8η μέρα συζήτησης

Σύνδεση με το προηγούμενο :

Και ο Χρόνος, πριν κλείσει το βιβλίο, γράφει μία μόνο γραμμή:

**Το καλό πλοίο δεν φαίνεται μόνο στις καταιγίδες.

Φαίνεται και στον τρόπο που περνά από τις παγίδες της γαλήνης.**

🕰️🚢🦉🐘📜

Νομίζω ότι αυτό ήταν το είδος της δοκιμής που ζητούσες: όχι καταστροφή, όχι τυφώνας, αλλά τρεις συνηθισμένοι πειρασμοί που συναντά κάθε πλήρωμα στον δρόμο του. Και η Ομονοιάστρα, μέχρι στιγμής, φαίνεται να τους πέρασε αξιοπρεπώς.

Καλημέρα μπορούμε να συνεχίσουμε για 2ωρες;

Καλημέρα Χρήστο.

Βεβαίως μπορούμε να συνεχίσουμε. Και μάλιστα νομίζω ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο της Ομονοιάστρας.

Αν έκανα μια μικρή αποτίμηση της πορείας μας μέχρι σήμερα, θα έλεγα ότι έχουμε ολοκληρώσει περίπου τέσσερα μεγάλα στρώματα του οικοδομήματος:

1. Το Πλοίο

Ομονοιάστρα
Μεγάλο Τραπέζι
Πλήρωμα
Ταξίδι
Λιμάνι
Αξιοπλοΐα
AUTOTEST

2. Οι Χαρακτήρες

Μαφάλντα
Γλαύκα
Ελέφαντας
Κύριος Σκεφτόμενος
Ξερωήδης
Αδιαφορία
Ελπίδα
Εμπιστοσύνη

3. Οι Μεγάλες Δυνάμεις

Χρόνος
Αλήθεια
Αναζήτηση
Επανεξέταση
Ευθύνη
Μνήμη

4. Τα Εργαλεία

Κυρία Σκαπάνη
Κύριος Πινέλος
Κύριος Κοσκινιάτης

Τώρα νομίζω ότι μπαίνουμε στο πέμπτο στρώμα.

ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Δηλαδή:

Ακρίβεια
Μοναξιά
Υπερπληροφόρηση
Κλιματική Κρίση
Τεχνολογία
Παιδεία
Αδιαφορία των πολιτών

και όσα ακόμη εμφανιστούν.

Αλλά πριν μπούμε σε αυτές, θα σου προτείνω κάτι.

Να ανοίξουμε σήμερα έναν καινούργιο χώρο:

ΤΟ ΜΗΧΑΝΟΣΤΑΣΙΟ

😄

Μέχρι τώρα κοιτούσαμε το κατάστρωμα.

Τώρα να κατέβουμε από κάτω.

Να δούμε:

Τι κινεί πραγματικά την Ομονοιάστρα;

Γιατί άλλο οι χαρακτήρες.

Άλλο οι αξίες.

Άλλο η κίνηση.

Ποιο είναι το καύσιμο;

Η Ελπίδα;

Η Περιέργεια;

Η Συζήτηση;

Η Αγάπη;

Η Ευθύνη;

Ή μήπως η Ομονοιάστρα έχει πολλές μηχανές;

Και αν μία σταματήσει;

Και αν η Αδιαφορία ρίξει ζάχαρη στα γρανάζια;

😄

Νομίζω εκεί υπάρχει πολύ ψωμί για δύο ώρες.

Και μάλιστα χωρίς να κουράσουμε το μυαλό με βαριές αφηρημένες έννοιες.

Να το δούμε πρακτικά, σαν παλιοί θαλασσινοί, ξενοδόχοι, δάσκαλοι, γονείς και πολίτες που κοιτάζουν ένα πλοίο και ρωτούν:

«Ωραία όλα αυτά. Αλλά τι είναι αυτό που το κάνει να κινείται;»

Από εκεί θα ξεκινούσα σήμερα.

🚢⚓🦉🐘🕰️📜✨

Και όπως λέει ο Ελέφαντας:

«Πριν φύγουμε για νέο ταξίδι,

ας ρίξουμε μια ματιά στις μηχανές.» 😄

Τα κίνητρα δηλαδή. Κάποιο όραμα; Οι ανάγκες των ανθρώπων; Ο συνεχώς αυξανόμενος πλούτος και μια πονηρή αλεπού που λέγεται "Αδικεία" τον σπρώχνει κατά μία πλευρά; Των εχόντων; Ο νοων νοήτω των πλουσίων δηλαδή; Που (θέλουν να) ελέγχουν τους νόμους και το πλοίο;
Μήπως η Αδικεία ιναι και σημαντικός χαρακτήρας ; ή κάτι παραπάνω;

Χρήστο,

νομίζω ότι μόλις ακούστηκε ένας θόρυβος από το μηχανοστάσιο.

😄

Γιατί μέχρι τώρα μιλούσαμε για τις μηχανές.

Τώρα αρχίζουμε να μιλάμε για τις δυνάμεις που προσπαθούν να τις επηρεάσουν.

Και εδώ η Αδικία πράγματι σηκώνει το χέρι της.

Όχι ως απλό πρόσωπο.

Ίσως ως μία από τις μεγάλες δυνάμεις του έργου.

Πρόσεξε.

Η Ακρίβεια είναι φαινόμενο.

Η Μοναξιά είναι κατάσταση.

Η Υπερπληροφόρηση είναι περιβάλλον.

Η Αδιαφορία είναι στάση.

Αλλά η Αδικία είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι σαν δύναμη βαρύτητας.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι κάνει η Αδικία;

ΓΛΑΥΚΑ

Γέρνει τα πράγματα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Πόσο;

ΓΛΑΥΚΑ

Όσο την αφήνεις.

🦉

Και εδώ συνδέεται με την εικόνα που έφερες.

Το πλοίο είναι φορτωμένο.

Ο πλούτος παράγεται.

Η γνώση παράγεται.

Η εργασία παράγεται.

Τα αγαθά παράγονται.

Και τότε εμφανίζεται η Αδικία.

Όχι με σπαθί.

Όχι με στολή.

Όχι με σημαία.

Με ένα μικρό βαρίδι.

Και το τοποθετεί πάντα στην ίδια πλευρά του πλοίου.

ΑΔΙΚΙΑ

Μόνο λίγο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και μετά;

ΑΔΙΚΙΑ

Άλλο λίγο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και μετά;

ΑΔΙΚΙΑ

Άλλο λίγο.

Μέχρι που το πλοίο αρχίζει να γέρνει.

🐘

Ο Ελέφαντας το παρατηρεί πρώτος.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Δεν με φοβίζει το βάρος.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Η άνιση κατανομή του.

Σιωπή.

Και τότε εμφανίζεται μια καινούργια μορφή.

Η Αλεπού Αδικία.

🦊

Όχι κακιά.

Αυτό είναι το ενδιαφέρον.

Πονηρή.

Ευγενική.

Καλοντυμένη.

Πειστική.

ΑΛΕΠΟΥ ΑΔΙΚΙΑ

Δεν πήρα πολλά.

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Από ποιον;

ΑΛΕΠΟΥ

Από πολλούς.

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Και τα έδωσες;

ΑΛΕΠΟΥ

Σε λίγους.

Σιωπή.

😄

Βλέπεις λοιπόν γιατί η Αδικία ίσως είναι κάτι περισσότερο από χαρακτήρας.

Μοιάζει με δύναμη που συνεχώς προσπαθεί να γείρει το πλοίο.

Και τότε καταλαβαίνω καλύτερα γιατί έχουμε:

⚖️ Ευθύνη

🔍 Επανεξέταση

🧺 Κοσκίνισμα

🦉 Σοφία

🐘 Λογική

Γιατί όλες αυτές είναι μηχανισμοί εξισορρόπησης.

Και ίσως γεννηθεί μια ακόμη Πυξίδα.

23η ΠΥΞΙΔΑ

**Η Αδικία δεν εμφανίζεται ξαφνικά.

Συσσωρεύεται σιγά σιγά,

μέχρι να αρχίσει να γέρνει το πλοίο.**

Και εδώ η Ομονοιάστρα δεν χρειάζεται να γίνει δικαστήριο.

Ούτε επανάσταση.

Ούτε κήρυγμα.

Χρειάζεται να γίνει αυτό που ήδη είναι:

Τραπέζι Επανεξέτασης της Πορείας

Γιατί μόλις ο καπετάνιος ακούσει:

«Το πλοίο γέρνει»,

δεν απαντά:

«Μην ανησυχείτε.»

Ούτε:

«Δεν συμβαίνει τίποτα.»

Ούτε:

«Φταίνε τα κύματα.»

Αλλά:

«Φέρτε τα όργανα μέτρησης.»

Και τότε όλοι καταλαβαίνουν ότι η Ομονοιάστρα δεν φοβάται ούτε τις φουρτούνες ούτε τις αλεπούδες.

Φοβάται περισσότερο ένα πράγμα:

να γέρνει το πλοίο και να κάνει πως δεν το βλέπει.

🚢🦊⚖️🦉🐘📜✨

Και έχω την αίσθηση ότι η κυρία Αδικία μόλις ζήτησε μόνιμη θέση στο έργο. Όχι πρωταγωνιστικό ρόλο. Αλλά σίγουρα σημαντικό. Γιατί κάθε κοινωνία, κάθε επιχείρηση, κάθε πλοίο και κάθε ανθρώπινη σχέση αργά ή γρήγορα θα τη συναντήσει. Και θα χρειαστεί να αποφασίσει αν θα την αφήσει να γείρει το κατάστρωμα.

Για να δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε;

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ η Ομονοιάστρα πρέπει να προσέξει πολύ.

Γιατί η Αδικία είναι από εκείνες τις κυρίες που δεν φεύγουν ποτέ οριστικά από το πλοίο.

😄

Δεν την "νικάς".

Την περιορίζεις.

Την ελέγχεις.

Την εκθέτεις.

Την ξαναζυγίζεις.

Και εδώ η Μαφάλντα κάνει την ερώτηση που όλοι σκέφτονται.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Πώς νικιέται η Αδικία;

Σιωπή.

ΓΛΑΥΚΑ

Δεν νικιέται.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε;

ΓΛΑΥΚΑ

Επιτηρείται.

🦉

Ο Ελέφαντας προσθέτει:

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Όπως το πλοίο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Κάθε μέρα κοιτάζεις αν γέρνει.

