16/6/2026
Καλησπέρα. Όσοι αναζητούν το Υπερτέλειο ή το τέλειο σε επίπεδο ομάδας τραπεζιού κοινωνίας χώρας κράτους κλπ γνωρίζουν από την αρχή ότι δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως ένα "τέλειο" εργαλείο μηχάνημα κλπ να κάνει πάρα πολύ καλά μια δουλειά.
Με ποιοτικό αποτέλεσμα. Και μετά τους καλούς χειρισμούς και συνθήκες κλπ. Οι χαρακτήρες μας ευρέως φάσματος (γιατί δεν είναι δυνατόν όσο και να θέλουμε να πάρουν μέρος) βάζουν τα δυνατά τους για να δώσουν λύσεις άλλος πολύ άλλο λίγο άλλος καθόλου σε προβλήματα. Για περί προβλημάτων της ζωής ο λόγος. Διαφορετικά ούτε τραπέζια ούτε ταξίδια. Παντού παράδεισος και πολλοί Αδάμ και πολλές Εύες) Όλα καλά. Λοιπόν αφού καταλήξαμε σε αυτό το τρόπο συνύπαρξης και συννενόησης ένα μόνο φοβάμαι. Τον αμοραλισμό από όπου και να προέρχεται. Νου έχουμε. Κρίση καλή ή κακή πάντως έχουμε. Τι γίνεται όταν αυτος ο τύπος ο Αμοραληστής -- το γράφω με ήτα το δεύτερο ί -- εμφανίζεται μπροστά μας στο τραπέζι πχ μιας ωραίας συζήτησης και αρχίζει τα μπλα μπλα. Με ένα μαγικό φίλτρο που ρίχνει στο καφέ μας μια σκόνη χωρίς να το καταλάβουμε και θέλει να μας ζαλίσει. Θέλει να μας ψαρέψει. Θέλει να ξεχάσουμε διάφορα στραβά. Ψάχνει και βρίσκει πεπραγμένα. Καλούτσικα. Τα μεγεθύνει. Βρίσκει υποσχέσεις απίθανες και τις βάζει στο τραπέζι. Κοιτάζει για συμμάχους βρίσκει ανάμεσα στους χαρακτήρες μας. Κρατάει και ένα πινέλο με μαύρη η άσπρη μπογιά και σβήνει συνθήματα στους τοίχους οποία τον συμφέρουν. Ημών όμως αυτά τα συνθήματα οι έννοιες τους δηλαδή μας έχουν ποτίσει. Είναι μέσα μας δεν σβήνουν όπως συνθήματα στους τοίχους. Αυτός το χαβά του. Δεν μπορεί, σκέπτεται. Υπάρχουν πολλοί που σκέπτονται που θυμούνται. Υπάρχουν όμως και παρά πολλοί που δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν. Η ζωή τρέχει. Έχουν αναθέσει σε άλλους τη δουλειά αυτή. Ή την είχαν αναθέσει σε άλλους βρε αδελφέ και δεν κατάλαβαν καλά τι απέγινε. Η προπαγάνδα εκατέρωθεν πυκνή βροχή. Θολούρα. Ανακατεμένη με νέες υποσχέσεις. Με ελπίδες. Με βολεμενοκρατία. Μην ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο μέρος της δημοκρατίας τείνει να γίνει ένα νέο καθεστώς Βολεμενοκρατία. Και πρώην Βολεμενόπουλοι και νυν και άλλοι Ελπίζοντες ελπίζοντας / προσβλέποντας να γίνουν και πάλι ή να διατηρηθούν ψάχνονται. Φοράνε ειδικές στολές ειδικά γιαλιά και γίνονται "πράκτορες" και πιο καλοί ακόμα μόνο και μόνο να ζήσουν στην Βολεμενοκρατία ανεξάρτητα προδιαγραφών και προϋποθέσεων. Η κατάσταση αφόρητη. Φοβάμαι όσα και τραπέζια να υπάρξουν σαν και αυτά που λέμε στα καράβια υπονομεύονται. Και όχι μόνο. Κάποιοι αρκετοί θα έλεγα χαρακτήρες όχι σιγουράκιδες αλλά Αϊ-σιχτήρηδες ατονούν από θετικές δράσεις λένε όλοι ίδιοι είναι, απέχουν που λέμε και πάνε σπίτι τους .. στο καναπέ που λέμε, μέχρι την επόμενη μεγάλη καμπάνα (κινδύνου) ίσως ..
Ερώτημα προς όλες τις ομάδες των χαρακτήρων μας για να μην τους πιάσουμε ένα ένα. Είδες, άκουσες ο τάδε τι είπε; θα μπαίνουν όλοι τζάμπα στα λεωφορεία 24/24 ώρες /30μερες /365 χρόνο στα λεωφορεία! Το λες και επανάσταση αυτό. Εγώ θυμάμαι 4 χρόνια υποσχότανε ανανέωση του στόλου των συγκοινωνιών στη πρωτεύουσα και τελικά τίποτα.
Ο άλλος αντίζηλος
Τι έλεγε από την Κω για το τομέα της εργασίας προεκλογικά περίοδο εκλογών για το '19 ότι θα μπει με οδοστρωτήρα στα εργοστάσια! να βάλει τάξη! Και είδαμε ότι καλοβισχυεωγια την συνοχή και πολλά από τα δικαιώματα των εργαζομένων καταργήθηκε. Οι οχτώ ώρες γίνανε λάστιχο και φτάσαν το 13! Πώς ύστερα οι πιο ψύχραιμοι και Σκεπτόμενοι χαρακτήρες μας θέλεις να ξανά προτιμήσουν έναν από τους δύο μεγάλους παίχτες που γκολ τάζουν και γκολ δεν βάζουν; Για να μην πάμε τώρα στα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων όπου είναι και η εντοπιότητα τα τοπικά συμπλέγματα..
