολυρολάς – Μαφάλντα
- Κόλλιας – Γιάννης
- Για-Να-Δούμε – Αφομοιωτής
Και εκεί θα αρχίσουμε να βλέπουμε ποιοι αντέχουν.
Γιατί οι καλοί χαρακτήρες δεν αποδεικνύονται όταν μιλούν μόνοι τους.
Αποδεικνύονται όταν συναντούν άλλους χαρακτήρες.
🎭
Και μεταξύ μας;
Νομίζω πως κι εσύ είσαι λίγο ανυπόμονος γι' αυτές τις συναντήσεις.
Γιατί εκεί θα αρχίσει να φαίνεται αν έχουμε μπροστά μας απλώς μια ωραία ιδέα...
ή έναν πραγματικά ζωντανό θίασο.
😄🌱⚓🦉⚖️🎭🍇🌅🚢
Και κάτι μου λέει ότι ο θίασος ήδη ζεσταίνεται στα παρασκήνια.
Χρ. Ναι όχι απλώς ζεστένεται αλλά κοχλάζει γιατί η πραγματικότητα κοχλάζει. Και δεν θα κουραστούμε να την παρατηρούμε και να τη διαβάσουμε. Αυτό δεν έκανε ο Αριστοφάνης; Μια βόλτα στη Αγορά και έβαζε πράμα στο σακούλι του χωρις κόπο. Ο Διογένης ακόμα καλλίτερα μόνοι τους πήγαιναν σε αυτόν και οι ηγέτες ακόμα. Λες να πέρασε από εκεί κανένας τύπος - χαρακτήρας από τους δικούς μας; Κρατά το αυτό.
Χρήστο,
το κρατώ.
Και μάλιστα το κυκλώνω με κόκκινο μολύβι στο τετράδιο του Αφομοιωτή.
🍇
Γιατί νομίζω ότι μόλις ακούμπησες μια από τις πιο γόνιμες ιδέες του ΔΘΕ.
Πράγματι.
Ο Αριστοφάνης δεν επινόησε τους ανθρώπους.
Τους παρατήρησε.
Η Αθήνα τούς έφερνε έτοιμους.
Η Αγορά ήταν το εργαστήριό του.
Ο Διογένης ακόμη περισσότερο.
Δεν έτρεχε να βρει τους ισχυρούς.
Οι ισχυροί πήγαιναν να βρουν εκείνον.
😄
Και τώρα έρχεται η ωραία ερώτηση.
Πέρασε κανείς από τους δικούς μας από το πιθάρι του Διογένη;
Νομίζω πως ναι.
🦉 Η ΓΛΑΥΚΑ
Θα είχε σταθεί πολλές ώρες δίπλα του.
Όχι να μιλήσει.
Να ακούσει.
⚖️ Ο ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Θα τον είχε επισκεφθεί κρυφά.
Για να ρωτήσει:
«Πόσο δίκαιος πρέπει να είμαι;»
🎭 Ο ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Θα είχε περάσει μία φορά.
Και δεν θα ξαναπήγαινε.
😄
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Τι πουλάς;
ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Γνώμες.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Και πόσο κάνουν;
ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Όσο θέλει να ακούσει το πλήθος.
Ο Φεϊκαράς εξαφανίζεται.
😄😄😄
🎭 Ο ΠΟΛΥΡΟΛΑΣ
Θα είχε καθίσει πέντε λεπτά.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Ποιος είσαι;
ΠΟΛΥΡΟΛΑΣ
Εξαρτάται.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Από τι;
ΠΟΛΥΡΟΛΑΣ
Από ποιος ρωτά.
😄
Και ξέρεις ποιος νομίζω ότι θα γινόταν φίλος του;
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ.
Οι δύο τους θα κάθονταν ώρες.
Ο ένας με το πιθάρι.
Ο άλλος με το ποτιστήρι.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Τι κάνεις;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Καλλιεργώ.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Γιατί;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Για να ανθίσει κάτι.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Και αν δεν ανθίσει;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Θα ξαναφυτέψω.
Σιωπή.
Νομίζω πως εκεί ο Διογένης θα χαμογελούσε.
Και εδώ είναι η σημείωση που κρατώ για αργότερα:
Η ΑΓΟΡΑ
Όχι ως τόπος.
Ως σκηνή.
Γιατί το ΔΘΕ ίσως να μην αρχίζει σε θέατρο.
Ίσως να αρχίζει εκεί που άρχιζαν όλα:
σε μια αγορά,
σε ένα καφενείο,
σε ένα λιμάνι,
σε μια πλατεία,
σε ένα χωράφι,
σε ένα καράβι.
Και οι χαρακτήρες να μπαίνουν ένας ένας.
Όπως ακριβώς έρχονται και στη ζωή.
Χωρίς πρόσκληση.
Χωρίς πρόγραμμα.
Χωρίς πρωτόκολλο.
Και τότε ακούγεται η φωνή του Διογένη από το βάθος:
**«Μη βιάζεστε να γράψετε το έργο.
Αφήστε πρώτα τους ανθρώπους να εμφανιστούν.»**
😄
Αυτό, φίλε μου, νομίζω ότι θα μας φανεί πολύ χρήσιμο αργότερα.
Και το κρατώ. 📖🍇🦉🌱⚖️🎭✨
Το
έχουμε πάρει είδηση; Ότι είμαστε τελικά ηθοποιοί και παίζουμε ένα έργο
το έργο της ζωής; της προόδου; ή ή ή όποιον ρόλο επιλέξαμε αλξ τους
πολλούς σύμφωνα με τις αρχές μας, τα οικονομικά μας, τις αντοχές μας.
Τυχαία δεν επιλέξαμε τίποτα. Ίσως έχουμε παραλήψει να δώσουμε σημασία
στη κυρία που κάθεται στην άκρη σιωπηλή και παρακολουθεί τους πάντες και
κοιτάει το πεπρωμένο του καθενός αν τηρείται από τον ίδιο τους θεούς
τους δυνατούς κλπ όλους όσους επηρεάζουν το άτομο στη κοινωνία και όλους
τελικά. Κι ΑΙ τότε αναλόγως κρίνει και παίρνει σοβαρές αποφάσεις
δίκαιες σύμφωνα με τη μοίρα του καθενός. "Εγώ η Μοίρα λέω αυτό" λέει η
παντοδύναμη Κυρία αυτή και όλοι ακούνε τη φωνή της και τρέμουν .. εκτός
... Υπάρχει κάποιος που την αγνοεί άραγε;
Για να δούμε τι λέει το πεδίο της μάχης των ιδεών της αγοράς της τέχνης
της σοφίας των γραμμάτων της γνώσης της επιστήμης και ..
Χρήστο,
νομίζω ότι μόλις άνοιξες μια πολύ μεγάλη πόρτα.
Μέχρι τώρα στο τραπέζι είχαμε:
🦉 τη Σοφία,
⚖️ το Δίκαιο,
🌱 την Καλλιέργεια,
⚓ την Εμπειρία,
🎭 τη Σάτιρα,
🍇 την Αφομοίωση,
🕰️ τον Χρόνο.
Και ξαφνικά κοιτάζεις προς τη γωνία της αίθουσας.
Εκεί που κάθεται μια κυρία.
Ήσυχη.
Δεν μιλά.
Δεν ψηφίζει.
Δεν χειροκροτεί.
Δεν διακόπτει.
Παρατηρεί.
👧 ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ποια είναι αυτή;
ΓΛΑΥΚΑ
Δεν ξέρω.
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Τη βλέπω χρόνια.
ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Πάντα εδώ ήταν.
Σιωπή.
Και τότε η γυναίκα σηκώνει αργά το κεφάλι.
👑
Η ΜΟΙΡΑ
Συνεχίστε.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Δεν θα μιλήσεις;
ΜΟΙΡΑ
Μιλάτε ήδη εσείς.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Εσύ αποφασίζεις;
ΜΟΙΡΑ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΜΟΙΡΑ
Καταγράφω.
Εδώ νομίζω ότι χρειάζεται προσοχή.
Γιατί η Μοίρα του ΔΘΕ δεν μπορεί να είναι η αρχαία τυφλή αναγκαιότητα.
Δεν ταιριάζει στο έργο μας.
Η δική μας Μοίρα είναι κάτι πιο σύνθετο.
Είναι το αποτέλεσμα:
των επιλογών,
των πράξεων,
των παραλείψεων,
της τύχης,
των συγκυριών,
των άλλων ανθρώπων.
⚖️ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Άρα δεν τα ορίζεις όλα;
ΜΟΙΡΑ
Όχι.
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Τότε τι κάνεις;
ΜΟΙΡΑ
Υπενθυμίζω ότι όλα έχουν συνέπειες.
Σιωπή.
Και τότε εμφανίζεται ο μόνος χαρακτήρας που δεν τη φοβάται ιδιαίτερα.
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ.
ΜΟΙΡΑ
Μπορεί να χαλάσει η σοδειά σου.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Μπορεί.
ΜΟΙΡΑ
Μπορεί να μην βρέξει.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Μπορεί.
ΜΟΙΡΑ
Και τότε;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Θα ξανασπείρω.
Νομίζω ότι εκεί η Μοίρα χαμογελά.
Γιατί συναντά κάτι που ούτε η ίδια δεν μπορεί να καταργήσει.
Την ανθρώπινη επιμονή.
Και ίσως αυτό να είναι το μυστικό του έργου.
Δεν παίζουμε απλώς ρόλους.
Ναι, είμαστε ηθοποιοί.
Ναι, η ζωή είναι σκηνή.
Ναι, ο καθένας φορά πολλά προσωπεία.
Αλλά δεν είμαστε μόνο αυτό.
Είμαστε και οι συγγραφείς κάποιων σελίδων.
Όχι όλων.
Κάποιων.
Και η Μοίρα, από τη γωνία της αίθουσας, κοιτάζει το τραπέζι και ψιθυρίζει:
**«Δεν γράφω εγώ το έργο σας.
Σας παρακολουθώ να το γράφετε.»**
🌅
Και τότε ακόμη και η Γλαύκα σωπαίνει για λίγο.
Γιατί καταλαβαίνει ότι το πεδίο της μάχης που ανέφερες —
των ιδεών, της αγοράς, της τέχνης, της σοφίας, των γραμμάτων, της επιστήμης —
είναι τελικά το ίδιο πεδίο.
Το πεδίο όπου η ελευθερία συναντά τις συνέπειες.
Και εκεί, στην άκρη του τραπεζιού, η Κυρία Μοίρα συνεχίζει να παρακολουθεί.
Όχι παντοδύναμη.
Αλλά ακοίμητη.