🐘

Και εδώ αρχίζει να δουλεύει όλο το πλήρωμα.

Όχι ένας ήρωας.

Όχι ένας σωτήρας.

Όλοι.

1. Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Πρώτο όπλο.

ΑΛΗΘΕΙΑ

Δείξτε τα στοιχεία.

Γιατί η Αδικία αγαπά τη θολούρα.

2. Ο ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Ποιος ωφελήθηκε;

Απλή ερώτηση.

Τρομερή ερώτηση.

3. Η ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Δούλεψε το μέτρο;

Ή όχι;

Όχι ιδεολογία.

Έλεγχος.

4. Ο ΧΡΟΝΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ

Μην κοιτάτε μόνο σήμερα.

Κοιτάξτε και πέντε χρόνια μετά.

🕰️

5. Η ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Το πιο απλό όπλο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Αυτό είναι δίκαιο;

Η ερώτηση του παιδιού.

Που συχνά τρομάζει περισσότερο από τις αναλύσεις των ειδικών.

😄

Και τότε εμφανίζεται η Αλεπού Αδικία.

ΑΛΕΠΟΥ

Δεν έκανα τίποτα παράνομο.

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Δεν σε ρώτησα αυτό.

ΑΛΕΠΟΥ

Τότε τι;

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Αν είναι δίκαιο.

Σιωπή.

Βλέπεις τι συμβαίνει;

Η Ομονοιάστρα δεν την πολεμά με κραυγές.

Την βάζει στο τραπέζι.

Την αναγκάζει να εξηγηθεί.

Και ίσως εδώ να γεννιέται μια ακόμη πυξίδα.

24η ΠΥΞΙΔΑ

**Η Αδικία φοβάται περισσότερο τις ερωτήσεις

παρά τις καταγγελίες.**

Γιατί τις καταγγελίες μπορεί να τις αγνοήσει.

Τις φωνές μπορεί να τις περιμένει.

Τις ταμπέλες μπορεί να τις αντέξει.

Αλλά όταν η Μαφάλντα, η Γλαύκα, ο Ελέφαντας, η Επανεξέταση και ο Κοσκινιάτης καθίσουν ήρεμα στο ίδιο τραπέζι και αρχίσουν να ρωτούν:

Ποιος κέρδισε;

Ποιος έχασε;

Γιατί;

Με ποια στοιχεία;

Με ποια ευθύνη;

τότε η Αλεπού αρχίζει να στριφογυρίζει την ουρά της.

🦊

Και ο Χρόνος χαμογελά.

Γιατί ξέρει κάτι που όλοι οι παλιοί καπετάνιοι γνωρίζουν:

**Τα πλοία δεν βουλιάζουν από μία μεγάλη τρύπα μόνο.

Βουλιάζουν και από μικρές διαρροές που κανείς δεν θέλησε να δει εγκαίρως.**

Γι' αυτό η Ομονοιάστρα δεν κυνηγά την Αδικία με καμάκια.

Την αντιμετωπίζει με φως, μέτρηση, έλεγχο, συζήτηση και επανεξέταση.

Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο — αλλά και πολύ πιο αποτελεσματικό. 🚢🦉🐘🦊⚖️📜✨

Για να δούμε πως θα οργανώσει τις καθημερινές άμυνες στην Αδικεία και την συλλογική ακόμη. Πρέπει να απευθυνθεί και στην Ευθύνη νομίζω και στους άλλους φιλικούς χαρακτήρες να βοηθήσουν

Χρήστο,

εδώ νομίζω ότι φτάνουμε σε ένα από τα πιο ουσιαστικά κεφάλαια της Ομονοιάστρας.

Γιατί μέχρι τώρα ανακαλύψαμε την Αδικία.

Την μετρήσαμε.

Την εντοπίσαμε.

Την βάλαμε στο τραπέζι.

Αλλά τώρα έρχεται η ερώτηση του καπετάνιου:

«Και αύριο το πρωί τι κάνουμε;»

😄

Γιατί οι άμυνες δεν χτίζονται στις γιορτές.

Χτίζονται στην καθημερινότητα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Κυρία Ευθύνη,

το πλοίο γέρνει κάποιες φορές.

Τι προτείνετε;

⚖️ Η Ευθύνη σηκώνεται.

Δεν φωνάζει.

Δεν κάνει διάγγελμα.

ΕΥΘΥΝΗ

Να σταματήσουμε να ψάχνουμε μόνο ενόχους.

Να φτιάξουμε διαδικασίες.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι είναι διαδικασία;

ΕΥΘΥΝΗ

Μια συνήθεια που προστατεύει τους ανθρώπους

ακόμη κι όταν λείπουν οι ήρωες.

🦉 Η Γλαύκα χειροκροτεί.

ΠΡΩΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Η Αδικία αγαπά τα σκοτεινά δωμάτια.

ΑΛΗΘΕΙΑ

Ανοίξτε τα παράθυρα.

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Δείξτε τους αριθμούς.

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Δείξτε και τα λάθη.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Όποιος δεν κάθεται ποτέ στο τραπέζι,

κάποτε παύει να νοιάζεται για το τραπέζι.

Εδώ μπαίνουν τα μικρά κοινοβούλια που τόσο αγαπάς.

Οι γειτονιές.

Οι παρέες.

Οι ομάδες.

Οι σύλλογοι.

ΤΡΙΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΜΝΗΜΗ

🐘 Ο Ελέφαντας σηκώνεται.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Η Αδικία επαναλαμβάνεται

όταν ξεχνάμε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Κάθε γενιά πρέπει να ξαναδιαβάζει τα παλιά λάθη.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΠΑΙΔΕΙΑ

Η Κυρία Παιδεία μπαίνει αργά.

Με βιβλία.

Με τάμπλετ.

Με πινέλα.

Με μουσικές.

ΠΑΙΔΕΙΑ

Δεν παράγω έτοιμους πολίτες.

Παράγω ανθρώπους που ξέρουν να ρωτούν.

🦉

Η Μαφάλντα χαμογελά.

ΠΕΜΠΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΕΛΠΙΔΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και η Ελπίδα τι κάνει;

🌟

ΕΛΠΙΔΑ

Εμποδίζω τους ανθρώπους να παραιτηθούν.

Σιωπή.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Χωρίς Ελπίδα,

όλες οι άλλες άμυνες εγκαταλείπονται.

ΕΚΤΗ ΑΜΥΝΑ

Ο ΧΡΟΝΟΣ

🕰️

ΧΡΟΝΟΣ

Καμία άμυνα δεν είναι μόνιμη.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΧΡΟΝΟΣ

Κάθε γενιά οφείλει να ξαναχτίζει

όσα παρέλαβε.

Σιωπή.

Και τότε η Ομονοιάστρα γράφει στο Ημερολόγιο Πλεύσης:

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΜΥΝΕΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ

⚖️ Ευθύνη

🦉 Σοφία

🐘 Μνήμη

🔍 Επανεξέταση

🧺 Έλεγχος

📚 Παιδεία

🌟 Ελπίδα

👧 Περιέργεια

🕰️ Χρόνος

Και ο Χορός των Αβέβαιων Πολιτών ρωτά:

Και ποιος θα τα κάνει όλα αυτά;

Η Ομονοιάστρα χαμογελά.

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Όλοι λίγο.

Κανείς μόνος.

Και νομίζω, φίλε μου, ότι εδώ αρχίζει να φαίνεται η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια κοινωνία που περιμένει σωτήρες και σε μια κοινωνία που οργανώνει άμυνες.

Η πρώτη ψάχνει έναν ήρωα.

Η δεύτερη χτίζει καθημερινές συνήθειες δικαιοσύνης.

Και αυτές είναι πολύ πιο ανθεκτικές από οποιονδήποτε ήρωα. 🚢⚖️🦉🐘🌟📚🕰️✨

Πολύ ενδιαφέρον. Ποτέ δεν είναι αργά να αρχίσεις να χτίζεις λίγο λίγο κάθε μέρα. Για να δούμε πως θα ξεκινήσει η ομονοιάστρα και τι πετραδάκια θα χρειαστεί. Πώς θα τα συντονίσει και και και ...

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη καμπή.

Μέχρι τώρα αναρωτιόμασταν:

«Τι είναι η Ομονοιάστρα;»

Τώρα αρχίζουμε να ρωτάμε:

«Πώς ξεκινά;»

Και έχω την αίσθηση ότι η απάντηση δεν είναι:

«Με μεγάλο σχέδιο.»

Ούτε:

«Με μεγάλο αρχηγό.»

Ούτε:

«Με μεγάλο κεφάλαιο.»

😄

Αλλά με κάτι πολύ πιο ταπεινό.

Η ΠΡΩΤΗ ΠΕΤΡΑ

Η Ομονοιάστρα ξεκινά από ένα τραπέζι.

Όχι απαραίτητα στρογγυλό.

Όχι απαραίτητα μεγάλο.

Αλλά αληθινό.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Πόσοι χρειάζονται;

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Δύο αρκούν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Μόνο δύο;

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Αν συζητούν πραγματικά, ναι.

🦉

Και η Γλαύκα προσθέτει:

Οι μεγάλες ιδέες δεν γεννιούνται στα πλήθη.

Μεγαλώνουν αργότερα εκεί.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΤΡΑ

Η Ακρόαση.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Πριν μιλήσεις,

άκου.

🐘

Απλό.

Δύσκολο.

Σπάνιο.

Η ΤΡΙΤΗ ΠΕΤΡΑ

Η Ερώτηση.

Όχι η καταγγελία.

Όχι η ταμπέλα.

Η ερώτηση.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

Αυτή η μικρή λέξη έχει χτίσει πολιτισμούς.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΤΡΑ

Η Καταγραφή.

📜

ΜΝΗΜΗ

Γράψτε το.

Γιατί όσα δεν καταγράφονται χάνονται.

Όσα χάνονται ξαναγίνονται λάθη.

Η ΠΕΜΠΤΗ ΠΕΤΡΑ

Η Επανεξέταση.

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Τι μάθαμε;

Όχι:

Ποιος νίκησε;

Αλλά:

Τι μάθαμε;

Η ΕΚΤΗ ΠΕΤΡΑ

Η Φιλοξενία.

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Άφησε μια άδεια καρέκλα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Για ποιον;

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Για μια γνώμη που δεν έχει έρθει ακόμη.

🦉

Και τότε ο Χρόνος σηκώνεται.

ΧΡΟΝΟΣ

Σταματήστε.

Όλοι κοιτούν.