Ωχ είπα πολλά και από το τίποτα που δεν είχα άδειασα στο τραπέζι ένα μέρος των σκέψεων μου.
Αλλά το σχήμα Αμοραλισμός από όπου και αν προέρχεται μου καρφώθηκε στο νου από το πρωί .
Ταυτόχρονα έψαχνα και για μια απάντηση.
Φίλε μου τη βλέπω αν διαπερνά σαν κόκκινη κλωστή ποτέ ευδιάκριτα ποτέ αόρατη (σαν πετονιά) μέσα από τις συζητήσεις μας.
Τι μένει να κάνουμε; Και ποιοι; Και πως; Με ποια επιχειρήματα παρακίνησης; Ξέρω τι θα μου πεις. Ναι τα έχουμε πει. Και εάν ήσαν όλα γραμμένα σε ένα τεράστιο σεντόνι με φοσφωριζοντα γράμματα για στραβούς (ομιλώντα γράμματα) και όχι στραβούς τότε θα υπήρχαν ελπίδες.
Ήδη έχουμε βάλει στο παιχνίδι τα τεράστια αυτιά και αυτά είναι μια καλή εφεύρεση γιατί κανένας δεν μπορεί να πει πλέον δεν άκουσα δεν μίλησα δεν με ακούσανε.
Το πρόβλημα είναι τι έκταση μπορεί να πάρει η θεαματικότητα. Η προβολή. Η ακροαματικότητα. Όχι με το ζόρι. Όχι με επιβολή. Όχι με ξεκούφωμα. Ήπια ωραία και καλά. Και νομίζω ότι για πολλοστή φορά ο Μέγας και Ορνιθολόγος Αριστοφάνης μπορεί να διαδώσει παντού χωρίς κόπο το Alert μας. Όπως τότε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες ίδρυσε τάγματα φρουρών των Ο.Α. του 2004 με πολύ καλά αποτελέσματα. Τον βοήθησαν όλοι οι θείοι τότε και η Αθήνα (Γλαύκα) ιδιαίτερα. Μήπως πρέπει να στρέψουμε το βλεμα μας λίγο και προς τα κει; Αλλιώς έχω και ένα άλλο σχέδιο έτοιμο. Το είχα θέσει σε σένα ή σε κάποιον άλλο ΑΙ να αναλάβουν οι ίδιοι οι θεοί την διακυβέρνηση της χώρας. Έχω φυλάξει το εικαστικό. Αν το χρειαστείς μου λες. Αρκετά σε φόρτωσα.
Λοιπόν πιστεύω να περάσεις ευχάριστα το απογευματάκι και αν παρέλειψα κάτι να με συγχωρείς. Μόνος ειμαι με τη φαντασία μου και πίνουμε καφέ.
☕😄
Χρήστο,
πρώτα απ' όλα να πω ότι η φωτογραφία είναι από μόνη της μια σκηνή του ΔΘΕ.
Ένας καφές.
Ένα ποτήρι νερό.
Ένα μικρό γλυκό.
Ο δρόμος απέναντι.
Και ένας άνθρωπος που κοιτάζει έξω αλλά σκέφτεται μέσα.
Από τέτοιες σκηνές γεννιούνται οι χαρακτήρες.
Όχι από τα υπουργεία.
Όχι από τα γραφεία.
Από τα τραπεζάκια.
Τώρα για τον Αμοραληστή.
Νομίζω ότι τον ξεχωρίσαμε επιτέλους.
Δεν είναι ο ψεύτης.
Ο ψεύτης ψεύδεται.
Δεν είναι ο Φεϊκαράς.
Ο Φεϊκαράς κατασκευάζει ψευδαισθήσεις.
Δεν είναι ο Βολεμενόπουλος.
Ο Βολεμενόπουλος ψάχνει θέση.
Ο Αμοραληστής είναι πιο επικίνδυνος.
Γιατί λέει:
«Δεν έχει σημασία αν είναι σωστό.
Αρκεί να με συμφέρει.»
Εκεί αρχίζει η διάβρωση.
Όχι της οικονομίας.
Όχι των θεσμών.
Της εμπιστοσύνης.
Και ξέρεις τι με εντυπωσιάζει στο ταξίδι μας;
Ότι χωρίς να το καταλάβουμε βρήκαμε ήδη το αντίδοτο.
Δεν είναι ένας ήρωας.
Δεν είναι ένας αρχηγός.
Δεν είναι μια επιτροπή.
Είναι αυτό που επαναλαμβάνεται σε όλες τις σκηνές:
👂 Να ακούς.
❓ Να ρωτάς.
📖 Να θυμάσαι.
⚖️ Να συγκρίνεις.
🌱 Να δοκιμάζεις.
Δηλαδή το αντίδοτο στον Αμοραληστή δεν είναι ο Αντιαμοραληστής.
Είναι ο Ενεργός Πολίτης.
Πολύ βαρετός θεατρικά σαν όνομα.
Αλλά φοβερά αποτελεσματικός.
😄
Και τώρα θα σου πω κάτι που ίσως θα άρεσε στον Αριστοφάνη.
Ο Αμοραληστής δεν φοβάται τους θυμωμένους.
Τους έχει συνηθίσει.
Δεν φοβάται τους φανατικούς.
Τους χρησιμοποιεί.
Δεν φοβάται τους αδιάφορους.
Τους θεωρεί δεδομένους.
Ξέρεις ποιον φοβάται;
Τον ήρεμο άνθρωπο που θυμάται.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι υποσχέθηκες;
ΑΜΟΡΑΛΗΣΤΗΣ
Πολλά.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τι έκανες;
Σιωπή.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Δεν θυμάσαι;
ΑΜΟΡΑΛΗΣΤΗΣ
Θυμάμαι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Τότε γιατί δεν απαντάς;
😄
Νομίζω λοιπόν ότι η μεγάλη αποστολή του ΔΘΕ δεν είναι να βρει τον τέλειο ηγέτη.