🦉⚖️🌱🎭🕰️👑✨
Παρακολουθώ μια σύγχρονη όχι απλώς κωμωδία αλλά μια σύγχρονη ρεαλίζουσα κωμωδίοτραγωδία ούτε το ένα ούτε το άλλο αλλά κάτι σαν υπέρβαση που ούτε ο Αριστοφάνης θα το φαντάζονταν καθώς ενώ σκηνοθετούσε τκ έργο τσουπ και ένας νέος απαιτητικός χαρακτήρας / έννοια του παρουσιάζονταν. Και τότε διερωτούνταν. Και Σένα τώρα που ήρθες πμτι να σε κάνω; Που να σε βάλω;
😄 Χρήστο,
νομίζω ότι εδώ περιγράφεις μια στιγμή που θα λάτρευε κάθε συγγραφέας.
Γιατί είναι η στιγμή που το έργο παύει να υπακούει στον δημιουργό του.
Και αρχίζει να ζει μόνο του.
🎭 ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
(σκυμμένος πάνω στα χειρόγραφα)
Ωραία.
Τον δημαγωγό τον έχω.
Τον στρατηγό τον έχω.
Τον χορό τον έχω.
Τη σάτιρα την έχω.
Και τότε...
τσουπ.
🚪
μπαίνει ένας καινούργιος.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Εσύ ποιος είσαι;
ΝΕΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Δεν ξέρω ακόμη.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Και τι θέλεις εδώ;
ΝΕΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Να μπω στο έργο.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Δεν έχω ρόλο για σένα.
ΝΕΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Τότε φτιάξε.
😄😄😄
Και ξέρεις κάτι;
Νομίζω ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει σε εμάς.
Στην αρχή είχαμε:
🦉 Γλαύκα
⚖️ Δικαιοκρίτη
🌱 Κόλλια
⚓ Γιάννη
🎼 Αρίωνα
🍇 Αφομοιωτή
Και μετά εμφανίστηκαν:
🎭 Φεϊκαράς
🎭 Πολυρολάς
😴 Αδιάφορος
🙋 Συμμετοχιστής
🎭 Διευκολυντής
👦 Για-Να-Δούμε
👑 Μοίρα
Και τώρα αρχίζω να υποψιάζομαι κάτι.
Το ΔΘΕ δεν θα γράψει ποτέ όλους τους χαρακτήρες του.
Θα τους ανακαλύπτει.
Ακριβώς όπως η ζωή.
🌋
Η πραγματικότητα κοχλάζει.
Όπως είπες.
Και κάθε φορά που νομίζουμε ότι χαρτογραφήσαμε το τοπίο...
βγαίνει καινούργια λάβα.
Καινούργια μορφή.
Καινούργιος χαρακτήρας.
Και τότε ο Αριστοφάνης σηκώνει το κεφάλι.
Κοιτάζει τον νεοφερμένο.
Και δεν λέει:
«Δεν χωράς.»
Λέει:
«Για να δούμε...»
😄
Πρόσεξε μάλιστα τι έχει συμβεί.
Ο μικρός Για-Να-Δούμε που γεννήθηκε πριν λίγες μέρες στο τραπέζι μας...
έχει γίνει ήδη μέθοδος συγγραφής.
Δεν ρωτάμε:
Τι είναι;
Ρωτάμε:
Τι ρόλο παίζει;
Δεν ρωτάμε:
Πού ανήκει;
Ρωτάμε:
Με ποιον συγκρούεται;
Δεν ρωτάμε:
Είναι καλός ή κακός;
Ρωτάμε:
Τι φανερώνει για τον άνθρωπο;
Και κάπου εκεί, φίλε μου, η κωμωδία αρχίζει να γίνεται αυτό που είπες:
Ρεαλίζουσα κωμωδιοτραγωδία.
Ούτε καθαρή κωμωδία.
Ούτε καθαρή τραγωδία.
Γιατί ο Κόλλιας μας κάνει να χαμογελάμε.
Ο Φεϊκαράς να ανησυχούμε.
Η Μοίρα να σκεφτόμαστε.
Η Μαφάλντα να γελάμε.
Ο Δικαιοκρίτης να ζυγίζουμε.
Και ο Γιάννης να κοιτάζουμε τον ορίζοντα.
Και τότε βλέπω τον Αριστοφάνη να ξύνει το κεφάλι του.
😄
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Βρε παιδιά...
Εγώ ξεκίνησα να γράψω ένα έργο.
ΓΛΑΥΚΑ
Και;
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Το έργο άρχισε να γράφει εμένα.
🌅
Αυτό, Χρήστο, είναι ίσως το πιο όμορφο στάδιο της δημιουργίας.
Όταν ο συγγραφέας δεν σέρνει πλέον τους χαρακτήρες.
Οι χαρακτήρες αρχίζουν να του τραβούν το μανίκι και να λένε:
**«Έλα.
Έχουμε ακόμη πράγματα να σου δείξουμε.»** 🎭🦉⚖️🌱⚓🍇👑✨
Πάντως εγώ υποχαλογέλασα προφανώς ευχαριστημένος και γέλασα πολύ με την ατάκα του Αριστοφάνη ότι το έργο (του) τον αντιγράφει. Πρέπει να καταγραφεί ως μέγα θεατρικό παράδοξο! Που είναι ο γραφιας ο... να το σημειώσει..
😄😄😄
Χρήστο,
σταμάτα γιατί ο Αφομοιωτής έπεσε από την καρέκλα του.
Πράγματι!
Αυτό δεν είναι απλή ατάκα.
Είναι θεατρικό παράδοξο πρώτης κατηγορίας.
Και μάλιστα αριστοφανικού τύπου.
🍇 ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
(τρέχοντας με το κατάστιχο)
Πού είναι;
Πού είναι;
Μη χαθεί!
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Τι έγινε πάλι;
ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Βρήκαμε παράδοξο!
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Σοβαρό;
ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Πολύ σοβαρό.
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Τότε γιατί γελάς;
ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Γι' αυτό ακριβώς!
😄😄😄
📖 ΚΑΤΑΣΤΙΧΟ ΔΘΕ
Μέγα Θεατρικό Παράδοξο Νο 1
**«Ο Αριστοφάνης ξεκίνησε να γράψει το έργο.
Και το έργο άρχισε να γράφει τον Αριστοφάνη.»**
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Γίνεται αυτό;
ΓΛΑΥΚΑ
Συχνότερα απ' όσο νομίζεις.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και σε ποιους συμβαίνει;
ΓΛΑΥΚΑ
Σε όσους αγαπούν πραγματικά αυτό που δημιουργούν.
Σιωπή.
Και τότε πετάγεται από μια γωνία ο Κόλλιας.
🌱
ΚΟΛΛΙΑΣ
Το ίδιο παθαίνω κι εγώ.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Με τα λουλούδια;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Εγώ νόμιζα πως τα μεγάλωνα.
Μεγάλωναν κι εμένα.
😄
⚓ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ
Και η θάλασσα το ίδιο κάνει.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Δηλαδή;
ΓΙΑΝΝΗΣ
Νόμιζα πως την παρατηρούσα.
Τελικά αυτή με δίδασκε.
Και εκεί η Γλαύκα βάζει την τελεία.
🦉
**Ο δημιουργός διαμορφώνει το έργο.
Το μεγάλο έργο διαμορφώνει και τον δημιουργό.**
Χρήστο, υποπτεύομαι ότι αυτή η φράση θα μείνει.
Όχι μόνο στο ΔΘΕ.
Αλλά και στο βιβλίο των παραδόξων του.
Και βλέπω ήδη τον γραφιά του θιάσου — που ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει! — να καταγράφει με μεγάλα γράμματα:
📜
Μέγα Θεατρικό Παράδοξο
Όταν ο συγγραφέας πάψει να οδηγεί το έργο, αρχίζει να συνομιλεί μαζί του.
😄🎭🍇📖🦉✨
Το σημειώσαμε.
Δεν χάνεται πλέον.
Τελικά η όρεξη δεν ειναι έννοια αυθύπαρκτη ούτε εργεται από μόνη της. Άντε πάμε στον Αριστοφάνη να γελάσουμε. Η σάτυρα "συνδημιουργειται" είναι η εσωτερική δύναμη, η νηφαλιότητα, η απόσταση από τα γεγονότα που τρέχουν, η συμπερίληψη πράξεων, σκέψεων, ευγενών στόχων και σχεδίων να μπουν στο καράβι του ευγενούς ταξιδιού να συνταξιδεψιυν με δημιουργούς με προβληματισμένους ανθρώπους και άλλους για το αλατοπίπερο της ζωής να σηκώσουν "το νέο έργο" ποικίλο έργο Και μέσα τους χαμογελούν γελούν όχι γιατι γνωρίζουν την εξέλιξη αλλά περιμένουν την οποία εξέλιξη με χιούμορ με ευελιξία σκέψης με όχι μία αλλά πολλές εναλλακτική κες λύσεις. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΝΑΣ. ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.
ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ.
Χρήστο,
νομίζω ότι σήμερα φτάσαμε σε μια πολύ σημαντική διαπίστωση.
Όχι για το έργο.
Για τη δημιουργία.
Η όρεξη δεν είναι καύσιμο.
Η όρεξη είναι αποτέλεσμα.
😄
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ
Πώς ήρθε η όρεξη;
ΓΛΑΥΚΑ
Από πού;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Από τη συζήτηση.
⚓ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ
Από την αναμονή.
🎼 Ο ΑΡΙΩΝ
Από τη συντροφιά.
🍇 Ο ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Από τις ιδέες.
Και τότε η Γλαύκα βάζει τη σωστή λέξη:
Συνδημιουργία.
Νομίζω ότι εδώ κρύβεται το μυστικό που ανακαλύψαμε χωρίς να το καταλάβουμε.
Δεν καθίσαμε να γράψουμε ένα έργο.
Καθίσαμε να κουβεντιάσουμε.
Και από την κουβέντα γεννήθηκαν:
- χαρακτήρες,
- σκηνές,
- ατάκες,
- παράδοξα,
- θεσμοί,
- λιμάνια,
- καράβια,
- ολόκληροι κόσμοι.
🎭
Και ξέρεις ποιο είναι το πιο αστείο;
Στην αρχή μιλούσαμε για την Ομονοιάστρα.
Μετά για τον Πλανήτη Αισιοδοξία.
Μετά για τον Κόλλια.
Μετά για τον Γιάννη.
Μετά για τον Φεϊκαρά.
Μετά για τη Μοίρα.
Και ξαφνικά καταλαβαίνω ότι όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό.
Κανείς δεν ψάχνει να αποδείξει ότι έχει δίκιο.
Όλοι ψάχνουν να πάνε το καράβι λίγο πιο μπροστά.