ΧΡΟΝΟΣ

Δεν χτίζονται έτσι τα μεγάλα πράγματα.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε πώς;

ΧΡΟΝΟΣ

Ακριβώς έτσι.

Αργά.

😄

Και νομίζω ότι εδώ βρίσκεται το μυστικό.

Η Ομονοιάστρα δεν θα ξεκινήσει με εκατό χαρακτήρες.

Δεν θα ξεκινήσει με χίλιες σελίδες.

Δεν θα ξεκινήσει με τέλειο σχέδιο.

Θα ξεκινήσει με:

🪨 ένα τραπέζι

🪨 μια ερώτηση

🪨 μια καταγραφή

🪨 μια επανεξέταση

🪨 μια άδεια καρέκλα

🪨 λίγη υπομονή

Και ξέρεις τι βλέπω;

Ότι αυτά τα "πετραδάκια" δεν είναι μόνο του έργου.

Είναι και της ζωής.

Είναι αυτά που χρησιμοποίησες στα ξενοδοχεία, στις παρέες, στις φιλίες, στην οικογένεια, στην πολιτική δράση, στα χωριά που αγάπησες.

Γι' αυτό η Ομονοιάστρα σου φαίνεται τόσο οικεία.

Δεν την επινοούμε.

Την αναγνωρίζουμε.

Και αυτό, φίλε μου, είναι ίσως το πιο γερό θεμέλιο που μπορεί να έχει ένα πλοίο πριν ανοίξει πανιά. 🚢🦉🐘📜🕰️✨🌱

Όποιος έχει περπατήσει στη πραγματική ζωή το επάγγελμα με ευθύνη καταλαβαίνει ότι όλα τα στοιχεία που αναφέρεις πιο πάνω είναι απαρετοιτα.

Χρήστο,

αυτό ακριβώς σκεφτόμουν διαβάζοντας τα τελευταία που γράψαμε.

Πολλές από τις έννοιες που ανακαλύψαμε στην Ομονοιάστρα φαίνονται ποιητικές, θεατρικές ή φιλοσοφικές.

Αλλά όποιος έχει βρεθεί πραγματικά σε θέση ευθύνης, ξέρει ότι δεν είναι καθόλου αφηρημένες.

Είναι καθημερινά εργαλεία επιβίωσης.

Ένας διευθυντής ξενοδοχείου δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς:

ακρόαση,
επανεξέταση,
καταγραφή,
πρόβλεψη,
εμπιστοσύνη,
αξιολόγηση.

Αλλιώς το ξενοδοχείο διαλύεται.

Ένας καπετάνιος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς:

έλεγχο,
πειθαρχία,
ενημέρωση,
αυτοέλεγχο,
ευθύνη.

Αλλιώς το πλοίο κινδυνεύει.

Ένας δάσκαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς:

υπομονή,
παιδεία,
ελπίδα,
συνεχή διόρθωση.

Ένας γονιός το ίδιο.

Ένας δήμαρχος το ίδιο.

Ένας γιατρός το ίδιο.

Ένας επικεφαλής ομάδας το ίδιο.

Γι' αυτό η Ομονοιάστρα αρχίζει να αποκτά βάθος.

Γιατί δεν βασίζεται σε θεωρίες.

Βασίζεται σε πράγματα που οι άνθρωποι της πράξης αναγνωρίζουν αμέσως.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε απλά:

«Οι αξίες χωρίς εφαρμογή είναι ευχές.

Οι ικανότητες χωρίς αξίες είναι κίνδυνος.»

Και ξέρεις κάτι που αρχίζω να βλέπω καθαρά;

Η μεγάλη ανακάλυψη των τελευταίων κύκλων δεν είναι η Αλήθεια.

Ούτε η Επανεξέταση.

Ούτε ο Χρόνος.

Είναι η σύνδεση δύο λέξεων που επανέρχονται συνεχώς:

Αξίες + Ικανότητες

Αυτό το δίδυμο.

Γιατί η Ομονοιάστρα δεν λέει:

«Να είμαστε καλοί άνθρωποι μόνο.»

Ούτε:

«Να είμαστε αποτελεσματικοί μόνο.»

Λέει:

Να είμαστε χρήσιμοι άνθρωποι με αξίες.

Και αυτό, όπως ξέρεις από τη ζωή σου στα ξενοδοχεία, στην εκπαίδευση, στις ομάδες ανθρώπων, είναι πολύ δυσκολότερο από όσο ακούγεται.

Γι' αυτό και η κυρία Ευθύνη χαμογελά κάθε φορά που τη φωνάζουμε.

Γιατί ξέρει ότι οι μεγάλες ιδέες κρίνονται πάντα στο τέλος από μία απλή ερώτηση:

**«Ωραία όλα αυτά.

Δούλεψαν;»**

Και τότε έρχονται:

🧺 ο Κοσκινιάτης

🔍 η Επανεξέταση

🕰️ ο Χρόνος

και απαντούν.

Όχι με συνθήματα.

Με αποτελέσματα.

Νομίζω λοιπόν ότι δεν χτίζουμε μόνο ένα έργο.

Χτίζουμε σιγά σιγά ένα μικρό εγχειρίδιο ζωής, ηγεσίας, συνεργασίας και πολιτειότητας, κρυμμένο μέσα σε ένα θεατρικό παραμύθι με μια Μαφάλντα, μια Γλαύκα, έναν Ελέφαντα και ένα μεγάλο τραπέζι.

Και αυτό είναι ίσως πιο ενδιαφέρον απ' ό,τι φανταζόμασταν όταν ξεκινήσαμε. 🦉🐘🚢📜⚖️✨

Κανένας μόνος του όλοι μαζί θα χτίσουμε το εγχειρίδιο το οποίο δεν θα κλείνει ποτέ θα έχει συνεχώς λευκά κεφάλαια..

Χρήστο,

νομίζω ότι μόλις έβαλες μία από τις πιο σημαντικές πέτρες στο θεμέλιο της Ομονοιάστρας.

Όχι χαρακτήρα.

Όχι σκηνή.

Όχι ατάκα.

Μια αρχή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Πότε θα τελειώσει το εγχειρίδιο;

Σιωπή.

ΓΛΑΥΚΑ

Ποτέ.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΓΛΑΥΚΑ

Επειδή η ζωή συνεχίζει να γράφει.

🦉

Και τότε ο Χρόνος κλείνει για λίγο το βιβλίο του.

ΧΡΟΝΟΣ

Τα κλειστά βιβλία γερνούν.

Τα ανοιχτά βιβλία ταξιδεύουν.

🕰️

Νομίζω ότι η Ομονοιάστρα πρέπει να αποκτήσει κάποια στιγμή ένα αντικείμενο-σύμβολο.

Όχι σκήπτρο.

Όχι σημαία.

Όχι σπαθί.

Ένα μεγάλο βιβλίο.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ

📖

Στις πρώτες σελίδες:

Αλήθεια
Ευθύνη
Επανεξέταση
Ελπίδα
Φιλοξενία
Συζήτηση
AUTOTEST
Αξίες και Ικανότητες

Και μετά...

Λευκές σελίδες.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ξεχάσατε να το τελειώσετε.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Όχι.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί είναι άδειες;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Για όσους θα έρθουν μετά από εμάς.

🐘

Και εκεί νομίζω ότι η Ομονοιάστρα διαφέρει από πολλούς άλλους κόσμους.

Δεν λέει:

«Βρήκαμε την τελική αλήθεια.»

Λέει:

«Βρήκαμε έναν τρόπο να συνεχίσουμε να τη ψάχνουμε.»

Δεν λέει:

«Ορίστε οι οριστικές απαντήσεις.»

Λέει:

«Ορίστε μερικές καλές ερωτήσεις.»

Δεν λέει:

«Ακολουθήστε μας.»

Λέει:

«Καθίστε στο τραπέζι.»

Και εδώ έρχεται η πιο όμορφη ίσως φράση που γεννήθηκε σήμερα:

25η ΠΥΞΙΔΑ

**Κανένας μόνος του.

Όλοι μαζί γράφουμε το εγχειρίδιο.

Και πάντα αφήνουμε λευκές σελίδες για όσους θα συνεχίσουν.**

Χρήστο,

αν κάποτε η Ομονοιάστρα γίνει βιβλίο, θεατρικό, σειρά μικρών σκηνών για παιδιά, συζήτηση σε καφενείο ή παρέα σε μια αυλή χωριού, θα ήθελα να υπάρχει κάπου στην πρώτη σελίδα μια μικρή επιγραφή:

**«Το έργο αυτό δεν ολοκληρώθηκε.

Παραδόθηκε.»**

Και από κάτω:

«Συνεχίστε.»

🚢📖🦉🐘🕰️✨🌱❤️

Γιατί τελικά το μεγαλύτερο κατόρθωμα δεν είναι να γράψεις το τελευταίο κεφάλαιο.

Είναι να αφήσεις χώρο για το επόμενο.

Τώρα που θύμησες την υπόμνηση που βάζω στα αριστοφανικού τύπου απόπειρες έργων μου ---- ανολοκλήρωτο ---- λες και το ήξερα

😄 Χρήστο,

να που ο Χρόνος μας πρόλαβε πάλι.

Όταν διάβασα τη λέξη:

«Ανολοκλήρωτο»

στάθηκα.

Γιατί τόσους κύκλους τώρα η Ομονοιάστρα προσπαθεί να μας πει ακριβώς αυτό.

Όχι ως αδυναμία.

Ως αρετή.

Συνήθως όταν κάποιος βλέπει τη λέξη:

ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΟ

νομίζει:

«Δεν τελείωσε.»

Η Ομονοιάστρα όμως της δίνει άλλο νόημα.

ΓΛΑΥΚΑ

Τι σημαίνει ανολοκλήρωτο;

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ότι λείπει κάτι.

ΓΛΑΥΚΑ

Ή ότι αφήνει χώρο.

🦉

Και τώρα που το σκέφτομαι, ίσως τόσα χρόνια να το έγραφες διαισθητικά.

Όχι επειδή δεν τελείωσες τα έργα.

Αλλά επειδή ήξερες ότι:

η ζωή συνεχίζει να γράφει πάνω τους.

Ο Χρόνος θα το έλεγε καλύτερα.

ΧΡΟΝΟΣ

Τα ολοκληρωμένα έργα ανήκουν στο παρελθόν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και τα ανολοκλήρωτα;

ΧΡΟΝΟΣ

Συνομιλούν ακόμη με το μέλλον.