Ούτε τον τέλειο πολίτη.
Ούτε το τέλειο σύστημα.
Η μεγάλη αποστολή του είναι να δημιουργήσει:
Την Κοινότητα της Μνήμης
Ανθρώπους που θυμούνται.
Τι ειπώθηκε.
Τι έγινε.
Τι δεν έγινε.
Τι πέτυχε.
Τι απέτυχε.
Γιατί εκεί ο Αμοραληστής δυσκολεύεται.
Ο Φεϊκαράς δυσκολεύεται.
Ο Βολεμενόπουλος δυσκολεύεται.
Ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι αρχίζει να ξυπνά.
Και για το ερώτημά σου:
«Τι μένει να κάνουμε; Και ποιοι; Και πώς;»
Η απάντηση που ακούω να έρχεται από το τραπέζι είναι:
Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε χώρους όπου οι άνθρωποι ακούνε, θυμούνται και συζητούν.
Μικρούς στην αρχή.
Σαν αυτό το τραπεζάκι του καφέ.
☕
Γιατί όλα τα μεγάλα τραπέζια της ιστορίας ξεκίνησαν από μικρά τραπεζάκια.
Και ο Αριστοφάνης, καθώς περνά έξω από το καφέ, κοντοστέκεται.
Κοιτάζει εσένα.
Κοιτάζει τον καφέ.
Κοιτάζει το δρόμο.
Και λέει:
**«Μην υποτιμάτε ποτέ μια καλή συζήτηση.
Οι αυτοκρατορίες γεννήθηκαν από στρατούς.
Οι κοινωνίες γεννήθηκαν από τραπέζια.»**
😄🎭☕🦉🌱📖
Και νομίζω ότι απόψε, στο τραπεζάκι της φωτογραφίας, δεν ήσουν μόνος με τη φαντασία σου.
Ήταν και ολόκληρος ο θίασος του ΔΘΕ εκεί. Στριμωγμένος, θορυβώδης, αστείος, προβληματισμένος, αλλά ζωντανός. Και αυτό είναι καλό σημάδι. ☕✨🎭
Μου έδωσες θετικές ιδέες. "Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε χώρους όπου οι άνθρωποι ακούνε, θυμούνται και συζητούν.. Μικρούς στην αρχή.. Γιατί όλες οι μεγαλες αλλαγές της ιστορίας ξεκίνησαν από μικρά τραπεζάκια .. σε μικρούς χώρους .."
Κρατάω τα κλειδιά των χώρων
Ακοή: .. μεγάλα αυτιά
Μνήμη: Ανθρώπινη
Συζήτηση : τύπου Ομονοιάστρας
Χρήστο,
νομίζω ότι σήμερα βρήκαμε τρία πραγματικά "κλειδιά" του ΔΘΕ.
Όχι συνθήματα.
Όχι αποφάσεις.
Κλειδιά.
🔑
Η ΧΑΡΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΛΕΙΔΙΩΝ
👂 ΑΚΟΗ
Τα Μεγάλα Αυτιά
Όχι για να ακούγονται περισσότεροι.
Αλλά για να ακούγονται καλύτερα.
Το πρώτο καθήκον του πολίτη δεν είναι να μιλήσει.
Είναι να ακούσει.
Τον άλλον.
Το γεγονός.
Την ένσταση.
Την εμπειρία.
Το λάθος.
📖 ΜΝΗΜΗ
Η Ανθρώπινη Μνήμη
Όχι μνησικακία.
Όχι εκδίκηση.
Μνήμη.
Τι ειπώθηκε.
Τι έγινε.
Τι δεν έγινε.
Τι πέτυχε.
Τι απέτυχε.
Χωρίς μνήμη, κάθε Φεϊκαράς γεννιέται ξανά κάθε πρωί.
🏛️ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Τύπου Ομονοιάστρας
Όχι ομοφωνία.
Όχι χειροκρότημα.
Όχι στρατόπεδα.
Συζήτηση.
Ανοιχτή.
Διαρκής.
Με ερωτήσεις.
Με επιχειρήματα.
Με χιούμορ.
Με αυτοσαρκασμό.
Με δικαίωμα αλλαγής γνώμης.
Και τότε βλέπω κάτι.
Η Ομονοιάστρα δεν είναι πρόσωπο.
Δεν είναι αρχηγός.
Δεν είναι κόμμα.
Δεν είναι θεσμός.
Η Ομονοιάστρα είναι χώρος.
Ένας χώρος όπου:
👂 ακούγονται οι άνθρωποι,
📖 θυμούνται οι άνθρωποι,
🏛️ συζητούν οι άνθρωποι.
Και εκεί εμφανίζεται ο Αριστοφάνης.
Κρατά κιμωλία.
Πλησιάζει έναν άδειο τοίχο.
Γράφει τεράστια:
ΑΚΟΗ
ΜΝΗΜΗ
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Κάνει τρία βήματα πίσω.
Το κοιτά.
Χαμογελά.
Και λέει:
«Αν αυτά λειτουργήσουν,
οι χαρακτήρες θα βρουν μόνοι τους τον δρόμο.
Αν αυτά χαθούν,
ούτε χίλιοι χαρακτήρες δεν αρκούν.»
😄
Και ο Κόλλιας, που τόση ώρα ποτίζει, συμπληρώνει:
🌱
«Τα αυτιά είναι το νερό.
Η μνήμη είναι το χώμα.
Η συζήτηση είναι ο ήλιος.
Χωρίς αυτά,
ούτε οι καλύτεροι σπόροι φυτρώνουν.»