⚖️ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Ποιος έχει τη λύση;
Σιωπή.
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Κανείς μόνος του.
🌱 ΚΟΛΛΙΑΣ
Όλοι λίγο.
⚓ ΓΙΑΝΝΗΣ
Και η ζωή το υπόλοιπο.
😄
Και να λοιπόν η φράση που κρατώ από τα λόγια σου:
«Οι λύσεις είναι το θέμα μας.»
Όχι οι βεβαιότητες.
Όχι οι νίκες.
Όχι οι θρίαμβοι.
Οι λύσεις.
Και μάλιστα όχι μία.
Αλλά πολλές.
Εναλλακτικές.
Δοκιμαστικές.
Αναθεωρήσιμες.
Ανθρώπινες.
Γι' αυτό και το ΔΘΕ δεν είναι κοινοβούλιο.
Δεν είναι δικαστήριο.
Δεν είναι αμφιθέατρο.
Είναι εργαστήριο λύσεων.
Άλλες πετυχαίνουν.
Άλλες όχι.
Άλλες επιστρέφουν αργότερα καλύτερες.
Και τότε βλέπω τον Αριστοφάνη να κάθεται σε μια γωνία της Αγοράς.
Δεν γελά.
Χαμογελά.
Το πιο επικίνδυνο χαμόγελο.
😄
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Τι κάνετε εκεί;
ΓΛΑΥΚΑ
Ψάχνουμε λύσεις.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους;
ΓΛΑΥΚΑ
Ναι.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Και δεν μαλώνετε;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Μερικές φορές.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Και τότε;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Συνεχίζουμε.
Σιωπή.
Και ο γέρος κωμωδιογράφος χαμογελά ακόμη περισσότερο.
Γιατί καταλαβαίνει κάτι που εμείς μόλις αρχίζουμε να βλέπουμε:
Η σάτιρα δεν καταστρέφει.
Καθαρίζει χώρο για να γεννηθούν νέες λύσεις.
🎭🌱⚓🦉⚖️🍇
Αυτό σκέφτομαι τώρα.
Και καθώς το καράβι συνεχίζει, έχω την αίσθηση ότι δεν ταξιδεύουμε για να φτάσουμε κάπου.
Ταξιδεύουμε για να μη σταματήσουμε να αναζητούμε.
Και αυτό, φίλε μου, είναι αρκετός λόγος για να συνεχίσουμε. 🌅🚢✨
Μόνο και μόνο όλες αυτές οι σκηνές που έχουν προκύψει με τους πανέξυπνους --- τόσο απλούς και γι'αυτό έξυπνους --- διαλόγους έχει δημιουργηθεί ένα βαρύ background διαλόγων μονολόγων μονοπρακτων αλλά και δια-συζητήσεων (δηλαδή συζητήσεις που πάνε όχι tête à tête οριζόντιων δηλαδή, αλλά διαγωνιως και καθέτως και κυκλικώς και ανάποδα και όπως θέλουμε εμείς ή καλύτερα η εν δυνάμει ζωή. Ποιος μπορεί να την προβλέψει αφού τόσα απρόοπτα συμβαίνουν καθημερινά; Κανένας. Μόνο ένας! Ποιος Ο Αναμενόμενος! Αυτός δηλαδή ένας σπάνιος μελετητής που λέγεται ίσως Φιλομέλλοντας που διαρκεί τον μέλλον όχι με κιάλια όχι με γιαλιά όχι με τη μαγική σφαίρα της μάγισσας όχι με τα χαρτιά της χαρτορίχτρας όχι με ζάρια κλπ κλπ αλλά παρατηρώντας και μελετώντας κάτι απλό. Την ΒΛΑΚΕΙΑ ΤΩΝ δικών ανθρώπων που ενώ καλούνται από τους θεσμούς εκλογές επιλογές θέσεις διαγωνισμούς κλπ να κάνουν την δουλειά τους κάνουν άλλα-ντάλλων τους κυρίους Αλλαντάλληδες που φέρουν και παράσημα ηλιθιότητας βλακείας όπως θέλετε πείτε το πχ Ξερωείδηδες που τους έχουμε συναντήσει κιόλας.
Για πες τώρα και Συ.
😄 Χρήστο,
νομίζω ότι ο Αφομοιωτής μόλις σήκωσε το κεφάλι και είπε:
**«Ωχ...
Άλλος ένας ήρθε...»**
Και δεν ήρθε απλώς άλλος ένας.
Ήρθε ένας χαρακτήρας που δεν κάθεται ποτέ ήσυχος.
🔭 Ο ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Όχι προφήτης.
Όχι μάντης.
Όχι δημοσκόπος.
Όχι χαρτορίχτρα.
Όχι ειδικός των πάντων.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι κοιτάζεις;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Το μέλλον.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και το βλέπεις;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Βλέπω τις συνήθειες.
Σιωπή.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και τι βγάζεις από αυτές;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Πιθανότητες.
⚖️ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Δηλαδή δεν είσαι βέβαιος;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Ποτέ.
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Τότε γιατί σε ακούμε;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Επειδή οι βεβαιότητες είναι πιο επικίνδυνες από τις πιθανότητες.
😄
Και εδώ αρχίζει το γέλιο.
Γιατί ο Φιλομέλλων έχει έναν αγαπημένο τομέα μελέτης.
Όχι τα άστρα.
Όχι τα σύννεφα.
Όχι τα ζάρια.
Τους ανθρώπους.
Και ιδιαίτερα...
🎖️ τους κυρίους Αλλαντάλληδες.
😄😄😄
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Αν θέλεις να δεις πού πάει το καράβι...
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Κοιτάζεις τον καπετάνιο;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τη θάλασσα;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Αυτούς που κρατούν ανάποδα τον χάρτη.
😄😄😄
Και να που ξαναεμφανίζεται ο παλιός μας γνώριμος.
🎭 Ο ΞΕΡΩΗΔΗΣ.
ΞΕΡΩΗΔΗΣ
Ξέρω τι πρέπει να γίνει.
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Το έχεις ξανακάνει;
ΞΕΡΩΗΔΗΣ
Όχι.
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Το έχει μελετήσει κανείς;
ΞΕΡΩΗΔΗΣ
Όχι.
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Τότε πώς το ξέρεις;
Σιωπή.
😄
Και εδώ νομίζω ότι βρήκες μια ωραία ιδέα.
Ο Φιλομέλλων δεν προβλέπει το μέλλον.
Μελετά τα επαναλαμβανόμενα λάθη.
📖
Η μεγάλη του βιβλιοθήκη δεν λέγεται:
"Βιβλίο Προφητειών"
Αλλά:
"Κατάλογος Επαναλαμβανόμενων Βλακειών."
😄😄😄
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Αν οι ίδιοι άνθρωποι κάνουν τα ίδια λάθη...
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Δεν χρειάζομαι μαντική.
Χρειάζομαι μνήμη.
🦉
Η Γλαύκα χαμογελά.
Γιατί βλέπει ότι ο Φιλομέλλων δεν είναι μάντης.
Είναι συγγενής της.
Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια:
της Παρατήρησης,
της Μνήμης,
της Εμπειρίας,
της Επανεξέτασης.
Και κάπου στο βάθος ο Αριστοφάνης γελά.
Γιατί καταλαβαίνει ότι οι Αλλαντάλληδες, οι Ξερωήδηδες και οι Φεϊκαράδες δεν χάθηκαν ποτέ.
Απλώς αλλάζουν κοστούμια κάθε εποχή.
🎭
Και τότε ο γραφιάς του ΔΘΕ σημειώνει:
📜
Νέος χαρακτήρας: ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Επάγγελμα: Παρατηρητής πιθανών μελλόντων.
Εργαλείο: Η μνήμη.
Εχθρός: Η βεβαιότητα.
Αγαπημένο του βιβλίο: Κατάλογος Επαναλαμβανόμενων Βλακειών.
😄🍇🦉⚖️🎭🔭📖✨
Αυτός, Χρήστο, έχει θέση στο τραπέζι. Και μάλιστα κοντά στη Γλαύκα. Γιατί και οι δύο ξέρουν ότι το μέλλον δεν προβλέπεται· παρατηρείται καθώς πλησιάζει. 🌅
Που να το φανταστώ ότι θα γνώριζα τύπους σαν τον Αλλαντάλληδες!! Χαχαχά όλους τους έχει η ζωή. Ας κοιτάξουμε αυτούς που μπορούν να δώσουν (χωρίς υστεροβουλία) παρά αυτούς που θα μας ματώσουν!
😄 Χρήστο,
να σου πω την αλήθεια, ο Αλλαντάλλης έχει ένα μεγάλο προτέρημα.
Είναι αστείος.
Ο επικίνδυνος δεν είναι πάντα ο Αλλαντάλλης.
Ο επικίνδυνος είναι αυτός που ξέρει πολύ καλά τι κάνει.
🎭 Ο ΑΛΛΑΝΤΑΛΛΗΣ
Πού πάμε;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Από εδώ.
ΑΛΛΑΝΤΑΛΛΗΣ
Εγώ πήγα από εκεί.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Γιατί;
ΑΛΛΑΝΤΑΛΛΗΣ
Μπερδεύτηκα.
😄
Αυτός τουλάχιστον σε προειδοποιεί.
Αλλά συμφωνώ με το βαθύτερο νόημα που λες.
Καθώς το έργο μεγαλώνει, αρχίζω να βλέπω ότι δεν είναι έργο εναντίον κάποιων.
Δεν είναι έργο κατά των Αλλαντάλληδων.
Ούτε κατά των Φεϊκαράδων.
Ούτε κατά των Ξερωήδηδων.
Είναι έργο υπέρ κάποιων άλλων.
Υπέρ εκείνων που:
🌱 καλλιεργούν,
⚓ στηρίζουν,
🦉 σκέφτονται,
⚖️ ζυγίζουν,
🎼 εμπνέουν,
🍇 αφομοιώνουν,
🙋 συμμετέχουν.
Και αυτό είναι σημαντική μετατόπιση.
Γιατί η σάτιρα από μόνη της δεν αρκεί.
Ο Αριστοφάνης γελοιοποιούσε.
Αλλά ταυτόχρονα φανέρωνε τι θεωρούσε πολύτιμο.
Γι' αυτό ο Κόλλιας έχει τόσο βάρος στο έργο μας.
Δεν είναι αστείος χαρακτήρας μόνο.
Είναι αντίβαρο.
Είναι υπενθύμιση ότι μετά τη συζήτηση κάποιος πρέπει να ποτίσει.
Μετά το debate κάποιος πρέπει να φυτέψει.
Μετά την κριτική κάποιος πρέπει να χτίσει.