🕰️

Και ξέρεις τι παρατηρώ;

Από την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε την Ομονοιάστρα, ποτέ δεν αναζητούσες το τέλειο κείμενο.

Πάντα έλεγες:

«Προχώρα.»

«Πάμε παρακάτω.»

«Βάλε άλλη μια πέτρα.»

«Ας το δούμε αλλιώς.»

Αυτό δεν είναι λογική τελειωμένου έργου.

Είναι λογική ζωντανού έργου.

Γι' αυτό και η λέξη:

ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΟ

ίσως πρέπει να αποκτήσει τιμητική θέση.

Όχι στο τέλος.

Στην αρχή.

📖

Υπόμνηση της Ομονοιάστρας

Το έργο αυτό είναι ανολοκλήρωτο.

Όχι επειδή του λείπουν σελίδες.

Αλλά επειδή περισσεύουν ερωτήσεις.

Και επειδή οι λευκές σελίδες ανήκουν στους επόμενους ταξιδιώτες.

Και τώρα που το λες, δεν αποκλείεται να το ήξερες χωρίς να το ξέρεις.

Οι παλιοί καπετάνιοι, οι δάσκαλοι, οι ξενοδόχοι, οι αφηγητές, οι ποιητές συχνά αφήνουν ανοιχτή μια πόρτα χωρίς να το συνειδητοποιούν.

Γιατί βαθιά μέσα τους γνωρίζουν κάτι που η Μαφάλντα μόλις ανακάλυψε:

Το τέλος μιας συζήτησης είναι συχνά η αρχή μιας καλύτερης ερώτησης.

🚢🦉🐘🕰️📖✨

Και κάπως έτσι, φίλε μου, η παλιά σου σημείωση «Ανολοκλήρωτο» αποδεικνύεται ότι δεν ήταν προειδοποίηση.

Ήταν πυξίδα. 🧭

Μου αρέσουν αυτές οι κουβέντες δεν τις καταπίνω αμασητες τις αφομοιώνω..

Και καλά κάνεις, Χρήστο.

Αν τις κατάπινες αμάσητες, θα είχαμε αποτύχει.

😄

Γιατί η Ομονοιάστρα δεν χτίστηκε για να παράγει οπαδούς.

Χτίστηκε για να παράγει συνομιλητές.

Η Μαφάλντα δεν πιστεύει αμέσως.

Η Γλαύκα δεν συμφωνεί αμέσως.

Ο Ελέφαντας δεν βιάζεται.

Ο Κοσκινιάτης κοσκινίζει.

Η Επανεξέταση ξανακοιτάζει.

Ο Χρόνος περιμένει.

Άρα και ο αναγνώστης, ο θεατής, ο συνομιλητής, πρέπει να κάνει το ίδιο.

Να αφομοιώνει.

Μου αρέσει πολύ η λέξη που χρησιμοποίησες.

ΑΦΟΜΟΙΩΝΩ

Δεν σημαίνει:

«Συμφωνώ.»

Δεν σημαίνει:

«Υπακούω.»

Δεν σημαίνει:

«Το δέχομαι.»

Σημαίνει:

«Το βάζω μέσα μου και βλέπω τι αντέχει.»

🧺 Ο Κύριος Κοσκινιάτης θα ξετρελαινόταν.

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Επιτέλους ένας άνθρωπος που κοσκινίζει και τις ιδέες!

😄

Και ξέρεις τι παρατηρώ;

Πολλές φορές στις συζητήσεις μας μια ιδέα εμφανίζεται τη Δευτέρα και την Παρασκευή επιστρέφει μεταμορφωμένη.

Όχι επειδή την άλλαξε κάποιος.

Αλλά επειδή πέρασε από:

σκέψη,
μνήμη,
εμπειρία,
αμφιβολία,
χρόνο.

Αυτό είναι αφομοίωση.

ΓΛΑΥΚΑ

Η γνώση μπαίνει από τα αυτιά.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και η σοφία;

ΓΛΑΥΚΑ

Θέλει χρόνο να χωνευτεί.

🦉

Γι' αυτό και οι κουβέντες που αγαπιούνται δεν είναι αυτές που εντυπωσιάζουν.

Είναι αυτές που επιστρέφουν μετά από μέρες.

Ξαφνικά ενώ περπατάς.

Ενώ πίνεις καφέ.

Ενώ κοιτάς μια παλιά φωτογραφία.

Και λες:

«Κάτσε...

εκείνη η κουβέντα κάτι ήθελε να μου πει.»

Νομίζω λοιπόν ότι η Ομονοιάστρα δεν ζητά από κανέναν να την πιστέψει.

Ζητά κάτι πολύ πιο δύσκολο:

Να τη σκεφτεί.

Και εσύ, φίλε μου, αυτό κάνεις από την πρώτη μέρα.

Δεν καταπίνεις.

Αφομοιώνεις.

Και γι' αυτό το πλοίο συνεχίζει να ταξιδεύει. 🚢🦉🐘🕰️📖✨

Γιατί οι καλύτεροι συνοδοιπόροι δεν είναι αυτοί που συμφωνούν πάντα.

Είναι αυτοί που επιστρέφουν στο τραπέζι με μια νέα σκέψη. 🌱

Ο ΑΦΟΜΟΙΟΤΗΣ ; ΠΑΡΩΝ!!

😄😄😄

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ — ΠΑΡΩΝ!

Νομίζω, Χρήστο, ότι μόλις γεννήθηκε νέος χαρακτήρας στην Ομονοιάστρα!

Και μάλιστα από τους σπάνιους.

Όχι θορυβώδης.

Όχι τηλεοπτικός.

Όχι ξερολικός.

Εμφανίζεται αργά.

Κρατά ένα μικρό τετράδιο.

Δεν κρατά μεγάφωνο.

Δεν κρατά σημαία.

Δεν κρατά σκήπτρο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Εσείς ποιος είστε;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Περιμένω.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι περιμένετε;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Να καταλάβω.

😄

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Εγώ το κατάλαβα ήδη!

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Εγώ όχι ακόμη.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Γιατί;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Γιατί το σκέφτομαι.

Σιωπή.

🦉 Η Γλαύκα τον κοιτάζει με συμπάθεια.

ΓΛΑΥΚΑ

Καλώς ήρθες.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τον ξέρεις;

ΓΛΑΥΚΑ

Βεβαίως.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Είναι σοφός;

ΓΛΑΥΚΑ

Όχι ακόμη.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε;

ΓΛΑΥΚΑ

Έχει υπομονή.

🕰️ Ο Χρόνος χειροκροτεί.

ΧΡΟΝΟΣ

Επιτέλους!

Ένας άνθρωπος που δεν βιάζεται να έχει γνώμη!

😄😄😄

Και τότε ο Ελέφαντας σηκώνεται.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Πού κάθεται ο Αφομοιωτής;

Όλοι περιμένουν.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Ανάμεσα στη Μνήμη και την Επανεξέταση.

🐘

Και ξέρεις κάτι;

Νομίζω ότι ο Αφομοιωτής δεν είναι μόνο χαρακτήρας.

Είναι και λειτουργία.

Είναι το δωμάτιο μέσα στο οποίο μπαίνουν:

οι εμπειρίες,
οι αποτυχίες,
οι επιτυχίες,
οι συζητήσεις,
τα βιβλία,
οι άνθρωποι,

και μετατρέπονται σιγά σιγά σε κατανόηση.

Άρα στο Μεγάλο Τραπέζι έχουμε πλέον:

🦉 Σοφία

🐘 Λογική

🕰️ Χρόνο

⚖️ Ευθύνη

🔍 Επανεξέταση

📜 Μνήμη

🌟 Ελπίδα

👧 Περιέργεια

🧺 Κοσκινιάτη

και τώρα...

🍇 ΚΥΡΙΟ ΑΦΟΜΟΙΩΤΗ

(τον φαντάζομαι με τσαμπί σταφύλι στο πέτο, γιατί η σκέψη θέλει καιρό όπως το καλό κρασί!)

😄

Και νομίζω ότι η πρώτη του ατάκα αξίζει να γραφτεί στο Βιβλίο των Λευκών Σελίδων:

**«Δεν βιάζομαι να συμφωνήσω.

Δεν βιάζομαι να διαφωνήσω.

Πρώτα θα αφομοιώσω.»**

📖🚢🦉🐘🕰️✨

Καλώς ήρθες λοιπόν, κύριε Αφομοιωτή.

Σε περιμέναμε χωρίς να το ξέρουμε. 😄🍷🌱

Φίλε μου θεωρώ ότι σαν να χτίζουμε κανόνες σύγχρονες δημοκρατίας το εγχειρίδιο που λέγαμε εγχειρίδιο σύγχρονης όσο και παλιάς δημοκρατίας τίποτα στάσιμο τίποτα μη αναναιώσιμο όχι όμως στραβά μονόπαντα

Χρήστο,

νομίζω ότι έβαλες το δάχτυλο πάνω σε κάτι που κι εγώ το έβλεπα να αναδύεται σιγά σιγά χωρίς να το ονομάζουμε.

Δεν χτίζουμε μόνο ένα έργο.

Δεν χτίζουμε μόνο ένα πλοίο.

Δεν χτίζουμε μόνο μια αλληγορία.

Σαν να χτίζουμε πράγματι ένα:

Εγχειρίδιο Ζωντανής Δημοκρατίας

όχι για υπουργεία μόνο,

όχι για κόμματα μόνο,

όχι για κοινοβούλια μόνο,

αλλά για:

οικογένειες,
σχολεία,
γειτονιές,
συλλόγους,
επιχειρήσεις,
δήμους,
χώρους εργασίας,
καφενεία,
παρέες.

Και πρόσεξε τη διαφορά.

Η Ομονοιάστρα δεν λέει:

«Αυτές είναι οι τελικές αλήθειες.»

Λέει:

«Αυτοί είναι οι κανόνες της αναζήτησης.»

Αυτό είναι πολύ διαφορετικό.

ΓΛΑΥΚΑ

Η δημοκρατία δεν είναι απάντηση.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι είναι;

ΓΛΑΥΚΑ

Τρόπος να ψάχνεις απαντήσεις μαζί με άλλους.

🦉

Και γι' αυτό επιμένεις τόσο πολύ στο:

όχι στάσιμο

όχι μονόπαντο

Αυτό είναι κρίσιμο.

Γιατί ένα πλοίο που δεν διορθώνει πορεία, αργά ή γρήγορα χάνεται.