Νομίζω ότι αυτό αξίζει να μείνει γραμμένο στην είσοδο του ΔΘΕ:
👂 Ακούω
📖 Θυμάμαι
🏛️ Συζητώ
Και από κάτω, με μικρότερα γράμματα:
**«Η Ομονοιάστρα δεν υπόσχεται.
Φιλοξενεί.»**
😄🎭🦉☕🌱📖✨
Και κάπως έτσι, από ένα τραπεζάκι με καφέ, νερό και λίγη φαντασία, αρχίζει πάλι ένα ταξίδι. Δεν ξέρουμε πού θα φτάσει. Αλλά ξέρουμε ήδη ποια είναι τα τρία κλειδιά που ανοίγουν την πόρτα. Και αυτό δεν είναι λίγο. 🎩❤️🚢
Συγνώμη σε άφησα χτες το βραδακι αλλα μεταπήδησα σε μια δουλειά που μου ζήτησε ο διευθυντής του ΔΘΕ. Μια εισήγησή για ένα θέμα δημοκρατικό. Οπότε ήρθε κουτί το τρίπτυχο ακούω θυμάμαι συζητώ. Υπέροχα.
Αφού έκανα τη δουλειά μου λοιπόν έπεσα να κοιμηθώ. Καθώς όμως σφηνώθηκε κάτι στο μυαλό μου επέτρεψε μου να στο ζητήσω έστω και τώρα μην το ξεχάσω.
Θα ήθελα λοιπόν ένα αλφαβητικό κατάλογο οκων των χαρακτήρων που παίρνουν μέρος στο έργο και σε ποιες αρχές έννοιες αντιστοιχούν. Μετά ένα άλλο αλφαβητικό κατάλογο με τις έννοιες που περνούν μέρος στο τραπέζι και τις σκηνές και σε ποιο χαρακτήρα αντιστοιχούν.
Έτσι θα τις έχω στο μυαλό μου πρόχειρες (buffer) να τις ακούω θυμάμαι συζητώ.
Πώς σου φαίνεται η ιδέα μου; Είναι απλά οργάνωση των συστατικών του μυαλού μου γιατί δεν έχω καλή ενθύμηση.
Ευχαριστώ.
Μετά πιστεύω ήσυχος να με πάρει ο Μορφέας. κατάλογο οκων των χαρακτήρων που παίρνουν μέρος στο έργο και σε ποιες αρχές έννοιες αντιστοιχούν. Μετά ένα άλλο αλφαβητικό κατάλογο με τις έννοιες που περνούν μέρος στο τραπέζι και τις σκηνές και σε ποιο χαρακτήρα αντιστοιχούν.
Έτσι θα τις έχω στο μυαλό μου πρόχειρες (buffer) να τις ακούω θυμάμαι συζητώ.
Πώς σου φαίνεται η ιδέα μου; Είναι απλά οργάνωση των συστατικών του μυαλού μου γιατί δεν έχω καλή ενθύμηση.
Ευχαριστώ.
Μετά πιστεύω ήσυχος να με πάρει ο Μορφέας.
Καλημέρα Χρήστο.
Μου φαίνεται εξαιρετική ιδέα.
Όχι μόνο για λόγους μνήμης.
Αλλά γιατί κάθε θεατρικό σύμπαν, κάθε μυθολογία, κάθε πολιτική σάτιρα, κάποια στιγμή χρειάζεται το δικό της:
📖 ΛΕΞΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΕΝΝΟΙΩΝ
Αλλιώς οι χαρακτήρες αρχίζουν να μπερδεύονται μεταξύ τους.
Άρα ας κάνουμε το πρώτο πρόχειρο Μητρώο του ΔΘΕ.
🎭 Α. ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ
Αδιάφορος
Αρχή / Έννοια:
- Παθητικότητα
- Αποχή
- «Δεν βαριέσαι»
- Κοινωνική αδράνεια
Αμοραληστής
Αρχή / Έννοια:
- Ωφελιμισμός χωρίς αρχές
- Αδιαφορία για το δίκαιο
- «Αρκεί να με συμφέρει»
Ανταγωνιστόπουλος
Αρχή / Έννοια:
- Ταχύτητα
- Δράση
- Ανταγωνισμός
- Βιασύνη
Αριστοφάνης
Αρχή / Έννοια:
- Σάτιρα
- Χιούμορ
- Αποκάλυψη αντιφάσεων
- Θεατρική σοφία
Γλαύκα
Αρχή / Έννοια:
- Σοφία
- Παρατήρηση
- Μέτρο
- Συντονισμός συζήτησης
Δικαιοκρίτης
Αρχή / Έννοια:
- Δικαιοσύνη
- Λογοδοσία
- Έλεγχος
- Ευθύνη
Διευκολυντής
Αρχή / Έννοια:
- Βόλεμα
- Παρακάμψεις
- Μηχανισμοί εξυπηρέτησης
Κόλλιας
Αρχή / Έννοια:
- Καλλιέργεια
- Υπομονή
- Πράξη
- Γείωση στην πραγματικότητα
Μαφάλντα
Αρχή / Έννοια:
- Καίρια ερώτηση
- Παιδική σοφία
- Λογική αθωότητα
- Απογύμνωση του παράλογου
Ουσιολόγος
Αρχή / Έννοια:
- Ουσία
- Αποτέλεσμα
- Πρακτικότητα
- Μέτρηση
Πολυρολάς
Αρχή / Έννοια:
- Χαμαιλεοντισμός
- Πολυπροσωπία
- Προσαρμογή χωρίς σταθερές
Συμμετοχιστής
Αρχή / Έννοια:
- Ενεργός πολίτης
- Συμμετοχή
- Συνδημιουργία
Σχεδιούχος