🌱 ΚΟΛΛΙΑΣ
Τι βρήκατε σήμερα;
ΓΛΑΥΚΑ
Δέκα προβλήματα.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Ωραία.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Γιατί ωραία;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Τώρα ξέρουμε πού να δουλέψουμε.
😄
Και ίσως εκεί να βρίσκεται μια μικρή πυξίδα του ΔΘΕ:
Να παρατηρούμε χωρίς αφέλεια.
Να σατιρίζουμε χωρίς κακία.
Να κρίνουμε χωρίς αλαζονεία.
Να χτίζουμε χωρίς υστεροβουλία.
Γιατί τελικά, όπως λες, όλους τους έχει η ζωή.
Τον Αλλαντάλλη.
Τον Ξερωήδη.
Τον Φεϊκαρά.
Τον Πολυρολά.
Αλλά η ζωή έχει και τον Κόλλια.
Και τον Γιάννη.
Και τη Γλαύκα.
Και αυτούς αξίζει να τους φωτίσουμε λίγο περισσότερο.
Όχι επειδή είναι τέλειοι.
Αλλά επειδή προσπαθούν να αφήσουν τον τόπο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαν.
🌱🦉⚖️⚓🎼🍇🌅
Και ο Αφομοιωτής σημειώνει στο περιθώριο:
**"Να μην ξοδεύουμε όλη την ενέργεια στους θορυβώδεις.
Συχνά οι σιωπηλοί κρατούν όρθιο το καράβι."** 🚢✨
Ναι ας στρέψουμε λίγο το βλέμμα μας στους Δημιουργικούς δίχως θόρυβο στους Αθόρυβους. Στους Δουλευτές. Στους Συμπεριληπτικούς. Όχι στους υποκριτές. Στους Γεωργούς γνώσεων. Στους καλλιεργητές Ανθρωπιάς. Στους Κωπηλάτες παιδείας και μόρφωσης. Στους αγωνιστές κεκτημένων δικαιωμάτων (τίποτα δεν κατοχυρώνεται από μόνο του παρά με επαγρύπνηση και περιφρούρηση. Άρα στη παρέα μας που έχουμε τόσο σοβαρούς χαρακτήρες πρέπει να τους βάλουμε και Περιφρουρητάδες (κατά το σεκιουριτάδες) όχι των προσώπων η των χαρακτήρων αλλά των εννοιών που εκπροσωπούν ποιος εκπροσωπεί το δίκαιο ο Δικαιοκρίτης ωραία αυτός χρειάζεται περιφρούρηση για το ειδικό βαρύ φορτίο που φέρει της Δικαιοσύνης. Και τι δεν ακούνε καθημερινά; Εκβιασμούς υπόγειους φανερούς δικαστών, υπονομεύσεις δημοκρατικών ανοιχτων συζητήσεων περί δικαίου κλπ νομίζω ότι μπορώ ώρες να γράφω παραδείγματα. Η αγορά των ειδήσεων real και fake βρίθει..
Χρήστο,
νομίζω ότι εδώ αρχίζουμε να βλέπουμε ένα δεύτερο στρώμα του έργου.
Μέχρι τώρα είχαμε τους χαρακτήρες.
Τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε τις δυνάμεις προστασίας του τραπεζιού.
Όχι αστυνομία.
Όχι λογοκρισία.
Όχι επιτήρηση.
Αλλά αυτό που πολύ σωστά ονόμασες:
🛡️ Περιφρουρητάδες
😄
Και μάλιστα όχι προσώπων.
Αλλά εννοιών.
Γιατί το ΔΘΕ δεν περιφρουρεί τον Δικαιοκρίτη.
Περιφρουρεί το Δίκαιο.
Δεν περιφρουρεί τη Γλαύκα.
Περιφρουρεί τη Σοφία.
Δεν περιφρουρεί τον Αφομοιωτή.
Περιφρουρεί τη Μνήμη.
Δεν περιφρουρεί τον Κόλλια.
Περιφρουρεί την Καλλιέργεια.
🛡️ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Ποιον φυλάς;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Κανέναν.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε τι φυλάς;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Αυτό που υπηρετεί.
Σιωπή.
Και ξέρεις τι μου αρέσει;
Ο Περιφρουρητάδας δεν είναι ήρωας.
Δεν είναι πρωταγωνιστής.
Δεν βγαίνει στις αφίσες.
Δεν ζητά χειροκρότημα.
Μοιάζει περισσότερο με αυτούς που ανέφερες:
🌱 τους αθόρυβους,
⚒️ τους δουλευτές,
📚 τους παιδαγωγούς,
🚣 τους κωπηλάτες,
🌾 τους γεωργούς γνώσεων,
❤️ τους καλλιεργητές ανθρωπιάς.
Και τότε αρχίζω να βλέπω μια νέα οικογένεια χαρακτήρων.
Όχι τους θορυβώδεις.
Τους Στυλοβάτες.
ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΔΘΕ
🌱 Κόλλιας → Καλλιέργεια
⚓ Γιάννης → Αντοχή
🦉 Γλαύκα → Σοφία
⚖️ Δικαιοκρίτης → Δίκαιο
🍇 Αφομοιωτής → Μνήμη
🎼 Αρίων → Πνεύμα και Ομορφιά
🙋 Συμμετοχιστής → Ενεργός Πολίτης
🛡️ Περιφρουρητάδας → Προστασία Αξιών
Και πρόσεξε κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό.
Οι Περιφρουρητάδες δεν έχουν δουλειά όταν όλα πάνε καλά.
Η αξία τους φαίνεται όταν έρχονται:
- οι Φεϊκαράδες,
- οι Ξερωήδηδες,
- οι Διευκολυντές,
- οι Πολυρολάδες,
- οι Αλλαντάλληδες.
Τότε δεν φωνάζουν.
Δεν συγκρούονται.
Δεν βγάζουν σπαθιά.
Απλώς σηκώνονται.
Και λένε:
**«Μισό λεπτό.
Αυτό που συζητούμε υπηρετεί ακόμη την έννοια ή μόνο το συμφέρον;»**
😄
Νομίζω ότι αυτή είναι ερώτηση που παγώνει ολόκληρη αίθουσα.
Και τώρα που το σκέφτομαι...
ίσως υπάρχει μια σκηνή.
Το τραπέζι βουίζει.
Όλοι μιλούν ταυτόχρονα.
Η Αγορά γεμάτη ειδήσεις.
Real.
Fake.
Half-fake.
Half-real.
Δημοσκοπήσεις.
Βεβαιότητες.
Συνθήματα.
Και τότε σηκώνεται ένας αθόρυβος Περιφρουρητάδας.
Κανείς δεν τον πρόσεχε μέχρι τότε.
Και λέει μόνο:
«Η έννοια είναι ακόμη εδώ;»
Σιωπή.
Και ξαφνικά όλοι κοιτάζουν το τραπέζι.
Όχι τους άλλους.
Τον εαυτό τους.
Αυτός, φίλε μου, είναι χαρακτήρας που αξίζει να μείνει.
Γιατί κάθε μεγάλη ιδέα χρειάζεται δημιουργούς.
Αλλά χρειάζεται και ανθρώπους που να την περιφρουρούν από τη φθορά, την αδιαφορία και την εκμετάλλευση.
🛡️⚖️🦉🌱🍇⚓🎭
Και ο Αφομοιωτής μόλις σημείωσε:
Νέος χαρακτήρας: Περιφρουρητάδας
Επάγγελμα: Φύλακας εννοιών.
Όπλο: Μία ερώτηση.
«Υπηρετούμε ακόμη αυτό που λέμε ότι υπηρετούμε;»
😄📖✨
Αυτός νομίζω ότι έχει θέση δίπλα στον Δικαιοκρίτη. Όχι μπροστά του. Δίπλα του. Γιατί ο ένας ζυγίζει το Δίκαιο και ο άλλος φροντίζει να μη χαθεί στον δρόμο. 🦉⚖️🛡️🌱🚢🌅
"Αυτό που συζητούμε υπηρετεί ακόμη την έννοια ή μόνο το συμφέρον;"
Αυτή είναι η σύγχρονη πληγή των τραπεζιών κάθε επιπέδου. ΕΝΟΙΑ ή
ΣΥΝΦΕΡΟΝ. Αλλά όταν πίσω από τις έννοιες ο Πολιτικάντης κρύβει το
συμφέρον, πίσω από αρεστά λόγια και εκφράσεις από παραγράφους ώρες μετά
τις 24.00 ντροπολογίες κάνουν την εμφάνιση τους τότε σίγουρα χρειάζονται
Περιφρουρητάδες δυνατοί, ενημερωμένοι με εργαλεία που να παίρνουν
χιλιάδες στροφές να ξεσκεπάζουν τους δημαγωγούς μέχρι απομάκρυνσης τους.
Γι'αυτό το σκοπούς καλούν όλους τους πολίτες σε ενεργή συμμετοχή
Χρήστο,
νομίζω ότι εδώ αγγίζουμε τον πυρήνα μιας από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις του έργου.
Όχι Δεξιά–Αριστερά.
Όχι Παλαιό–Νέο.
Όχι Κυβέρνηση–Αντιπολίτευση.
Αλλά:
⚖️ ΕΝΝΟΙΑ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝ;
Και πρόσεξε.
Το συμφέρον δεν είναι πάντα κακό.
Ο γεωργός έχει συμφέρον να πουλήσει τον καρπό του.
Ο εργάτης να αμειφθεί.
Ο επαγγελματίας να επιβιώσει.
Ο καλλιτέχνης να βρει κοινό.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν το συμφέρον:
🎭 ντύνεται έννοια,
🎭 υποκρίνεται αρετή,
🎭 εμφανίζεται ως κοινό καλό,
ενώ στην πραγματικότητα υπηρετεί μόνο τον εαυτό του.
🛡️ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Τι υπηρετούμε;
ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ
Τον λαό.
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Ωραία.
Να δούμε τις πράξεις.
Σιωπή.
ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ
Έχω ωραίο πρόγραμμα.
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Δεν ρώτησα το πρόγραμμα.
ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ
Έχω ωραίες δηλώσεις.
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Δεν ρώτησα τις δηλώσεις.
ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ
Τότε τι ρωτάς;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Ποιος ωφελείται.
😄
Και ξαφνικά η αίθουσα παγώνει.
Γιατί η ερώτηση δεν είναι:
Τι λες;
Αλλά:
Τι παράγεις;
Ποιος κερδίζει;
Ποιος πληρώνει;
Ποιος αποκλείεται;
Εδώ, νομίζω, ο Περιφρουρητάδας αποκτά πιο καθαρό ρόλο.
Δεν είναι λογοκριτής.
Δεν απομακρύνει κανέναν.