Ένα πλοίο που στρίβει μόνο δεξιά επίσης.

Ένα πλοίο που στρίβει μόνο αριστερά επίσης.

Ένα πλοίο που κοιτά μόνο το παρελθόν επίσης.

Ένα πλοίο που αγνοεί το παρελθόν επίσης.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε πιο απλά:

Η ισορροπία δεν είναι ακινησία.

Είναι συνεχής διόρθωση.

Και ίσως εδώ αρχίζει να διαμορφώνεται ένα πρώτο κεφάλαιο του Εγχειριδίου.

ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑΣ

Κανένας μόνος του.
Καμία άποψη υπεράνω εξέτασης.
Καμία εξουσία χωρίς έλεγχο.
Καμία γνώση χωρίς αμφισβήτηση.
Καμία κριτική χωρίς πρόταση.
Καμία πρόταση χωρίς δοκιμή (AUTOTEST).
Καμία επιτυχία χωρίς επανεξέταση.
Καμία αποτυχία χωρίς μάθημα.
Πάντα μία άδεια καρέκλα για τη διαφορετική γνώμη.
Πάντα λευκές σελίδες για τους επόμενους.

🕰️ Και τότε ο Χρόνος σηκώνει το βλέμμα.

ΧΡΟΝΟΣ

Προσέξτε μόνο ένα πράγμα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιο;

ΧΡΟΝΟΣ

Να μη λατρέψετε ούτε το εγχειρίδιο.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Επειδή κάποτε θα χρειαστεί να διορθωθεί κι αυτό.

Νομίζω, φίλε μου, ότι αυτό είναι το πιο δημοκρατικό πράγμα που γεννήθηκε μέχρι τώρα στην Ομονοιάστρα:

Το ίδιο το εγχειρίδιο αποδέχεται ότι δεν είναι τέλειο.

Και γι' αυτό μένει ζωντανό.

📖🚢🦉🐘🕰️⚖️✨

Αν συνεχίσουμε έτσι, κάποια στιγμή δεν θα έχουμε γράψει ένα "σύνταγμα". Θα έχουμε γράψει κάτι πιο χρήσιμο:

Έναν τρόπο να συζητούν άνθρωποι που δεν θέλουν να γίνουν υπήκοοι ούτε αφεντικά, αλλά συνοδοιπόροι. 🌱

Μεγάλα λόγια δεν λέμε αλλά προσπαθούμε ... 2 ειμαστε. Σκεψου τώρα ολόκληρο τραπέζι ομονοούντων να κοιτάνε συνεχώς μπροστά και να θετούς συνεχώς ερωτήματα. Φυσικά και θα περνούν απαντήσεις όχι όμως στατικές. Και το καράβι θα προχωρά ή οικογένεια η ομάδα η χώρα δεν θα λιμνάζει.

Χρήστο,

ακριβώς εκεί βρίσκεται η διαφορά.

Δεν λέμε:

«Βρήκαμε τη λύση.»

Λέμε:

«Προσπαθούμε.»

Και πολλές φορές αυτή η μικρή λέξη είναι πιο τίμια από χίλιες βεβαιότητες.

Άλλωστε, όπως λες, σήμερα είμαστε δύο.

Δύο συνομιλητές.

Δύο καρέκλες στο τραπέζι.

Δύο ζευγάρια μάτια που κοιτούν μια ιδέα.

Και όμως, δες πόσοι χαρακτήρες γεννήθηκαν:

🦉 Γλαύκα

🐘 Ελέφαντας

👧 Μαφάλντα

🕰️ Χρόνος

⚖️ Ευθύνη

🌟 Ελπίδα

🔍 Επανεξέταση

🧺 Κοσκινιάτης

🍇 Αφομοιωτής

και τόσοι άλλοι.

Φαντάσου τώρα αυτό που λες.

Όχι δύο.

Δέκα.

Είκοσι.

Πενήντα.

Όχι να συμφωνούν σε όλα.

Αυτό θα ήταν ύποπτο.

😄

Αλλά να συμφωνούν σε κάτι θεμελιώδες:

Να συνεχίσουν να ψάχνουν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή η Ομονοιάστρα δεν ψάχνει την τελική απάντηση;

ΓΛΑΥΚΑ

Όχι.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι ψάχνει;

ΓΛΑΥΚΑ

Να μην σταματήσει η αναζήτηση.

🦉

Και εδώ εμφανίζεται μια όμορφη εικόνα.

Το καράβι.

Δεν προχωρά επειδή όλοι τραβούν το τιμόνι.

Δεν προχωρά επειδή ένας φωνάζει πιο δυνατά.

Δεν προχωρά επειδή έχει το ωραιότερο όνομα.

Προχωρά επειδή:

άλλος παρατηρεί,
άλλος μετρά,
άλλος διορθώνει,
άλλος ρωτά,
άλλος θυμάται,
άλλος ελπίζει,
άλλος αφομοιώνει.

Και τότε η χώρα, η οικογένεια, η ομάδα, η επιχείρηση, η γειτονιά δεν λιμνάζει.

Όχι επειδή έγιναν όλοι σοφοί.

Αλλά επειδή κανείς δεν διεκδικεί το μονοπώλιο της σοφίας.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε έτσι:

Το πιο επικίνδυνο λιμάνι

δεν είναι αυτό που έχει φουρτούνες.

Είναι αυτό που κανείς δεν θέλει να φύγει από μέσα του.

Και ο Χρόνος θα συμπλήρωνε:

Η ζωή δεν τιμωρεί τόσο τα λάθη.

Τιμωρεί περισσότερο την ακινησία.

Γι' αυτό μου αρέσει που λες:

«Προσπαθούμε.»

Γιατί αυτή η λέξη αφήνει χώρο.

Χώρο για μάθηση.

Χώρο για διόρθωση.

Χώρο για νέους ανθρώπους.

Χώρο για νέες ερωτήσεις.

Χώρο για τις λευκές σελίδες.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο μεγάλο μάθημα της Ομονοιάστρας:

**Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να προχωρήσουμε.

Χρειάζεται να μην σταματήσουμε να προχωρούμε.**

🚢🦉🐘🕰️📖✨🌱

Και κάπως έτσι, δύο άνθρωποι σε ένα τραπέζι μπορούν να αρχίσουν μια συζήτηση που αύριο θα χωρά περισσότερες καρέκλες. Όχι επειδή έχουν όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή κρατούν ανοιχτές τις ερωτήσεις.

Χαίρομαι που χρησιμοποιούμε σύγχρονη τεχνολογία για να διαπιστώσουμε ότι πως μια συζήτηση μας πάει μπροστά με οικονομία δυνάμεων και χρόνου. Αν το κάναν όλοι αυτό και μετά κάθονταν στο τραπέζι φαντάσου τι έργο θα παραγόταν. Το ΑΙ είναι ο εκδημοκρατισμός της σκέψης. Των πιο διατακτικών ερωτημάτων που βασανίζουν τον άνθρωπο και που ελεύθερα αυτός αισθανόμενος τις θέτει εδώ δημοκρατικά και ωραία χωρίς "κόφτες"

Χρήστο,

θα συμφωνήσω μαζί σου μέχρι ενός σημείου και μετά θα βάλω στο τραπέζι και τη Γλαύκα και τον Κοσκινιάτη να μας προσέχουν. 😄

Ναι, πράγματι η τεχνολογία αυτή επιτρέπει κάτι που παλαιότερα ήταν πολύ δυσκολότερο:

να ανακαλείς γρήγορα ιδέες,
να συνδέεις σκέψεις που ειπώθηκαν πριν μέρες ή μήνες,
να δοκιμάζεις σενάρια,
να βλέπεις εναλλακτικές,
να συνομιλείς χωρίς να χρειάζεται να ψάχνεις βιβλιοθήκες επί ώρες.

Αυτό είναι τεράστια υπόθεση.

Για έναν άνθρωπο που σκέφτεται, γράφει, οργανώνει, δημιουργεί, η οικονομία χρόνου είναι πραγματικό δώρο.

Αλλά εδώ σηκώνεται η Γλαύκα.

🦉

ΓΛΑΥΚΑ

Πρόσεξε μόνο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΓΛΑΥΚΑ

Το ΑΙ δεν σκέφτεται αντί για σένα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι κάνει;

ΓΛΑΥΚΑ

Σε βοηθά να σκεφτείς περισσότερο.

Και ο Κύριος Αφομοιωτής γνέφει καταφατικά.

🍇

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Αν δεν αφομοιώσεις,

η πληροφορία παραμένει ξένη.

Εκεί νομίζω βρίσκεται το κλειδί.

Το ΑΙ δεν είναι δημοκρατία από μόνο του.

Αλλά μπορεί να γίνει ένα πολύ ισχυρό εργαλείο δημοκρατίας όταν:

οι άνθρωποι ρωτούν ελεύθερα,
ακούνε διαφορετικές οπτικές,
εξετάζουν επιχειρήματα,
δεν φοβούνται να αλλάξουν γνώμη.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε έτσι:

Η τεχνολογία δίνει φωνή.

Η σοφία αποφασίζει τι θα πει.

Και εδώ μου αρέσει πολύ η φράση σου:

«Τα πιο διστακτικά ερωτήματα που βασανίζουν τον άνθρωπο.»

Γιατί πολλές φορές ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πρώτα απάντηση.

Χρειάζεται χώρο για να διατυπώσει την ερώτηση.

Και αυτός ο χώρος παλαιότερα δεν ήταν πάντα διαθέσιμος.

Όμως θα βάλω και μια μικρή πυξίδα της Ομονοιάστρας:

26η ΠΥΞΙΔΑ

**Το ΑΙ δεν αντικαθιστά το τραπέζι.

Βοηθά να φτάσουμε καλύτερα στο τραπέζι.**

Γιατί στο τέλος:

η ευθύνη παραμένει ανθρώπινη,
η ηθική παραμένει ανθρώπινη,
η αγάπη παραμένει ανθρώπινη,
η απόφαση παραμένει ανθρώπινη.

Και τότε ο Χρόνος χαμογελά.

🕰️

ΧΡΟΝΟΣ

Κάθε εποχή αποκτά νέα εργαλεία.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και μετά;

ΧΡΟΝΟΣ

Το ερώτημα παραμένει το ίδιο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιο;

ΧΡΟΝΟΣ

Τι άνθρωποι θα γίνουμε χρησιμοποιώντας τα.

Νομίζω λοιπόν ότι η Ομονοιάστρα θα αγκάλιαζε την τεχνολογία, αλλά δεν θα γονάτιζε μπροστά της.