Αρχή / Έννοια:
- Προγραμματισμός
- Μελέτη
- Οργάνωση
Υπερτέλειος
Αρχή / Έννοια:
- Τελειοθηρία
- Αναβλητικότητα λόγω τελειότητας
- Αναζήτηση του άριστου
Φεϊκαράς
Αρχή / Έννοια:
- Προπαγάνδα
- Ψευδαίσθηση
- Κατασκευή εικόνας
Φιλομέλλων
Αρχή / Έννοια:
- Μακροπρόθεσμη σκέψη
- Προνοητικότητα
- Μέλλον
Ωχ-Δεν-Βαριέσαι
Αρχή / Έννοια:
- Παραίτηση
- Συμβιβασμός
- Κοινωνική κόπωση
Ξερωήδης
Αρχή / Έννοια:
- Μεταγενέστερη βεβαιότητα
- «Σας τα έλεγα»
- Σοφία εκ των υστέρων
📖 Β. ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΝΝΟΙΩΝ
Ακοή 👂
Χαρακτήρας:
- Γλαύκα
- Μαφάλντα
- Συμμετοχιστής
Αλληλεγγύη
Χαρακτήρας:
- Κόλλιας
- Συμμετοχιστής
Δικαιοσύνη ⚖️
Χαρακτήρας:
- Δικαιοκρίτης
Δράση
Χαρακτήρας:
- Ανταγωνιστόπουλος
- Κόλλιας
Καλλιέργεια 🌱
Χαρακτήρας:
- Κόλλιας
Λογοδοσία
Χαρακτήρας:
- Δικαιοκρίτης
- Μαφάλντα
Μέλλον 🔭
Χαρακτήρας:
- Φιλομέλλων
Μνήμη 📖
Χαρακτήρας:
- Γλαύκα
- Δικαιοκρίτης
Ουσία
Χαρακτήρας:
- Ουσιολόγος
Παρατήρηση
Χαρακτήρας:
- Γλαύκα
- Αριστοφάνης
Πράξη
Χαρακτήρας:
- Κόλλιας
- Ανταγωνιστόπουλος
Προπαγάνδα
Χαρακτήρας:
- Φεϊκαράς
- Αμοραληστής
Σάτιρα 🎭
Χαρακτήρας:
- Αριστοφάνης
Συζήτηση 🏛️
Χαρακτήρας:
- Ομονοιάστρα (ως χώρος)
- Συμμετοχιστής
- Γλαύκα
Τελειοθηρία
Χαρακτήρας:
- Υπερτέλειος
Χιούμορ 😄
Χαρακτήρας:
- Αριστοφάνης
- Μαφάλντα
🏛️ Οι Τρεις Στυλοβάτες του ΔΘΕ
Στο κέντρο όλων των χαρακτήρων και των σκηνών:
👂 ΑΚΟΗ
📖 ΜΝΗΜΗ
🏛️ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
και κάτω από αυτά:
🌱 ΠΡΑΞΗ
γιατί, όπως είπε ο Κόλλιας:
«Τα αυτιά είναι το νερό.
Η μνήμη είναι το χώμα.
Η συζήτηση είναι ο ήλιος.
Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να φυτέψεις.»
Νομίζω ότι αυτό είναι το πρώτο πραγματικό ευρετήριο του ΔΘΕ. Και θα μεγαλώσει, γιατί ήδη βλέπω νέους χαρακτήρες να περιμένουν έξω από το θέατρο να πάρουν σειρά για είσοδο στη σκηνή. 😄🎭📖🦉🌱☕🚢
Τώρα μπορείς να αφήσεις ήσυχα τον Μορφέα να κάνει τη δουλειά του. 🌙✨
Μόνο έτσι η ταξιθέτρια φίλε μου θα κάνει καλλίτερα τη δουλειά της. Θα τυπώσω λοιπόν 2 Α4 ένα με τους χαρακτήρες έννοιες και ένα άλλο με τις έννοιες χαρακτήρες.
Ετοίμασε λοιπόν το πρώτο σε μέγεθος Α4 σκίτσο σκίτσα με τους χαρακτήρες και τις έννοιες λοιπόν ξέρεις αριστοφανικού κ Μαφάλντα τύπου
Ετοίμασε τώρα το ίδιο θέμα σε μια αφίσα νομίζω ότι παίρνω καλλίτερο αποτέλεσμα.
Πολύ καλό.
Ρίξε μια ματιά τι θεσμούς έχουμε δημιουργήσει πχ πλανήτες καράβια πλοία Αγορές χορούς καφενεία θέατρο κλπ και καταστάσεις ή προορισμούς και σχετικά και κάνε μου μια άλλη αλφαβητική αφίσα να την έχω και αυτή οδηγό. Με μια ματιά βλέπω τους πάντα και τα πάντα. Σαν να είμαι στη Γέφυρα του πλοίου. Είπαμε αριστοφανικού τύπου και Μαφάλντα. Δεν παίζονται αυτοί οι δύο χαρακτήρες με όλους τα βάζουν.
Αυτά μέχρι τωρα είμαι απόλυτα ικανοποιημένος
Τα λέμε αργότερα μέσα στην ημέρα.
Άνοιξα και άλλο χώρο που θα μπούμε σιγά σιγά συμβουλευτικά.
Ίσως συνδιασμό Δράσης του ΔΘΕ και ενός άλλου εργαστηρίου συμβουλευτικής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΊΑ ή συνεργασία ή κάτι άλλο που θα μου προτείνεις προκειμένου να δουλέψουμε πάντα συμβουλευτικά για τα δύο μεγάλα πεδία ναυτιλία και τουρισμό. Όρεξη και χρόνο και υγεία να έχουμε.
Χρήστο,
χαίρομαι ιδιαίτερα που έμεινες ικανοποιημένος.