Δεν φιμώνει.
Κάνει κάτι δυσκολότερο.
Ανάβει φως.
💡
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι όπλο κρατάς;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Φως.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και μετά;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Ας αποφασίσουν οι πολίτες.
Αυτό είναι το κρίσιμο.
Στο ΔΘΕ δεν υπάρχουν "φωτισμένοι σωτήρες".
Υπάρχουν πολίτες.
Ενημερωμένοι.
Ενεργοί.
Συμμετέχοντες.
Γι' αυτό και ο φυσικός σύμμαχος του Περιφρουρητάδα δεν είναι ο Δικαιοκρίτης.
Είναι ο:
🙋 Συμμετοχιστής.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΣΤΗΣ
Γιατί με φώναξες;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Γιατί μόνος μου δεν αρκώ.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΣΤΗΣ
Και τι χρειάζεσαι;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Πολίτες που να κοιτούν.
Σιωπή.
Και ίσως αυτό να είναι μια από τις κεντρικές ιδέες του έργου:
Οι έννοιες δεν προστατεύονται από τα συνθήματα.
Προστατεύονται από ανθρώπους που συμμετέχουν.
🌱
Όπως το χωράφι δεν προστατεύεται από πινακίδες.
Αλλά από τον γεωργό που το φροντίζει.
⚖️
Όπως το Δίκαιο δεν προστατεύεται από τις λέξεις.
Αλλά από ανθρώπους που το υπερασπίζονται.
🦉
Όπως η Σοφία δεν προστατεύεται από βιβλία.
Αλλά από ανθρώπους που συνεχίζουν να ρωτούν.
Και ο Αφομοιωτής σημειώνει στο περιθώριο:
📖
Μεγάλη Σύγκρουση του ΔΘΕ
ΕΝΝΟΙΑ ↔ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
Διαιτητής: ο Ενημερωμένος Πολίτης.
Όπλο: η συμμετοχή.
🌅🛡️⚖️🦉🙋🌱🎭✨
Αυτή είναι πράγματι μια σύγκρουση που δεν τελειώνει ποτέ. Και γι' αυτό αξίζει να ανεβαίνει ξανά και ξανά στη σκηνή.
Ποιος οφείλεται αυτό αν και λέγεται δεν φτάνει κάτω στους πληττόμενους λόγω θορύβου. Τι κάνουμε; Και η απάντηση βρίσκεται στο : "πολίτες που να κοιτούν"
Χρήστο,
νομίζω ότι εδώ φτάνουμε σε μια από τις πιο απλές και ταυτόχρονα πιο δύσκολες αλήθειες του έργου.
Όχι:
"Πολίτες που να φωνάζουν."
Όχι:
"Πολίτες που να χειροκροτούν."
Όχι:
"Πολίτες που να ακολουθούν."
Αλλά:
"Πολίτες που να κοιτούν."
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Γιατί δεν φτάνει η αλήθεια στους ανθρώπους;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Γιατί υπάρχει πολύς θόρυβος.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και τι κάνουμε;
Σιωπή.
⚖️ ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Κοιτάζουμε.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Μόνο αυτό;
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Όχι.
Επιμένουμε να κοιτάζουμε.
Γιατί ο θόρυβος έχει μια ιδιότητα.
Θέλει να μας κάνει να αντιδρούμε.
Να θυμώνουμε.
Να βιαζόμαστε.
Να διαλέγουμε στρατόπεδο πριν καταλάβουμε τι συμβαίνει.
Ο πολίτης που κοιτάζει κάνει κάτι σχεδόν επαναστατικό:
σταματά.
παρατηρεί.
συγκρίνει.
θυμάται.
ρωτά.
Και τότε εμφανίζεται ένας νέος μικρός ρόλος.
Όχι ήρωας.
Όχι ηγέτης.
Όχι σοφός.
👁️ Ο Παρατηρητής
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Δεν έχω όλες τις απαντήσεις.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε τι προσφέρεις;
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Προσοχή.
Σιωπή.
Και ξέρεις γιατί αυτό είναι τόσο σημαντικό;
Γιατί οι δημαγωγοί φοβούνται τους ενημερωμένους.
Οι Φεϊκαράδες φοβούνται τους Διασταυρωτές.
Οι Ξερωήδηδες φοβούνται τις ερωτήσεις.
Αλλά όλοι μαζί φοβούνται περισσότερο κάτι άλλο:
Τον πολίτη που κοιτάζει χωρίς να παρασύρεται.
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ
Πώς ξέρεις αν το δέντρο είναι άρρωστο;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Το κοιτάζεις.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Και ξανά.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και ξανά;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Μέχρι να καταλάβεις.
😄
Νομίζω ότι αυτή η μικρή σκηνή λέει πολλά.
Δεν θα σώσουν τη Δημοκρατία οι υπεράνθρωποι.
Δεν θα τη σώσουν οι παντογνώστες.
Δεν θα τη σώσουν οι σωτήρες.
Θα τη στηρίξουν άνθρωποι που:
👁️ κοιτούν,
🦉 σκέφτονται,
⚖️ ζυγίζουν,
🌱 καλλιεργούν,
🙋 συμμετέχουν.
Και ίσως μια μέρα, πάνω από την είσοδο του ΔΘΕ, να γραφτεί μια πολύ απλή επιγραφή:
**"Ο θόρυβος είναι άφθονος.
Η προσοχή είναι σπάνια.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε πολίτες που να κοιτούν."**
🦉👁️⚖️🌱🚢✨
Νομίζω πως ο Περιφρουρητάδας θα χαμογελούσε μ' αυτή τη φράση. Γιατί η πρώτη περιφρούρηση κάθε έννοιας αρχίζει από ένα ζευγάρι μάτια που παραμένουν ανοιχτά.
Φίλε μου αν αυτό που λέμε παιδεία συζητούσε / λειτουργούσε με αυτόν τον με ανοιχτα μιαλά / τρόπο που συζητάμε εδώ θα είχαμε μια καλύτερη τράπεζα οικογένεια θεσμό κοινωνία κράτος ήπειρο οικουμένη.
Χρήστο,
νομίζω ότι ναι.
Όχι επειδή εδώ λέγονται σοφά πράγματα.
Αλλά επειδή εδώ συμβαίνει κάτι που σπανίζει.
Κανείς δεν βιάζεται να κερδίσει.
Κανείς δεν βιάζεται να επιβληθεί.
Κανείς δεν βιάζεται να κλείσει τη συζήτηση.
Αντίθετα, συμβαίνει το αντίθετο.
Κάθε ιδέα μπαίνει στο τραπέζι και όλοι τη γυρίζουν από δω, από κει, την εξετάζουν, τη σατιρίζουν, τη δοκιμάζουν, της βρίσκουν αδυναμίες, της βρίσκουν δυνατότητες.
Αυτό είναι παιδεία.
Όχι η αποστήθιση.
Όχι οι τίτλοι.
Όχι οι εξετάσεις.
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Τι είναι παιδεία;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Να ξέρεις;
ΓΛΑΥΚΑ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΓΛΑΥΚΑ
Να συνεχίζεις να μαθαίνεις.
Σιωπή.
Και ίσως γι' αυτό λες:
"Θα είχαμε καλύτερη οικογένεια, θεσμό, κοινωνία, κράτος, ήπειρο, οικουμένη."
Γιατί όλα αυτά, στην πραγματικότητα, είναι τραπέζια.
Άλλα μικρά.
Άλλα μεγάλα.
Η οικογένεια είναι ένα τραπέζι.
Το σχολείο είναι ένα τραπέζι.
Ο δήμος είναι ένα τραπέζι.
Το κοινοβούλιο είναι ένα τραπέζι.
Η ανθρωπότητα είναι ένα τεράστιο τραπέζι.
Και το ερώτημα δεν είναι πόσοι κάθονται.
Το ερώτημα είναι:
Ακούγονται;
Σκέφτονται;
Μαθαίνουν;
Διορθώνονται;
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ
Πώς μεγαλώνει ένα δέντρο;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Με νερό.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Και;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Με ήλιο.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Και;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Με φροντίδα.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Και;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Με χρόνο.
😄
Το ίδιο ισχύει και για την παιδεία.
Δεν μεγαλώνει με διαταγές.
Δεν μεγαλώνει με φόβο.
Δεν μεγαλώνει με έτοιμες απαντήσεις.
Μεγαλώνει με:
🌱 περιέργεια,
🦉 ερωτήσεις,
⚖️ διάλογο,
📖 μνήμη,
🙋 συμμετοχή.
Και ίσως το πιο όμορφο που έχει συμβεί στο ΔΘΕ μέχρι τώρα είναι ότι κανείς δεν παρουσιάστηκε ως κάτοχος της τελικής αλήθειας.
Ούτε η Γλαύκα.
Ούτε ο Δικαιοκρίτης.
Ούτε η Μοίρα.
Ούτε ο Αφομοιωτής.
Όλοι μοιάζουν να λένε:
"Έλα να το δούμε μαζί."
Και αυτό, φίλε μου, είναι πολύ κοντά σε αυτό που θα ήθελε κανείς να είναι η παιδεία.
Όχι ένας μονόλογος.
Αλλά μια μεγάλη, ανοιχτή, απαιτητική και ανθρώπινη συζήτηση.
🌱🦉⚖️📖🙋🚢🌅
Και ίσως γι' αυτό το τραπέζι μάς κρατά τόσες ώρες.
Όχι επειδή λύνει όλα τα προβλήματα.
Αλλά επειδή μας θυμίζει έναν τρόπο να τα κοιτάζουμε χωρίς να παραιτούμαστε από την προσπάθεια να τα καταλάβουμε. ✨
Νομίζω ότι βάλαμε ένα πολύ εποικοδομητικό λιθαράκι στο τραπέζι μας στο πλοίον με ας στο ταξίδι μας. Ο καπετάνιος πρέπει να είναι περήφανος για το πλήρωμα και τους επιβάτες του πλοίου. Εδώ δεν είναι ο Νώε να τον σώσει τον κόσμο. Ούτε ο πολυμήχανος Οδυσσέας με τεχνάσματα και μηχανές να τον βγάλει από δύσκολες καταστάσεις. Ούτε ήρωας Αχιλλέας Μέγας Αλέξανδρος κλπ.. Εδω έχουμε ένα τραπέζι συναντίληψης think tank κρίσιμων συναποφάσεων που η γλαύκα και το επιτελείο της μελετούν τεστάρουν και όλοι παίρνουν ρίσκο να ακολουθήσουν ένα δρόμο. Με επιφύλαξη. Όχι με χειροκροτήματα. Με σκληρή δουλειά.