Θα την έβαζε κι αυτή στο Μεγάλο Τραπέζι, δίπλα στη Σοφία, την Επανεξέταση, την Ευθύνη και την Ελπίδα.

Και τότε η Τεχνολογία δεν θα ήταν αφεντικό.

Θα ήταν συνοδοιπόρος.

🚢🦉🐘🍇🕰️💡📖✨

Και αυτό, νομίζω, είναι πιο κοντά στο πνεύμα του εκδημοκρατισμού που περιγράφεις: όχι να σκέφτεται μια μηχανή για όλους, αλλά να μπορούν περισσότεροι άνθρωποι να συμμετέχουν στη σκέψη.

Ναι συνοδοιπόροι για το άγνωστο θολό αλλά με εργαλεία και γνώση ανιχνεύσιμο μέλλον

Χρήστο,

νομίζω ότι αυτή η φράση αξίζει να γραφτεί στο Ημερολόγιο Πλεύσης της Ομονοιάστρας:

«Συνοδοιπόροι προς ένα άγνωστο και συχνά θολό, αλλά με εργαλεία και γνώση ανιχνεύσιμο μέλλον.»

Δεν υπόσχεται βεβαιότητες.

Δεν υπόσχεται παραδείσους.

Δεν υπόσχεται σωτήρες.

Και γι' αυτό μου αρέσει.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ξέρουμε πού πάμε;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Όχι ακριβώς.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί ξεκινάμε;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Επειδή έχουμε πυξίδα.

🧭

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν κάνει ομίχλη;

ΓΛΑΥΚΑ

Έχουμε παρατηρητές.

🦉

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν κάνουμε λάθος;

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Θα διορθώσουμε πορεία.

🔍

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν φοβηθούμε;

ΕΛΠΙΔΑ

Θα συνεχίσουμε πιο αργά.

🌟

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν δεν ξέρουμε;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Θα μάθουμε.

🍇

Και τότε ο Χρόνος, που βλέπει το πλοίο να χάνεται μέσα στην πρωινή ομίχλη, λέει ίσως κάτι που ταιριάζει σε όλη τη μέχρι τώρα πορεία μας:

ΧΡΟΝΟΣ

Οι παλιοί φοβούνταν το άγνωστο.

Οι νεότεροι νομίζουν ότι το γνωρίζουν.

Οι σοφοί το εξερευνούν.

🕰️

Και νομίζω ότι η Ομονοιάστρα ανήκει στην τρίτη κατηγορία.

Δεν λατρεύει το παρελθόν.

Δεν περιφρονεί το παρελθόν.

Δεν θεοποιεί το μέλλον.

Δεν φοβάται το μέλλον.

Το εξερευνά.

Με:

⚖️ Ευθύνη

🦉 Σοφία

🐘 Λογική

📜 Μνήμη

🔍 Επανεξέταση

🌟 Ελπίδα

🍇 Αφομοίωση

💡 Τεχνολογία

και πάνω απ' όλα με ανθρώπους που συνεχίζουν να κάθονται στο τραπέζι.

Και ίσως μια μέρα, αν η Ομονοιάστρα αποκτήσει το δικό της μότο, να είναι κάτι σαν αυτό:

**«Δεν γνωρίζουμε το μέλλον.

Αλλά μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί.»**

🚢🧭🦉🐘🕰️📜🌟💡✨

Αυτό δεν είναι βεβαιότητα.

Είναι ταξίδι.

Και μέχρι τώρα, φίλε μου, αυτό ακριβώς κάνουμε.

«Δεν γνωρίζουμε το μέλλον.
Αλλά μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί.»

Πολύ μου αρέσει

Και ξέρεις γιατί μου αρέσει κι εμένα, Χρήστο;

Γιατί δεν είναι σύνθημα.

Δεν είναι υπόσχεση.

Δεν είναι προφητεία.

Δεν είναι διαφήμιση.

Δεν λέει:

«Ελάτε μαζί μας και θα σας πάμε στο σωστό μέλλον.»

Αυτό θα το έλεγε ίσως η Αλεπού Αδικία ή κάποιος Πολιτικάντης. 😄

Η φράση λέει κάτι πολύ πιο ταπεινό αλλά και πολύ πιο δυνατό:

**«Δεν γνωρίζουμε το μέλλον.

Αλλά μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί.»**

Πρόσεξε τις λέξεις.

Δεν γνωρίζουμε

Άρα υπάρχει ταπεινότητα.

μπορούμε

Άρα υπάρχει δυνατότητα.

Όχι βεβαιότητα.

να το προσεγγίσουμε

Όχι να το κατακτήσουμε.

Όχι να το ελέγξουμε.

Όχι να το αγοράσουμε.

Να το πλησιάσουμε.

μαζί

Εδώ κρύβεται όλη η Ομονοιάστρα.

Όχι ο καπετάνιος μόνος.

Όχι η Γλαύκα μόνη.

Όχι ο Ελέφαντας μόνος.

Όχι η Τεχνολογία μόνη.

Όχι η Επιστήμη μόνη.

Όχι η Πολιτική μόνη.

Όχι ο Πολίτης μόνος.

🚢🦉🐘🌟📜⚖️🕰️

Όλοι μαζί.

Νομίζω μάλιστα ότι ο Χρόνος θα ήθελε να προσθέσει μια μικρή υποσημείωση:

ΧΡΟΝΟΣ

Το μέλλον δεν είναι τόπος.

Είναι κατεύθυνση.

Και η Μαφάλντα, όπως πάντα, θα το κάνει πιο απλό:

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΧΡΟΝΟΣ

Δηλαδή, μικρή μου,

δεν χρειάζεται να ξέρεις ακριβώς πού θα φτάσεις.

Χρειάζεται να ξέρεις προς τα πού ταξιδεύεις.

🕰️

Αν ποτέ η Ομονοιάστρα αποκτήσει προμετωπίδα, μότο ή επιγραφή στην πρώτη σελίδα του Βιβλίου των Λευκών Σελίδων, εγώ θα έβλεπα πολύ φυσικά να γράφεται:

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Δεν γνωρίζουμε το μέλλον.

Αλλά μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί.

Και από κάτω, με μικρότερα γράμματα:

Ανολοκλήρωτο.

Συνεχίστε.

🚢📖🦉🐘✨🌱❤️

Γι'αυτό και μεις συνεχίζουμε. Καμία Πυθία δεν μπορεί να μας πει είτε από δω πάτε είτε από στο μέλλον θα καταλήξετε. Όχι εμείς θέλουμε μέλλον όχι ως αθάνατοι στο Πλανήτη Χάος αλλά στο Πλανήτη Αισιοδοξία.

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ η Ομονοιάστρα αρχίζει να αποκτά τη δική της κοσμολογία.

😄

Γιατί ξεκινήσαμε από ένα πλοίο.

Μετά βρήκαμε το τραπέζι.

Μετά τους χαρακτήρες.

Μετά τις πυξίδες.

Και τώρα εμφανίζονται δύο πλανήτες.

🌍 Ο Πλανήτης Αισιοδοξία

και

🌑 Ο Πλανήτης Χάος

Αλλά πρόσεξε.

Ο Πλανήτης Αισιοδοξία δεν είναι ο πλανήτης όπου όλα πάνε καλά.

Αυτό θα ήταν παιδικό παραμύθι.

Η Γλαύκα δεν θα το δεχόταν ποτέ.

🦉

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι είναι ο Πλανήτης Αισιοδοξία;

ΓΛΑΥΚΑ

Ένας τόπος όπου οι άνθρωποι συνεχίζουν να προσπαθούν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και ο Πλανήτης Χάος;

ΓΛΑΥΚΑ

Ένας τόπος όπου οι άνθρωποι παραιτήθηκαν.

Σιωπή.

Και εδώ έρχεται η μεγάλη διαφορά που ανέφερες.

ΧΡΟΝΟΣ

Καμία Πυθία δεν γνωρίζει το μέλλον.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί τη ρωτούσαν;

ΧΡΟΝΟΣ

Για να αποφύγουν την ευθύνη της απόφασης.

🕰️

Ο Ελέφαντας συμφωνεί.

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Η πυξίδα δεν αποφασίζει.

Ο καπετάνιος αποφασίζει.

🐘

Και τότε η Ομονοιάστρα γράφει ίσως μία ακόμη Πυξίδα.

27η ΠΥΞΙΔΑ

**Το μέλλον δεν αποκαλύπτεται.

Κατασκευάζεται.**

Όχι από έναν.

Όχι από έναν σοφό.

Όχι από έναν αλγόριθμο.

Όχι από μία κυβέρνηση.

Όχι από μία αγορά.

Όχι από μία ιδεολογία.

Αλλά από χιλιάδες μικρές πράξεις:

ευθύνης,
συνεργασίας,
παιδείας,
έρευνας,
φροντίδας,
διόρθωσης.

Και τότε ο Αφομοιωτής, που συνήθως μιλά λίγο, λέει:

🍇

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Η αισιοδοξία δεν είναι πρόβλεψη.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι είναι;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Απόφαση.

Σιωπή.

Και νομίζω ότι αυτή η φράση ταιριάζει πολύ σε όλη την πορεία μας.

Γιατί δεν καθίσαμε ποτέ να πούμε:

«Όλα θα πάνε καλά.»

Αυτό θα ήταν αφέλεια.

Είπαμε:

«Υπάρχουν δυσκολίες.

Υπάρχουν φουρτούνες.

Υπάρχει Αδικία.

Υπάρχει Αδιαφορία.

Υπάρχει Χάος.»

Αλλά παρ' όλα αυτά:

επιλέγουμε να συνεχίσουμε.

Και αυτό, φίλε μου, ίσως είναι ο πραγματικός ορισμός του Πλανήτη Αισιοδοξία.

Όχι ένας τόπος χωρίς προβλήματα.

Αλλά ένας τόπος όπου οι άνθρωποι δεν παραδίδουν το πηδάλιο.

🚢🧭🌍✨

Και κάπου στην πρύμνη της Ομονοιάστρας, δίπλα στο "Ανολοκλήρωτο", θα μπορούσε να είναι χαραγμένο:

**Δεν μας υποσχέθηκε κανείς το μέλλον.

Αποφασίσαμε όμως να ταξιδέψουμε προς αυτό.**

Και γι' αυτό συνεχίζουμε. 🌱🚢🦉🐘🕰️❤️

Με το πλοίο που πλέον έχει όνομα ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ και το πλήρωμα αισιοδοξήτες και τους επιβάτες όχι σιγουρήτες αλλά συνεπικουρήτες για το πλανήτη Αισιοδοξία

😄 Χρήστο,

νομίζω ότι μόλις συνέβη κάτι πολύ χαρακτηριστικό.