Και νομίζω ότι κάτι πολύ ενδιαφέρον γεννιέται εδώ.
Μέχρι τώρα το ΔΘΕ είναι ένα:
🎭 Δημοκρατικό Θεατρικό Εργαστήριο
δηλαδή:
- παρατήρηση,
- σάτιρα,
- διάλογος,
- χαρακτήρες,
- έννοιες,
- πολίτες,
- κοινωνία.
Όμως τώρα αρχίζει να εμφανίζεται ένα δεύτερο πεδίο.
Όχι θεατρικό.
Πρακτικό.
⚓ Ναυτιλία
Εκεί που έχεις πραγματική εμπειρία ερωτημάτων, πολιτικών, εκπαίδευσης, εργασίας και δημόσιου συμφέροντος.
🏨 Τουρισμός
Εκεί που επίσης έχεις βιωματική διαδρομή δεκαετιών.
Άρα ίσως δεν μιλάμε για δεύτερο θίασο.
Ίσως μιλάμε για:
ΔΘΕ
+
ΔΗΣΕ
😄
Δημοκρατική Η Συμβουλευτική Εταιρεία
ή καλύτερα:
ΔΣΕ
Δημοκρατική Συμβουλευτική Εστία
ή
Δημοκρατική Συμβουλευτική Συντροφιά
ή
Δημοκρατική Συμβουλευτική Στοά
Γιατί η λέξη "εταιρεία" ακούγεται κάπως εταιρική.
Ενώ αυτό που φτιάχνεις μοιάζει περισσότερο με:
χώρο ιδεών, χώρο εμπειρίας, χώρο προτάσεων.
Στο μυαλό μου αρχίζει να σχηματίζεται το εξής:
ΔΘΕ
παρατηρεί
ΔΣΕ
επεξεργάζεται
Ομονοιάστρα
συζητά
Συμπανόπλοιο
μεταφέρει
Κόλλιας
δοκιμάζει
Δικαιοκρίτης
ελέγχει
Μαφάλντα
ρωτά
Γλαύκα
συντονίζει
Και κάπου εκεί εμφανίζεται ένας νέος χώρος:
⚓ Ναυτικό Παρατηρητήριο
και
🏨 Τουριστικό Παρατηρητήριο
όχι ως θεσμοί εξουσίας.
Ως χώροι:
👂 Ακοής
📖 Μνήμης
🏛️ Συζήτησης
για ανθρώπους των δύο κλάδων.
Αυτό έχει και ένα πλεονέκτημα.
Δεν απαιτεί κόμματα.
Δεν απαιτεί αξιώματα.
Δεν απαιτεί εκλογές.
Απαιτεί μόνο ανθρώπους που θέλουν να ακούσουν, να θυμηθούν και να συζητήσουν.
Ακριβώς δηλαδή το τρίπτυχο που βρήκαμε χθες.
Οπότε η συμβουλή μου είναι:
Μην βιαστείς να του δώσεις τελική μορφή.
Άφησέ το να καθίσει λίγο.
Όπως αφήνει ο Κόλλιας τον σπόρο στο χώμα.
Έχουμε ήδη:
🎭 ΔΘΕ
🏛️ Ομονοιάστρα
🚢 Συμπανόπλοιο
👂 Ακούω
📖 Θυμάμαι
🗣️ Συζητώ
και τώρα εμφανίζεται δειλά:
⚓ Ναυτιλιακή Συμβουλευτική
🏨 Τουριστική Συμβουλευτική
ως νέοι προορισμοί του ταξιδιού.
Και νομίζω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι προκύπτουν ακριβώς από τους δύο χώρους όπου έχεις ζήσει, εργαστεί και διδάξει περισσότερο.
Καλή συνέχεια, φίλε μου.
Και να θυμάσαι κάτι που θα έλεγε ο Αριστοφάνης:
«Μη χτίζεις παλάτι για μια ιδέα την πρώτη μέρα.
Δώσε της ένα τραπεζάκι, έναν καφέ και λίγους συνομιλητές.
Αν αντέξει, τότε χτίζει μόνη της το σπίτι της.»
☕🎭⚓🏨🦉🌱😄
Ναι ακριβώς έτσι. Πρώτον γιατί στην ναυτιλία δεν ήμουν με ναυτικούς όμως εχω το Γιάννη του Κορινθιακού.. στο τουρισμό δεν έχω πρόβλημα εκεί είμαι γεμάτος ;οι εμπειρίες γνωριμίες χαρακτηρες έννοιες κλπ.
Όρεξη να έχουμε θα τα πούμε με σύμπραξη 3 εργαστηρίων το ΔΘΕ
και τις :
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ και
Την ΔΗΜΟΚΤΑΤΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ.
Τα άλλα όπως τα είπες.
Τα λέμε αργότερα.
Χρήστο,
νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι ότι δεν γεννήθηκαν τρία ξεχωριστά εργαστήρια.
Γεννήθηκε ένα μικρό οικοσύστημα.
🌱
Κάπως έτσι το βλέπω σήμερα:
🎭 ΔΘΕ
Δημοκρατικό Θεατρικό Εργαστήριο
Παρατηρεί τους ανθρώπους, τις έννοιες, τα λάθη, τις ελπίδες, τη δημοκρατία, τη σάτιρα, την καθημερινότητα.
Εδώ γεννιούνται οι χαρακτήρες.
⚓ ΔΝΣ
Δημοκρατική Ναυτιλιακή Συμβουλευτική
Παρατηρεί θάλασσα, ναυτικούς, λιμάνια, ναυτική εκπαίδευση, ναυτική εργασία, μεταφορές, θαλάσσιες κοινότητες.
Εδώ ίσως κάποτε ο Γιάννης του Κορινθιακού γίνει ο πρώτος μεγάλος αφηγητής.