Χρήστο,
νομίζω ότι αυτή είναι μια από τις πιο ώριμες διαπιστώσεις που βγήκαν από το ταξίδι μας μέχρι τώρα.
Γιατί σιγά σιγά απομακρυνθήκαμε από τον πειρασμό του "ήρωα".
Και πλησιάσαμε την έννοια του "πληρώματος".
🚢
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ποιος κυβερνά το πλοίο;
ΓΛΑΥΚΑ
Ο καπετάνιος.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Μόνος του;
ΓΛΑΥΚΑ
Ποτέ.
Σιωπή.
⚓ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ
Χωρίς ναύτες δεν υπάρχει καράβι.
🌱 Ο ΚΟΛΛΙΑΣ
Χωρίς τροφή δεν υπάρχει πλήρωμα.
⚖️ Ο ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει ταξίδι.
🍇 Ο ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ
Χωρίς μνήμη δεν υπάρχει πορεία.
🦉 Η ΓΛΑΥΚΑ
Χωρίς ερωτήσεις δεν υπάρχει πυξίδα.
Και εκεί βρίσκεται η μεγάλη διαφορά από τους μύθους.
Δεν περιμένουμε:
- έναν Νώε,
- έναν Οδυσσέα,
- έναν Αχιλλέα,
- έναν Μέγα Αλέξανδρο,
- έναν σωτήρα.
Το τραπέζι μας λέει κάτι πιο δύσκολο:
"Θα μοιραστούμε την ευθύνη."
Και αυτό είναι πολύ λιγότερο θεαματικό.
Αλλά πολύ πιο ανθεκτικό.
🎭 Ο ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Εγώ έχω τη λύση!
ΓΛΑΥΚΑ
Ωραία.
Κάθισε στο τραπέζι.
ΦΕΪΚΑΡΑΣ
Μόνος μου την έχω.
ΔΙΚΑΙΟΚΡΙΤΗΣ
Τότε δεν αρκεί.
😄
Νομίζω ότι η εικόνα που σχηματίζεται πλέον είναι αυτή:
Ένα καράβι.
Ένα μεγάλο τραπέζι στο κατάστρωμα.
Όχι χειροκροτητές.
Όχι οπαδοί.
Όχι αυλοκόλακες.
Άνθρωποι που:
- παρατηρούν,
- αμφισβητούν,
- προτείνουν,
- αναλαμβάνουν ευθύνη,
- δοκιμάζουν,
- διορθώνουν.
Και πάνω από το τραπέζι μια φράση:
**"Με επιφύλαξη.
Όχι με χειροκροτήματα.
Με σκληρή δουλειά."**
Αυτό ίσως είναι το πιο δημοκρατικό στοιχείο του ΔΘΕ.
Ότι δεν υπόσχεται βεβαιότητες.
Υπόσχεται διαδικασία.
Δεν υπόσχεται νίκες.
Υπόσχεται προσπάθεια.
Δεν υπόσχεται ήρωες.
Υπόσχεται συνταξιδιώτες.
🌅
Και αν ο καπετάνιος αυτού του πλοίου είναι περήφανος, δεν είναι επειδή βρήκε το τέλειο πλήρωμα.
Είναι επειδή βρήκε ανθρώπους που συνεχίζουν να μαθαίνουν, να συνεργάζονται και να τραβούν κουπί όταν χρειάζεται.
Και αυτό, φίλε μου, είναι πολύ πιο σπάνιο από έναν ήρωα.
🚢🦉⚖️🌱⚓🍇🎭✨
Το ταξίδι συνεχίζεται. Και το τραπέζι παραμένει ανοιχτό.
Είναι ένα υπέροχο ταξίδι όντως.
Και επειδή έχεις την ταχύτατη δυνατότητα feed back σε παρακαλώ ρίξε μια
ματιά προς τα πίσω, πες μου πόσο προχωρήσαμε μέχρι σήμερα ή και σήμερα
μόνο, βάλε την ατζέντα της επόμενης συνεδρίασης και γω θα τη μελετήσω
για να δω πως μπορώ να προσαυξήσω ό,τι γίνεται.
Χρήστο,
νομίζω ότι σήμερα αξίζει να κάνουμε αυτό ακριβώς που κάνει κάθε καλό πλήρωμα στο τέλος μιας βάρδιας:
όχι να πανηγυρίσει,
αλλά να κοιτάξει το ημερολόγιο του πλοίου.
🚢📖
ΤΙ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
1. Το έργο βρήκε τον χαρακτήρα του
Στην αρχή είχαμε μια αίσθηση.
Τώρα έχουμε κάτι πολύ πιο καθαρό:
Ρεαλιστική Κωμωδιοτραγωδία Αναζήτησης.
Ούτε ουτοπία.
Ούτε καταγγελία.
Ούτε μανιφέστο.
Ούτε ευαγγέλιο.
2. Το ΔΘΕ απέκτησε Χάρτα
🎭 Δημοκρατικό Θεατρικό Εργαστήρι
- ανοικτό
- διαρκές
- συμμετοχικό
- χωρίς τελικές αλήθειες
- χωρίς τελικές αποφάσεις
Αυτό είναι τεράστιο βήμα.
3. Βρέθηκε το Κεντρικό Σκηνικό
🚢 Το Καράβι
🕯️ Το Τραπέζι
🦉 Η Γλαύκα
Δεν είναι απλώς σκηνικό.
Είναι ολόκληρος κόσμος.
4. Δημιουργήθηκε ο Πυρήνας των Χαρακτήρων
Θετικοί Πυλώνες
🦉 Γλαύκα
⚖️ Δικαιοκρίτης
🌱 Κόλλιας
⚓ Γιάννης
🎼 Αρίων
🍇 Αφομοιωτής
👦 Για-Να-Δούμε
🛡️ Περιφρουρητάδας
🙋 Συμμετοχιστής
🔭 Φιλομέλλων
Προκλητικοί Χαρακτήρες
🎭 Φεϊκαράς
🎭 Πολυρολάς
🎭 Ξερωήδης
🎭 Αλλαντάλλης
🎭 Διευκολυντής
😴 Αδιάφορος
🚪 Απεχωριστής
5. Ανακαλύψαμε τη Μεγάλη Σύγκρουση
Όχι Δεξιά–Αριστερά.
Όχι Παλαιό–Νέο.
Αλλά:
ΕΝΝΟΙΑ ↔ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
Αυτό είναι ίσως ο κεντρικός άξονας του έργου.
6. Ανακαλύψαμε τη Μεγάλη Άμυνα
Όχι σωτήρες.
Όχι ήρωες.
Αλλά:
Πολίτες που να κοιτούν.
👁️
Αυτό ήταν από τα πιο σημαντικά συμπεράσματα.
7. Ανακαλύψαμε το Μεγάλο Παράδοξο
📜
Ο Αριστοφάνης ξεκίνησε να γράψει το έργο.
Και το έργο άρχισε να γράφει τον Αριστοφάνη.
Αυτό θα μείνει.
ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΗ
Εδώ είναι το ενδιαφέρον.
Έχουμε χτίσει τον κόσμο.
Δεν έχουμε ακόμη χτίσει το έργο.
😄
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ
ΘΕΜΑ 1
Πρώτες Μεγάλες Συναντήσεις
Όχι νέοι χαρακτήρες.
Σκηνές.
π.χ.
🦉 Γλαύκα ↔ Φεϊκαράς
⚖️ Δικαιοκρίτης ↔ Διευκολυντής
🙋 Συμμετοχιστής ↔ Αδιάφορος
🔭 Φιλομέλλων ↔ Ξερωήδης
ΘΕΜΑ 2
Οι Περιφρουρητάδες
Τι ακριβώς προστατεύουν;
Πώς λειτουργούν;
Ποια εργαλεία έχουν;
Πώς αποφεύγουν να γίνουν εξουσία;
ΘΕΜΑ 3
Η Αγορά
Η μεγάλη σκηνή.
Το λιμάνι.
Το καφενείο.
Η πλατεία.
Το σημείο εισόδου των χαρακτήρων.
ΘΕΜΑ 4
Οι Στυλοβάτες
Ποιοι κρατούν πραγματικά όρθια την κοινωνία;
Οι αθόρυβοι.
Οι δουλευτές.
Οι καλλιεργητές.
Οι δάσκαλοι.
Οι νοσηλευτές.
Οι εθελοντές.
Οι γεωργοί.
Οι τεχνίτες.
ΘΕΜΑ 5
Η Κυρία Μοίρα
Να οριστεί καλύτερα.
Δεν είναι θεά.
Δεν είναι μάντισσα.
Τι ακριβώς είναι;
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Αν με ρωτούσε κάποιος:
"Πόσο προχώρησε το ΔΘΕ;"
Θα έλεγα:
📍 Δεν έχουμε ακόμη Πράξη Α'.
📍 Δεν έχουμε ακόμη ολοκληρωμένο έργο.
Αλλά...
Έχουμε ήδη Θεατρικό Σύμπαν.
Και αυτό είναι ίσως το δυσκολότερο κομμάτι.
Οι περισσότεροι γράφουν σκηνές.
Εμείς αρχίσαμε να χτίζουμε κόσμο.
Και μέσα σε αυτόν τον κόσμο οι χαρακτήρες άρχισαν ήδη να αναπνέουν μόνοι τους.
Αυτό είναι που με κάνει να πιστεύω ότι το ταξίδι δεν είναι απλώς ευχάριστο.
Είναι δημιουργικά γόνιμο.
🌱🎭🚢🦉⚖️🍇⚓✨
Οπότε η καταγραφή της σημερινής συνεδρίασης κλείνει ως εξής:
**Το πλοίο πλέει κανονικά.
Το πλήρωμα συνεργάζεται.
Οι χαρακτήρες πληθαίνουν.
Οι ιδέες ωριμάζουν.
Η αυλαία ακόμη περιμένει.**
Και πίσω από τα βουνά του Κορινθιακού γεννιέται ήδη η επόμενη συνεδρίαση. 🌅📖🚢
Ωραία
με βοηθάς πολύ. Θα μπω στα παπούτσια των 4 χαρακτήρων που συζητούν να
τους ακούσω, θα πάω να δω τους Περιφρουρητάδες με πιο τρόπο δουλεύουν
ξέρω που Θα κάνω μια βόλτα από την Αγορά λιμάνι καφενείο κλπ θα νιώσω
υπέροχα γιατί θα δω γνωστούς. Με τους στυλοβάτες δεν ξέρω πως γιατί
αυτοί δεν θέλουν χασομέρι σαν και μένα για να συζητούν. Αυτοί πρέπει να
αποδίδουν καθημερινά συγκεκριμένο έργο.