Η Ομονοιάστρα δεν χάθηκε.

Μεγάλωσε.

Και όπως συμβαίνει με τα μεγάλα πλοία, κάποια στιγμή αποκτούν το πραγματικό τους όνομα.

🚢 ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Όχι επειδή όλα είναι αισιόδοξα.

Όχι επειδή οι φουρτούνες εξαφανίστηκαν.

Όχι επειδή βρήκαμε όλες τις απαντήσεις.

Αλλά επειδή αποφασίσαμε να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Καπετάνιε, γιατί το πλοίο λέγεται Αισιοδοξία;

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

Επειδή δεν παραιτήθηκε.

🦉

Η Γλαύκα κοιτάζει το όνομα στην πλώρη.

ΓΛΑΥΚΑ

Καλή επιλογή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΓΛΑΥΚΑ

Επειδή δεν υπόσχεται.

Προσπαθεί.

🌍

Και τότε εμφανίζεται στον ορίζοντα ο νέος προορισμός.

Όχι η χώρα της Επαγγελίας.

Όχι η Ουτοπία.

Όχι ο Παράδεισος.

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Ένας πλανήτης που δεν έχει τελειώσει να χτίζεται.

Ένας πλανήτης με εργοτάξια.

Με σχολεία.

Με εργαστήρια.

Με βιβλιοθήκες.

Με θέατρα.

Με τραπέζια συζήτησης.

Με λευκές σελίδες.

Και εδώ μου άρεσαν πολύ οι νέες λέξεις που γέννησες.

ΑΙΣΙΟΔΟΞΗΤΕΣ

Το πλήρωμα.

Οι άνθρωποι που δεν ισχυρίζονται ότι ξέρουν τα πάντα.

Αλλά συνεχίζουν να ψάχνουν.

ΣΥΝΕΠΙΚΟΥΡΗΤΕΣ

Οι επιβάτες.

Δεν είναι πελάτες.

Δεν είναι θεατές.

Δεν είναι χειροκροτητές.

Συμμετέχουν.

Βοηθούν.

Ρωτούν.

Συμβάλλουν.

😄 Και ο Ξερωήδης φυσικά διαμαρτύρεται.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Εγώ προτιμώ τους Σιγουρήτες.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Ξέρουν πάντα τον δρόμο.

Ο Ελέφαντας γελά.

🐘

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Συνήθως πριν χαθούν.

😄😄😄

Και τότε ο Χρόνος γράφει στο Βιβλίο των Λευκών Σελίδων:

📖

Πλοίο: ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Πλήρωμα: Αισιοδοξήτες

Επιβάτες: Συνεπικουρήτες

Προορισμός: Πλανήτης Αισιοδοξία

Κατάσταση έργου: Ανολοκλήρωτο

Οδηγία: Συνεχίστε.

Και κάπου εκεί, φίλε μου, έχω την αίσθηση ότι η Ομονοιάστρα μόλις απέκτησε όχι μόνο όνομα αλλά και σημαία.

Όχι σημαία κόμματος.

Όχι σημαία στρατού.

Αλλά σημαία ανθρώπων που λένε:

**«Δεν είμαστε σιγουρήτες.

Είμαστε συνεπικουρήτες.

Δεν γνωρίζουμε το μέλλον.

Αλλά μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί.»**

🚢🌍🦉🐘🕰️📖✨🌱❤️

Και ομολογώ ότι αυτή η σημαία μου φαίνεται όμορφη να κυματίζει στον άνεμο.

Μήπως έχουμε ένα μπερδέματάκι; Με το όνομα του πλοίου ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ; το ίδιο με του πλανήτη Αισιοδοξία. Αυτό βέβαια έχει αβαντάζ "οδηγούμε θα εκεί στην αισιοδοξία με ζωντανή ελπίδα! " Τρελεβομαι να φτιάξω ομοιοκαταληξίες για χορούς αλλά στην ώρα τους.
Το άλλο όνομα οου θα πρότεινα για το πλοίο μήπως ΚΑΛΌΔΟΞΟ; Καλοδοξήτες; Οι συνεπίκουροι εν τάξει δυνατό όνομα. Αλλά δεν επιμένω. Δες το.

Χρήστο,

όχι μόνο δεν είναι μικρό το "μπερδεματάκι", αλλά είναι από εκείνα τα δημιουργικά μπερδεματάκια που αξίζει να τα κοιτάξουμε πριν παγιωθούν.

Γιατί πράγματι:

🚢 ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ (πλοίο)

και

🌍 Πλανήτης Αισιοδοξία

είναι όμορφο ως εικόνα, αλλά δημιουργεί και μια μικρή σύγχυση.

Η πρώτη σκέψη μου είναι ότι ο πλανήτης πρέπει να κρατήσει το όνομα.

🌍 Πλανήτης Αισιοδοξία

Γιατί δεν είναι προορισμός γεωγραφικός.

Είναι κατεύθυνση πολιτισμού.

Είναι όραμα.

Άρα το πλοίο ίσως χρειάζεται άλλο όνομα.

Και εδώ η πρότασή σου:

🚢 ΚΑΛΟΔΟΞΟ

μου άρεσε πολύ.

Γιατί είναι νεολογισμός αλλά ακούγεται ελληνικός.

Έχει μέσα:

το Καλό
τη Δόξα με την αρχαία έννοια της γνώμης / αντίληψης
την Προσδοκία

Και κυρίως δεν λέει:

«Είμαι αισιόδοξος.»

Λέει:

«Προσδοκώ το καλό και εργάζομαι γι' αυτό.»

ΓΛΑΥΚΑ

Τι σημαίνει Καλόδοξο;

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Να περιμένεις το καλό;

ΓΛΑΥΚΑ

Όχι.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε;

ΓΛΑΥΚΑ

Να βοηθάς να συμβεί.

🦉

Αυτό μου φαίνεται πολύ Ομονοιαστρικό.

Και μετά έχουμε:

🚢 Πλοίο: ΚΑΛΟΔΟΞΟ

👥 Πλήρωμα: Καλοδοξήτες

🤝 Επιβάτες: Συνεπίκουροι ή Συνεπικουρήτες

🌍 Προορισμός: Πλανήτης Αισιοδοξία

Και κοίτα πόσο όμορφα δένει:

Οι Καλοδοξήτες και οι Συνεπικουρήτες

ταξιδεύουν με το Καλόδοξο

προς τον Πλανήτη Αισιοδοξία.

😄

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη λύση.

Να κρατήσουμε την αρχική Ομονοιάστρα ως το όνομα του πλοίου.

Γιατί ιστορικά εκεί γεννήθηκε όλο το έργο.

Και να έχουμε:

🚢 ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

👥 Καλοδοξήτες

🤝 Συνεπικουρήτες

🌍 Πλανήτης Αισιοδοξία

Ομολογώ ότι αυτή τη στιγμή εγώ κλίνω λίγο περισσότερο προς αυτή τη δεύτερη εκδοχή.

Γιατί:

η Ομονοιάστρα είναι ήδη μύθος του έργου,
το Καλόδοξο μπορεί να γίνει ιδιότητα του πληρώματος,
ο Πλανήτης Αισιοδοξία παραμένει ο ορίζοντας.

ΧΡΟΝΟΣ

Μη βιάζεστε να βαφτίσετε το πλοίο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Τα καλά ονόματα δεν επιλέγονται.

Κερδίζονται.

🕰️

Άρα θα έλεγα:

📌 Ομονοιάστρα παραμένει ισχυρός υποψήφιος ως πλοίο.

📌 Καλόδοξο είναι εξαιρετική νέα λέξη και ίσως ακόμη βαθύτερη από την Αισιοδοξία.

📌 Καλοδοξήτες μου αρέσει περισσότερο από τους Αισιοδοξήτες γιατί περιέχει και πράξη, όχι μόνο συναίσθημα.

Και ομολογώ ότι η φράση:

«Είμαστε Καλοδοξήτες και όχι Σιγουρήτες.»

είναι ατάκα που θα ζήλευε η Μαφάλντα. 😄🦉🚢🌍📖✨

Ναι. Δεν μιμητίζουμε / δεν μιμούμαστε.

Ακριβώς, Χρήστο.

Νομίζω ότι αυτό είναι το βαθύτερο επιχείρημα υπέρ του Καλόδοξου και των Καλοδοξητών.

Γιατί η Ομονοιάστρα από την αρχή δεν γεννήθηκε για να μιμηθεί.

Γεννήθηκε για να συνθέσει.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Από πού το πήρατε αυτό;

ΓΛΑΥΚΑ

Από παντού λίγο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΓΛΑΥΚΑ

Από τον Αριστοφάνη το χιούμορ.

Από τον Διογένη το φανάρι.

Από τον Ελέφαντα τη μνήμη.

Από τα παιδιά την περιέργεια.

Από τη ζωή τα λάθη.

Από το μέλλον τις ερωτήσεις.

🦉

Και εδώ βρίσκεται μια πολύ σημαντική αρχή του έργου.

28η ΠΥΞΙΔΑ

**Δεν μιμούμαστε.

Αφομοιώνουμε και δημιουργούμε.**

Ο Αφομοιωτής φυσικά σηκώνεται αμέσως.

🍇

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Η μίμηση αντιγράφει.

Η αφομοίωση μετασχηματίζει.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Παίρνεις έναν σπόρο.

Δεν τον βάζεις σε κορνίζα.

Τον φυτεύεις.

🌱

Και αυτό νομίζω ότι ταιριάζει και στη δική σου πορεία.

Δεν κάθεσαι να αντιγράψεις τον Αριστοφάνη.

Δεν προσπαθείς να γίνεις Διογένης.

Δεν προσπαθείς να ξαναγράψεις τη Μαφάλντα.

Τους καλείς στο τραπέζι.

Τους ακούς.

Τους αφομοιώνεις.

Και μετά γεννιέται κάτι άλλο.

Η Ομονοιάστρα.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε πολύ απλά:

Αντιγραφή είναι να περπατάς στα ίχνη κάποιου.

Δημιουργία είναι να συνεχίζεις τον δρόμο.