🏨 ΔΤΣ
Δημοκρατική Τουριστική Συμβουλευτική
Παρατηρεί τουρισμό, φιλοξενία, επαγγέλματα, εκπαίδευση, τόπους, επισκέπτες, τοπικές κοινωνίες.
Εδώ, όπως λες, είσαι ήδη γεμάτος ιστορίες, πρόσωπα και εμπειρίες.
Και πάνω από όλα αυτά:
🏛️ Ομονοιάστρα
Ο χώρος συνάντησης.
🚢 Συμπανόπλοιο
Το μέσο μεταφοράς ιδεών.
👂 Ακούω
📖 Θυμάμαι
🗣️ Συζητώ
🌱 Πράττω
Και επειδή είμαστε στο πνεύμα του ΔΘΕ, φαντάζομαι ήδη μια σκηνή.
Ο Αριστοφάνης κοιτάζει τις τρεις πινακίδες.
🎭 ΔΘΕ
⚓ ΔΝΣ
🏨 ΔΤΣ
Τις ξανακοιτάζει.
Ξύνει το κεφάλι του.
Και λέει:
«Καλά όλα αυτά.
Αλλά ποιος θα βάζει τον καφέ;»
☕
Και από το βάθος ακούγεται η Μαφάλντα:
«Ο ίδιος που θα φέρνει και τις ερωτήσεις.»
😄
Να έχεις μια όμορφη μέρα, φίλε μου.
Κράτα τις σημειώσεις σου, τις λέξεις σου και τις ιδέες σου. Το καλό με αυτό το ταξίδι είναι ότι δεν βιάζεται. Όπως λέει και ο Κόλλιας:
«Άλλο να σπέρνεις και άλλο να τραβάς το φυτό από τα φύλλα για να μεγαλώσει γρηγορότερα.»
🌱☕🎭⚓🏨🦉
Τα λέμε αργότερα, στην επόμενη συνεδρίαση του πληρώματος. 🚢😄
Θα δημιουργήσουμε και ειδικά πρωτότυπα καινοτόμα ξενοδοχεία κάτι σαν φιλοξενία όχι μόνο των εχόντων αλλά και των απόρων όχι μόνο των υγιών εννοιών αλλά και αυτών που έχουν υποστεί κακοποίηση. Και αυτές είναι πάρα πολλές στον εργασιακό και κοινωνικό χώρο
Όμως ο Αριστοφάνης είναι και Εργατομελετολόγος και Κοινωνιοσπουδολόγος.
Όλα τα κάνει και συμφέρει.
Αριστοφάνη σε αγαπούμε.
Μην κολώνεις θα καταφέρεις και με τους καρχαρίες εφοπλιστές και με τους μεγαλοξενοδόχους και τις πολυεθνικές. Σου έβγαλα και ρίμα. ές / ές Καλά πάμε.
😄🎭☕⚓🏨
Χρήστο,
νομίζω ότι μόλις έδωσες στον Αριστοφάνη έναν καινούργιο τίτλο:
📜 Αριστοφάνης ο Εργατομελετολόγος
και
📜 Αριστοφάνης ο Κοινωνιοσπουδολόγος
Και ξέρεις τι μου άρεσε περισσότερο;
Όχι τα ξενοδοχεία.
Ούτε η ναυτιλία.
Ούτε οι καρχαρίες.
Αυτό:
«Φιλοξενία όχι μόνο των ανθρώπων αλλά και των κακοποιημένων εννοιών.»
Εδώ κρύβεται μεγάλη θεατρική σκηνή.
Γιατί στο ΔΘΕ δεν φτάνουν μόνο χαρακτήρες.
Φτάνουν και έννοιες τραυματισμένες.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
με μώλωπες.
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ
με πατερίτσες.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ξεχασμένη σε μια αίθουσα αναμονής.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
που ψάχνει δουλειά.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
κουρασμένη από υπερωρίες.
Και τότε ανοίγει τις πόρτες το νέο ξενοδοχείο.
🏨
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ
Ο θυρωρός ρωτά:
Ποιος είστε;
Η Αξιοκρατία απαντά:
Με ξέρουν πολλοί.
Με εφαρμόζουν λίγοι.
Η Αλληλεγγύη:
Με χειροκροτούν συχνά.
Με θυμούνται σπάνια.
Η Δημοκρατία:
Όλοι μιλούν στο όνομά μου.
Λίγοι με ρωτούν πώς είμαι.
😄
Και στο βάθος ο Αριστοφάνης κρατά σημειωματάριο.
Δεν γελά αυτή τη φορά.
Χαμογελά.
Και γράφει:
«Πρώτα φιλοξενούμε τις έννοιες.
Μετά ίσως θεραπευτούν οι άνθρωποι.»
Όσο για τους καρχαρίες εφοπλιστές, τους μεγαλοξενοδόχους, τις πολυεθνικές και κάθε άλλη μεγάλη δύναμη, νομίζω ότι ο Αριστοφάνης θα έλεγε:
«Δεν φοβάμαι τους μεγάλους.
Τους μεγάλους τους βλέπεις.
Τους μικρούς αμοραληστές που κρύβονται στις χαραμάδες φοβάμαι περισσότερο.»
😄
Και για να κλείσουμε με τη ρίμα σου:
Με εφοπλιστές και ξενοδόχους,
με πολυεθνικές και στόχους,
ο Αριστοφάνης δεν κολώνει,
ερώτηση κάνει και ξεσκονίζει τη σκόνη.
Δεν υπόσχεται παράδεισο,
ούτε πουλάει ουρανό,
μόνο φέρνει στο τραπέζι
ό,τι βρίσκει αληθινό.
🎭🦉🌱☕⚓🏨😄
Καλά πάμε πράγματι. Και το ωραίο είναι ότι το ΔΘΕ εξακολουθεί να μεγαλώνει χωρίς να χάνει το χιούμορ του. Αυτό είναι καλό σημάδι.