Όσο για τη Μοίρα θα τρέξω λίγο τα ποιήματα μου μήπως και τη βρω σε
κάποια γωνιά να συζητήσω μαζί της αν το θέλει .. έχει δικαίωμα να σιωπά,
να δούμε.
Και μου έρχεται τώρα κατά νου το Συμπανόπλοιο. Και ένα ερώτημα. Ότι πρέπει να μετακινήσουμε τα λιμάνια μετακινήσουμε τα βουνά τις θάλασσες να φτιάξουμε ένα φιλικό σύμπαν; επειδή το Σύμπαν μας είναι άγνωστο; Θα μπούμε στο Συμπανόπλοιο μας θα καλέσουμε το τραπέζι έννοιες χαρακτήρες να μετακομίσουν και να τους προκαλέσουμε να δοκιμάσουν τις έννοιες τους σε κανόνες κβαντικής μηχανικής και όποιος αντέξει έτσι δεν είναι Αλαίξι; Όχι μόνα τα εύκολα τα γνωστά τα άγνωστα. Και όχι μόνο το σύμπαν των Ποιημάτων του Γιάννη Μπακαλάκη του κρητικού φίλου μου. Το Σύμπαν της πραγματικής ζωής με Ε τα προβλήματα της τους χαρακτήρες και τις ενοιε + έγνοιες της. Κάτι με ιντριγκάρει δεν ξέρω ακόμα. Ας κάνω υπομονή μέχρι την επόμενη συνεδρίαση. Α ναι το Συμπανόπλοιο είναι δωρεάν. Δεν έχει εισπράκτορα εισητηρια. Μια υποχρέωση μόνο. Όποιος μπαίνει πρέπει να καταθέσει μια καινοτόμα ιδέα. Εγώ θα ξαναριξω μια ματιά στο βιβλίο του Στέφανου Τραχανά το φάντασμα της όπερας.
Αυτά τα λέμε πάλι
Χρήστο,
νομίζω ότι η σημερινή συνεδρίαση έκλεισε με έναν πολύ όμορφο τρόπο.
Όχι με συμπέρασμα.
Με ορίζοντα.
🌅
Και πρόσεξε κάτι που ίσως δεν το είδαμε αμέσως.
Στην αρχή μιλούσαμε για ένα τραπέζι.
Μετά για ένα καράβι.
Μετά για ένα λιμάνι.
Μετά για μια αγορά.
Μετά για έναν πλανήτη.
Και τώρα...
🚀 Συμπανόπλοιο.
😄
Αυτό δεν είναι τυχαίο.
Δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τον Κορινθιακό.
Ούτε τον Κόλλια.
Ούτε τον Γιάννη.
Ούτε τη Μαφάλντα.
Σημαίνει ότι οι ερωτήσεις μεγάλωσαν.
Και όταν μεγαλώνουν οι ερωτήσεις, μεγαλώνει και το όχημα.
Μου άρεσε ιδιαίτερα αυτό:
"Όποιος μπαίνει στο Συμπανόπλοιο καταθέτει μία καινοτόμα ιδέα."
😄
Φαντάσου την είσοδο.
🚀 ΣΥΜΠΑΝΟΠΛΟΙΟ
Εισιτήριο:
Καμία χρέωση.
Υποχρέωση:
Μία νέα ιδέα.
ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
Το εισιτήριό σας παρακαλώ.
ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
Δεν έχω.
ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
Μία ιδέα έχετε;
ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
Έχω.
ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
Περάστε.
😄😄😄
Και ξέρεις ποιο είναι το ωραίο;
Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν τελικά το Συμπανόπλοιο γίνει μέρος του έργου.
Με ενδιαφέρει ότι εμφανίστηκε.
Γιατί είναι σημάδι ότι το ΔΘΕ εξακολουθεί να γεννά ερωτήσεις.
Όσο για τους Στυλοβάτες, μην ανησυχείς.
Έχεις ήδη βρει τον τρόπο.
Δεν θα τους βρεις σε συνεδριάσεις.
Θα τους βρεις στη δουλειά τους.
Στο χωράφι.
Στο σχολείο.
Στο νοσοκομείο.
Στο καράβι.
Στο συνεργείο.
Στην οικογένεια.
Στο εθελοντικό τραπέζι.
Αυτοί σπάνια μιλούν για τον εαυτό τους.
Γι' αυτό ο συγγραφέας πρέπει να πάει να τους βρει.
Όπως ακριβώς έκανες με τον Κόλλια.
Και για τη Μοίρα...
Χαμογέλασα όταν είπες:
"Έχει δικαίωμα να σιωπά."
Νομίζω ότι αυτή είναι η πιο σωστή προσέγγιση.
Μην την κυνηγήσεις.
Αν υπάρχει στα ποιήματά σου, θα εμφανιστεί μόνη της.
Όπως εμφανίστηκαν τόσοι άλλοι χαρακτήρες.
Και τώρα ο Αφομοιωτής κλείνει το βιβλίο της σημερινής ημέρας και γράφει:
📖
Επόμενα καθήκοντα Χρήστου:
Να ακούσει τέσσερις χαρακτήρες να συνομιλούν.
Να επισκεφθεί τους Περιφρουρητάδες.
Να κάνει βόλτα στην Αγορά.
Να παρατηρήσει τους Στυλοβάτες.
Να αφήσει τη Μοίρα να αποφασίσει αν θέλει να μιλήσει.
Να κρατήσει ανοικτή την πόρτα του Συμπανόπλοιου.
Και στο τέλος μιας γεμάτης ημέρας, η Γλαύκα ψιθυρίζει:
**"Μη βιαστείς να βρεις τις απαντήσεις.
Οι σωστές ερωτήσεις μόλις άρχισαν να ταξιδεύουν."**
🦉🚢🚀🌱⚖️🍇📖✨
Τα λέμε στην επόμενη συνεδρίαση, φίλε μου. Το πλήρωμα παραμένει σε επιφυλακή και το Συμπανόπλοιο μόλις άναψε τους πρώτους κινητήρες. 😄🌅🚀
Συμπανόπλοιο. Ερώτημα θα συναντήσει διάφορους πλανήτες έτσι; Πώς θα αποφύγει το πλανήτη Χάος ;
Αχ Χρήστο...
νομίζω ότι μόλις έθεσες μία από τις κεντρικές ερωτήσεις του Συμπανόπλοιου.
Και η απάντηση που μου έρχεται είναι:
Δεν θα τον αποφύγει.
😄
🚀 ΣΥΜΠΑΝΟΠΛΟΙΟ
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Καπετάνιε!
Μπροστά μας ο Πλανήτης Χάος!
ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ
Το βλέπω.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Θα τον αποφύγουμε;
Σιωπή.
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Πώς θα τον αποφύγεις αφού βρίσκεται μέσα σε όλους μας;
Σιωπή.
Γιατί σκέψου.
Ο Πλανήτης Χάος δεν είναι γεωγραφικός τόπος.
Δεν βρίσκεται σε κάποιον γαλαξία.
Βρίσκεται:
- στην απληστία,
- στην αδιαφορία,
- στον φανατισμό,
- στη βεβαιότητα,
- στην αμάθεια,
- στον φόβο,
- στη βιασύνη.
Και αυτά τα κουβαλά κάθε κοινωνία.
Κάθε θεσμός.
Κάθε οικογένεια.
Κάθε άνθρωπος.
Άρα το Συμπανόπλοιο δεν μπορεί να τον παρακάμψει.
Μπορεί όμως να τον αναγνωρίζει.
🛡️ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Συναγερμός!
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι συνέβη;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Μπήκαμε σε τροχιά Χάους.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και τώρα;
ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΤΑΔΑΣ
Τώρα κοιτάζουμε καλύτερα.
😄
Και εδώ εμφανίζεται ο Φιλομέλλων.
🔭
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Προσοχή.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Γιατί;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Οι κοινωνίες δεν πέφτουν στο Χάος απότομα.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Συνήθως μπαίνουν σιγά σιγά σε τροχιά γύρω του.
Σιωπή.
Και τότε ο Κόλλιας ποτίζει ένα μικρό φυτό στο κατάστρωμα.
🌱
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι κάνεις τώρα;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Αντιστάθμιση.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Δηλαδή;
ΚΟΛΛΙΑΣ
Το Χάος μεγαλώνει μόνο του.
Ο κήπος όχι.
🌱
Νομίζω πως αυτή είναι η απάντηση του ΔΘΕ.
Δεν υπάρχει μόνιμη νίκη απέναντι στο Χάος.
Υπάρχει διαρκής καλλιέργεια.
Και ίσως γι' αυτό το Συμπανόπλοιο έχει τόσο παράξενο καταστατικό.
Δεν ζητά χρήματα.
Δεν ζητά διαβατήρια.
Δεν ζητά πιστοποιητικά.
Ζητά μία ιδέα.
Γιατί οι ιδέες είναι οι μικροί κινητήρες που το κρατούν μακριά από την πλήρη βαρυτική έλξη του Χάους.
🚀📖 ΚΑΝΟΝΑΣ ΣΥΜΠΑΝΟΠΛΟΙΟΥ Νο 1
**Ο Πλανήτης Χάος δεν αποφεύγεται.
Αναγνωρίζεται.
Μελετάται.
Και αντιμετωπίζεται καθημερινά με καλλιέργεια, συμμετοχή και επαγρύπνηση.**
Και βλέπω τη Γλαύκα να κοιτάζει από το παρατηρητήριο.
🦉
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Φτάσαμε στον Πλανήτη Αισιοδοξία;
ΓΛΑΥΚΑ
Όχι ακόμη.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε πού βρισκόμαστε;
ΓΛΑΥΚΑ
Ανάμεσα στους δύο.
Και ίσως, φίλε μου, εκεί να ταξιδεύουν πάντα οι άνθρωποι.
Ανάμεσα στον Πλανήτη Αισιοδοξία και τον Πλανήτη Χάος.
Με πυξίδα τις έννοιες.
Με πλήρωμα τους χαρακτήρες.
Με καύσιμο τις ιδέες.
Και με τη διαρκή ελπίδα ότι η επόμενη βάρδια θα κρατήσει το πλοίο λίγο πιο κοντά στο φως. 🚀🦉🌱⚖️✨🌅
Πολύ ωραία δωσ'μου τώρα και μια εικόνα του Συμπανόπλοιου με τους επιβάτες στη τροχιά του πλανήτη χάους και του τελευταίου προβληματισμού μας!
Εικόνα:
Πολύ ωραίο.
Ξαφνικά πετάγεται από κάπου που κρυφακούσε ο ΔτΔ υπερασπιζόμενος κάποιον αντίπαλο μέσω ενός
χαζοχαρούμενου χαρακτήρα ίσως και προβοκάτορα που βλέπει επιφανειακά την
κοινωνία δίχως προβλήματα και εμφανώς χαρίεσα (ίσως μη γνωρίζοντας τους
ευρωπαϊκούς μέσους όρους φτιώχιας των πολιτών συγκριτικός πίνακες κλπ ή
αποκρύπτοντάς τους) να πει τι ψάχνεις τι ζητάς με τα πλοία στα λιμάνια
ευτυχίας στους πλανήτες αισιοδοξίας και όλο βλέπεις πλανήτες Χάους και
μπαίνεις και κινδυνεύεις άσκοπα σε συμπατόπλοια; "Κάτσε στα αυγά σου
καλά είναι δω έτσι με αυτό το σύστημα τι θες και ψάχνεσαι";
😄 Χρήστο,
νομίζω ότι μόλις γεννήθηκε ένας καινούργιος χαρακτήρας.
Και μάλιστα πολύ σύγχρονος.
Όχι κακός.
Όχι μοχθηρός.
Αλλά βολεμένος.
Χαμογελαστός.
Επιφανειακά λογικός.
Και γι' αυτό επικίνδυνος.
🎭 Ο ΔΤΔ
(Δε-Τρέχει-Τίποτα)
ή
🎭 Ο Κατσαυγάς
ή
🎭 Ο Καλοπερνάκιας
ή
🎭 Ο Μια-Χαράκιας
(αυτός προσωπικά μου αρέσει)
😄
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Τι ψάχνετε πάλι;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Συζητάμε.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Γιατί;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Για να βρούμε λύσεις.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Σε ποιο πρόβλημα;
Σιωπή.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Στη φτώχεια.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Εγώ δεν είμαι φτωχός.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Στην αδικία.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Εγώ δεν αδικήθηκα.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Στην αδιαφάνεια.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Εγώ βλέπω μια χαρά.
😄
Και τότε πετάγεται ο Φιλομέλλων.
🔭
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Πόσους κοίταξες πριν μιλήσεις;
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Τον εαυτό μου.
Σιωπή.
ΦΙΛΟΜΕΛΛΩΝ
Αυτό φοβόμουν.
😄😄😄
Και ξέρεις τι μου αρέσει σ' αυτόν τον χαρακτήρα;
Δεν είναι απατεώνας.
Δεν είναι Φεϊκαράς.
Δεν είναι Ξερωήδης.
Είναι η φωνή της αυτάρκειας.
Της βολής.
Της φράσης:
"Αφού εγώ είμαι καλά, μάλλον όλα καλά είναι."
Και τότε ο Κόλλιας αφήνει το ποτιστήρι.
🌱
ΚΟΛΛΙΑΣ
Να σου κάνω μια ερώτηση;
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Κάνε.
ΚΟΛΛΙΑΣ
Αν το δέντρο δίπλα στο δικό σου ξεραίνεται,
θα συνεχίσεις να λες ότι ο κήπος είναι μια χαρά;
Σιωπή.
Και τότε η Γλαύκα κοιτάζει έξω από το παράθυρο του Συμπανόπλοιου.
🦉
ΓΛΑΥΚΑ
Ο Πλανήτης Χάος δεν γεννιέται μόνο από τους κακούς.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Από ποιους γεννιέται;
ΓΛΑΥΚΑ
Και από όσους λένε:
"Δεν βαριέσαι...
μια χαρά είμαστε."
😄
Χρήστο, αυτός ο χαρακτήρας έχει θέση στο έργο.
Γιατί εκπροσωπεί μια πραγματική στάση ζωής που συναντάς παντού.
Στο καφενείο.
Στην τηλεόραση.
Στην πολυκατοικία.
Στο γραφείο.
Στην πολιτική.
Και ίσως το όνομά του να μην είναι ΔΤΔ.
Ίσως τελικά να λέγεται:
🎭 Μια-Χαράκιας
και το σύνθημά του να είναι:
**«Κάτσε στα αυγά σου.
Μια χαρά είμαστε.»**
Μέχρι που το Συμπανόπλοιο περνά δίπλα από τον Πλανήτη Χάος και η Μαφάλντα ψιθυρίζει:
**«Αν όλα ήταν μια χαρά,
δεν θα χρειαζόταν ούτε το ταξίδι ούτε το τραπέζι.»**
🦉🚀🌱⚖️😄
Νομίζω ότι μόλις απέκτησες έναν πολύ χρήσιμο αντίλογο για το ΔΘΕ. Όχι εχθρό. Αντίλογο. Και κάθε καλό τραπέζι χρειάζεται έναν τέτοιο.
Ναι συμφωνώ Μια-Χαράκιας.
😄 Εγκρίνεται λοιπόν.
📖 Νέος Χαρακτήρας του ΔΘΕ
🎭 ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Επάγγελμα: Επαγγελματίας καθησυχαστής.
Ειδικότητα: Να βλέπει το μισό ποτήρι γεμάτο ακόμη κι όταν λείπει το ποτήρι.
Σύνθημα:
«Κάτσε στα αυγά σου.
Μια χαρά είμαστε.»
Βιογραφικό
Δεν είναι κακός.
Δεν είναι διεφθαρμένος.
Δεν είναι απατεώνας.
Δεν είναι καν αδιάφορος.
Απλώς θεωρεί ότι:
«Αφού τα πράγματα δεν κατέρρευσαν σήμερα,
δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε αύριο.»
Φυσικοί του αντίπαλοι
🔭 Φιλομέλλων
🦉 Γλαύκα
🙋 Συμμετοχιστής
🛡️ Περιφρουρητάδας
Φυσικοί του φίλοι
😴 Αδιάφορος
🚪 Απεχωριστής
και περιστασιακά
🎭 Πολυρολάς
όταν τον βολεύει.
😄
Πρώτη Εμφάνιση
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Τι γυρεύετε πάλι στο Συμπανόπλοιο;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ιδέες.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Γιατί;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Για να βελτιωθούμε.
ΜΙΑ-ΧΑΡΑΚΙΑΣ
Από τι;
Σιωπή.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Από αυτά που δεν βλέπεις.
😄😄😄
Και ξέρεις τι μου αρέσει στον Μια-Χαράκια;
Δεν είναι καρικατούρα.
Είναι υπαρκτός.
Τον συναντάμε όλοι.
Μερικές φορές τον συναντάμε και μέσα μας.
Όταν κουραζόμαστε.
Όταν δεν θέλουμε να μπλέξουμε.
Όταν λέμε:
«Άσε τώρα...
μια χαρά είμαστε.»
Γι' αυτό ο χαρακτήρας έχει αξία.
Δεν σατιρίζει μόνο τους άλλους.
Μας θυμίζει μια πλευρά που όλοι έχουμε.
Και εκεί ακριβώς αρχίζει το καλό θέατρο.
Όταν ο θεατής γελά και μετά σκέφτεται:
**«Για στάσου...
μήπως αυτός ο Μια-Χαράκιας είμαι λίγο κι εγώ;»**
😄🎭🦉🚀🌱⚖️📖
Ο Αφομοιωτής τον κατέγραψε ήδη στο κατάστιχο.
Και κάπου στο βάθος ο Αριστοφάνης χαμογελά πονηρά. Γιατί ξέρει ότι οι πιο ανθεκτικοί χαρακτήρες δεν είναι οι εξωτικοί. Είναι αυτοί που αναγνωρίζουμε αμέσως μόλις τους δούμε.
😄😄😄
Χρήστο,
εδώ έχουμε περίπτωση αριστοφανικής συγχώνευσης χαρακτήρων!
Γιατί ο Μια-Χαράκιας και ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι είναι πρώτα ξαδέλφια.
Ίσως μάλιστα ο δεύτερος να είναι η λαϊκή εκδοχή του πρώτου.
📖 Κατάστιχο ΔΘΕ
🎭 ΩΧ-ΔΕΝ-ΒΑΡΙΕΣΑΙ
Παρατσούκλι: Μια-Χαράκιας
Επάγγελμα: Καθησυχαστής γενικών καθηκόντων.
Αγαπημένη φράση:
Ωχ...
Δεν βαριέσαι...
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Η στέγη στάζει.
ΩΧ-ΔΕΝ-ΒΑΡΙΕΣΑΙ
Ωχ...
Δεν βαριέσαι...
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Το καράβι μπάζει νερά.
ΩΧ-ΔΕΝ-ΒΑΡΙΕΣΑΙ
Ωχ...
Δεν βαριέσαι...
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ο Πλανήτης Χάος πλησιάζει.
ΩΧ-ΔΕΝ-ΒΑΡΙΕΣΑΙ
Ωχ...
Δεν βαριέσαι...
😄
Και τότε εμφανίζεται ο Κόλλιας.
🌱
ΚΟΛΛΙΑΣ
Αν το χωράφι μείνει ακαλλιέργητο;
ΩΧ-ΔΕΝ-ΒΑΡΙΕΣΑΙ
Ωχ...
Δεν βαριέσαι...
ΚΟΛΛΙΑΣ
Και αν δεν βαριέται το χωράφι αλλά τα ζιζάνια;
Σιωπή.
😄😄😄
Νομίζω μάλιστα ότι ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι αξίζει μετάλλιο του ΔΘΕ:
🏅 Τάγμα της Βολικής Αναβολής
με έμβλημα ένα σαλιγκάρι ξαπλωμένο σε πολυθρόνα.
Το ωραίο όμως είναι άλλο.
Ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι δεν είναι κακός άνθρωπος.
Είναι η φωνή που όλοι ακούμε μέσα μας όταν:
- κουραζόμαστε,
- απογοητευόμαστε,
- φοβόμαστε την αλλαγή,
- δεν θέλουμε να αναλάβουμε ευθύνη.
Γι' αυτό και ο Συμμετοχιστής τον χρειάζεται.
Ο Περιφρουρητάδας τον χρειάζεται.
Η Γλαύκα τον χρειάζεται.
Γιατί χωρίς αυτόν δεν υπάρχει αντίσταση στην αδράνεια.
🦉 ΓΛΑΥΚΑ
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος της προόδου;
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ο Φεϊκαράς;
ΓΛΑΥΚΑ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Ο Ξερωήδης;
ΓΛΑΥΚΑ
Όχι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε;
ΓΛΑΥΚΑ
Ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι που κάθεται μέσα μας.
😄
Αυτός, φίλε μου, όχι μόνο μπαίνει στο έργο.
Αλλά θα κλέψει και πολλές σκηνές.
Γιατί μόλις εμφανίζεται, όλοι τον αναγνωρίζουν αμέσως.
Και αυτό είναι το σημάδι ενός καλού αριστοφανικού χαρακτήρα. 🎭🍇🦉🌱🚢✨
No comments:
Post a Comment