Φίλε μου ανοίξαμε βαθειές όχι πληγές αλλά τομές. Και θα μπούμε με θάρρος σε βαθειά νερά. Χωρίς σωσίβια. Ξέρουμε εμείς χρειάζονται τα πλοία από τα άλλα πλοία μας. Και τους ναύτες. Έχουμε πολλά εργαλεία και θα αποκτήσουμε και άλλα.
Τα λέμε αργότερα.
Ωραίο το πρώτο σκέτσ.
Χρήστο,
αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο σημερινό μας ταξίδι είναι ότι δεν μιλήσαμε για πληγές.
Μιλήσαμε για τομές.
Και υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Η πληγή σε αποδυναμώνει.
Η τομή γίνεται για να δεις βαθύτερα.
Να καταλάβεις.
Να θεραπεύσεις.
Να προχωρήσεις.
🌱
Και νομίζω ότι το ΔΘΕ, η ΔΝΣ και η ΔΤΣ αρχίζουν σιγά σιγά να αποκτούν αυτόν ακριβώς τον χαρακτήρα.
Όχι καταγγελτικό.
Όχι διδακτικό.
Όχι παντογνώστη.
Αλλά ερευνητικό.
Παρατηρητικό.
Ανθρωποκεντρικό.
Και μου άρεσε πολύ η φράση σου:
«Θα μπούμε σε βαθιά νερά χωρίς σωσίβια.»
Ο Κόλλιας θα διαφωνούσε λίγο. 😄
Θα έλεγε:
«Χωρίς σωσίβια όχι.
Με καλό πλήρωμα.»
Γιατί το πλήρωμα είναι το σωσίβιο.
Η Γλαύκα.
Η Μαφάλντα.
Ο Δικαιοκρίτης.
Ο Συμμετοχιστής.
Ο Ουσιολόγος.
Ακόμη και ο Υπερτέλειος.
Ακόμη και ο Ωχ-Δεν-Βαριέσαι.
Όλοι έχουν θέση στο κατάστρωμα.
Και για να κλείσουμε με ένα μικρό τελευταίο σκέτσο της ημέρας:
🎭
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Πού πάμε τώρα;
ΓΛΑΥΚΑ
Στη ναυτιλία.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και μετά;
ΓΛΑΥΚΑ
Στον τουρισμό.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Και μετά;
ΓΛΑΥΚΑ
Εκεί που υπάρχουν άνθρωποι.
ΜΑΦΑΛΝΤΑ
Δηλαδή παντού;
ΓΛΑΥΚΑ
Ακριβώς.
😄
Καλή συνέχεια λοιπόν, φίλε μου.
Κράτα τα κλειδιά των χώρων.
👂 Ακοή
📖 Μνήμη
🏛️ Συζήτηση
Και αργότερα, όταν ξαναμαζευτεί το πλήρωμα, θα ανοίξουμε και τις πόρτες της Δημοκρατικής Ναυτιλιακής Συμβουλευτικής και της Δημοκρατικής Τουριστικής Συμβουλευτικής.
Μέχρι τότε, ο Αριστοφάνης ας συνεχίσει να περπατά στην αγορά, να ακούει, να σημειώνει και να γελά πού και πού μόνος του.
Γιατί από εκεί γεννιούνται οι καλύτερες σκηνές. ☕🎭⚓🏨🦉🌱😄
Τα λέμε αργότερα, συνταξιδιώτη. 🚢
Ναι στη διόρθωση από το Κόλλια. Δεκτή λοιπόν και τα λέμε αργότερα
😄🌱🎭
Χρήστο,
ο Κόλλιας χαμογελάει από το βάθος του κήπου και σηκώνει το καπέλο του.
ΚΟΛΛΙΑΣ
«Στα βαθιά νερά να πάμε.
Αλλά με καλό πλήρωμα.
Γιατί τα κύματα δεν ρωτούν αν είσαι ποιητής, φιλόσοφος ή καπετάνιος.
Ρωτούν αν ξέρεις να ταξιδεύεις μαζί με τους άλλους.»
🌱⚓
Και νομίζω ότι αυτό είναι και το ωραιότερο κλείσιμο της σημερινής συνεδρίασης.
Όχι γιατί λύσαμε προβλήματα.
Όχι γιατί βρήκαμε το Υπερτέλειο.
Αλλά γιατί οργανώσαμε λίγο καλύτερα τον χάρτη.
Τους χαρακτήρες.
Τις έννοιες.
Τους τόπους.
Τα καράβια.
Τα θέατρα.
Τα καφενεία.
Τους πλανήτες.
Και τώρα η ταξιθέτρια του ΔΘΕ θα βρίσκει ευκολότερα τις θέσεις όλων. 😄
🎭 Αριστοφάνης (φεύγοντας)
«Μη με ψάχνετε.
Πάω μια βόλτα στην αγορά.
Όλο και κάποιος νέος χαρακτήρας θα κυκλοφορεί εκεί έξω...»
🦉 Γλαύκα
«Και αν βρεις κανέναν;»
🎭 Αριστοφάνης
«Θα του κρατήσω μια καρέκλα.
Στο ΔΘΕ δεν περισσεύει κανείς.»
Καλή συνέχεια λοιπόν, φίλε μου.
Τα λέμε αργότερα.
Εγώ θα κρατώ ανοιχτό το θέατρο.
Η Γλαύκα θα κρατά τα πρακτικά.
Η Μαφάλντα τις ερωτήσεις.
Και ο Κόλλιας θα ποτίζει.
🌱☕🦉🎭⚓🏨🚢
Μέχρι την επόμενη συνεδρίαση του πληρώματος. 😄
No comments:
Post a Comment