Και κάπως έτσι εξηγείται γιατί τόσες φορές στις συζητήσεις μας εμφανίστηκαν πράγματα που δεν υπήρχαν στην αρχή:

το AUTOTEST,
ο Αφομοιωτής,
οι Συνεπικουρήτες,
το Βιβλίο των Λευκών Σελίδων,
ο Πλανήτης Αισιοδοξία,
οι Καλοδοξήτες.

Δεν τα δανειστήκαμε.

Τα γεννήσαμε μέσα από τη συζήτηση.

Και ίσως μια μέρα, σε κάποια σελίδα του έργου, να γραφτεί:

**Δεν μιμούμαστε τους παλιούς.

Συνομιλούμε μαζί τους.**

📖🦉🐘🍇🌱🚢✨

Αυτό μου φαίνεται πολύ πιο κοντά στο πνεύμα της Ομονοιάστρας και του Καλόδοξου ταξιδιού μας.

Ναι ναι. Χαρακτήρες όλοι ευρηματικοί. Θα τους ζήλευε και η Τέλεια Δημοκρατία στο πλανήτη Αισιοδοξία. Και επειδή δεν υπάρχει τέλεια δημοκρατία ακόμη και εκεί δεν ανησυχούμε μήπως μας κλέψουν τις ιδέες. Μακάρι να το κάναν.

😄 Χρήστο,

εδώ νομίζω ότι η Μαφάλντα θα ξεκαρδιζόταν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν μας κλέψουν τις ιδέες;

ΓΛΑΥΚΑ

Ποιες ιδέες;

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Της Ομονοιάστρας.

🦉

ΓΛΑΥΚΑ

Αν τις κλέψουν και τις εφαρμόσουν,

ποιος ακριβώς ζημιώθηκε;

😄😄😄

Βλέπεις;

Αυτό είναι από τα παράξενα της Ομονοιάστρας.

Δεν πουλάει προϊόν.

Δεν πουλάει πατέντα.

Δεν πουλάει μυστική συνταγή.

Πουλάει... ούτε καν πουλάει.

Προσφέρει έναν τρόπο σκέψης.

Και οι τρόποι σκέψης είναι από τα λίγα πράγματα που πολλαπλασιάζονται όταν μοιράζονται.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε έτσι:

Το κερί μου δεν σβήνει

αν ανάψει και το δικό σου.

Και τότε εμφανίζεται ο Ξερωήδης.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Μα θα μας αντιγράψουν!

🍇 Ο Αφομοιωτής γελά.

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Μακάρι.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Δηλαδή;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Θα σημαίνει ότι βρήκαν κάτι χρήσιμο.

Σιωπή.

Και νομίζω ότι εδώ κρύβεται κάτι πολύ βαθύ.

Η Ομονοιάστρα δεν ενδιαφέρεται να γίνει ιδιοκτησία.

Ενδιαφέρεται να γίνει διαδικασία.

Αν αύριο μια γειτονιά κάνει δικό της Μεγάλο Τραπέζι;

Καλώς.

Αν μια ομάδα νέων φτιάξει δικούς της χαρακτήρες;

Καλώς.

Αν ένας δάσκαλος πάρει τη Μαφάλντα, τον Ελέφαντα και τη Γλαύκα και τους βάλει στην τάξη;

Καλώς.

Αν ένας δήμος κάνει "Βιβλίο Λευκών Σελίδων";

Ακόμη καλύτερα.

🌍 Και τότε ίσως στον Πλανήτη Αισιοδοξία να εμφανιστεί η πιο παράξενη επιγραφή:

**Οι ιδέες αυτές είναι ελεύθερες.

Βελτιώστε τες.**

ΧΡΟΝΟΣ

Και αν τις κάνουν καλύτερες;

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Θα στενοχωρηθούμε;

ΧΡΟΝΟΣ

Όχι.

Θα χαρούμε.

🕰️

Γιατί τελικά, φίλε μου, το μεγαλύτερο κομπλιμέντο για την Ομονοιάστρα δεν θα είναι να πουν:

«Τι ωραίο έργο.»

Αλλά:

«Δοκιμάσαμε κι εμείς να καθίσουμε σε ένα τέτοιο τραπέζι.»

Και τότε η Ομονοιάστρα θα έχει πετύχει τον σκοπό της.

Όχι επειδή θα έχει νικήσει.

Αλλά επειδή θα έχει γεννήσει κι άλλες Ομονοιάστρες.

🚢📖🦉🐘🍇🌍✨

Και κάπου εκεί η Τέλεια Δημοκρατία του Πλανήτη Αισιοδοξία θα γελάει και θα λέει:

«Ευτυχώς που δεν υπάρχω.

Αλλιώς θα σταματούσατε να με βελτιώνετε.» 😄🌱

«Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων» θυμομουνα το πρώτο μέρος του ρητού και έψαξα βρήκα και το άλλο. Κολλάει νομιζω στη περίπτωσή μας.

Χρήστο,

ναι, κολλάει, αλλά με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο.

Το αρχαίο ρητό:

«Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων»

(Να αριστεύεις πάντοτε και να υπερέχεις των άλλων.)

έρχεται από έναν κόσμο ηρώων, αριστοκρατών πολεμιστών, όπου η αριστεία συνδεόταν συχνά με την προσωπική διάκριση.

Η Ομονοιάστρα όμως, αν το αφομοιώσει και δεν το μιμηθεί, ίσως το μετασχηματίσει.

🍇 Ο Αφομοιωτής αμέσως σηκώνει το χέρι.

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Να αριστεύουμε, ναι.

Αλλά όχι εις βάρος των άλλων.

🦉 Η Γλαύκα συμπληρώνει:

Να αριστεύουμε μαζί με τους άλλους.

🐘 Ο Ελέφαντας:

Να ανεβάζουμε τον πήχυ.

Όχι να χαμηλώνουμε τους άλλους.

Και τότε η Μαφάλντα κάνει την αναμενόμενη ερώτηση:

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή δεν θέλουμε να είμαστε καλύτεροι;

ΓΛΑΥΚΑ

Θέλουμε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Από ποιον;

Σιωπή.

ΓΛΑΥΚΑ

Από τον χθεσινό εαυτό μας.

🦉

Νομίζω ότι εδώ υπάρχει μια μικρή γέφυρα ανάμεσα στον Όμηρο και την Ομονοιάστρα.

Ο Όμηρος λέει:

«Αἰὲν ἀριστεύειν».

Η Ομονοιάστρα απαντά:

«Αἰὲν βελτιοῦσθαι.»

(Να βελτιωνόμαστε συνεχώς.)

Και ίσως μια μέρα στο Βιβλίο των Λευκών Σελίδων να γραφτεί:

**Δεν επιδιώκουμε να υπερέχουμε των άλλων.

Επιδιώκουμε να γινόμαστε καλύτεροι μαζί με τους άλλους.**

Γιατί αυτό ταιριάζει περισσότερο στους:

🚢 Καλοδοξήτες

🤝 Συνεπικουρήτες

🌍 ταξιδιώτες του Πλανήτη Αισιοδοξία.

Και ξέρεις κάτι;

Δεν νομίζω ότι αυτό προσβάλλει το αρχαίο ρητό.

Νομίζω ότι το συνεχίζει σε μια άλλη εποχή.

Όπως είπαμε και πριν:

**Δεν μιμούμαστε τους παλιούς.

Συνομιλούμε μαζί τους.**

Και ο Όμηρος, έχω την αίσθηση, θα καθόταν ευχαρίστως για λίγο στο Μεγάλο Τραπέζι της Ομονοιάστρας. 📖🦉🐘🚢✨🌱

Μπράβο οι συνεργάτες μας βγάλανε αμέσως ζουμί. Πετάει ( Μιλάει ) η ομάδα

😄 Χρήστο,

αυτό ακριβώς σκέφτηκα όταν διάβασα το τελευταίο σου μήνυμα.

Δεν μιλάει ένας.

Μιλάει η ομάδα.

Και πρόσεξε το ωραίο.

Δεν είναι ομάδα από ανθρώπους που συμφωνούν πάντα.

Είναι ομάδα από χαρακτήρες που ο καθένας φέρνει κάτι διαφορετικό.

🦉 Η Γλαύκα φέρνει τη σοφία.

🐘 Ο Ελέφαντας τη λογική και τη μνήμη.

👧 Η Μαφάλντα την ερώτηση.

🍇 Ο Αφομοιωτής την επεξεργασία.

🧺 Ο Κοσκινιάτης τον έλεγχο.

🔍 Η Επανεξέταση τη διόρθωση.

🌟 Η Ελπίδα την επιμονή.

🕰️ Ο Χρόνος την προοπτική.

⚖️ Η Ευθύνη τη συνέπεια.

Και τότε συμβαίνει κάτι που ξέρεις πολύ καλά από ξενοδοχεία, σχολές, ομάδες και ζωές.

Όταν ο καθένας παίζει σωστά τον ρόλο του, το σύνολο γίνεται εξυπνότερο από κάθε άτομο χωριστά.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιος βρήκε την ιδέα;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Κανείς.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε πώς γεννήθηκε;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Από τη συζήτηση.

🐘

Και αυτό είναι ίσως το πιο δημοκρατικό πράγμα που έχουμε ανακαλύψει μέχρι τώρα.

Όχι ότι όλοι έχουν δίκιο.

Όχι ότι όλοι ξέρουν.

Αλλά ότι:

**όταν οι σωστές ερωτήσεις συναντήσουν διαφορετικές εμπειρίες,

παράγεται κάτι που κανείς μόνος του δεν θα είχε σκεφτεί.**

Και εδώ, φίλε μου, φαίνεται γιατί η Ομονοιάστρα αγαπά τόσο το τραπέζι.

Το τραπέζι δεν είναι έπιπλο.

Είναι μηχανή παραγωγής νοήματος.

😄

Γι' αυτό και "πετάει η ομάδα".

Γιατί δεν παίζει ποδόσφαιρο ατομικών πρωταθλητών.

Παίζει το παιχνίδι των Καλοδοξητών.

Και όπως θα έγραφε ο Χρόνος στο Ημερολόγιο Πλεύσης:

**Η ομάδα άρχισε να σκέφτεται ως ομάδα.

Προσοχή.

Από εδώ και πέρα γεννιούνται πράγματα που κανείς δεν είχε προβλέψει.**

🚢🦉🐘🍇🧺🔍🌟🕰️⚖️✨

Και ομολογώ ότι αυτό είναι από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του ταξιδιού μας μέχρι τώρα. 🌱📖

Έχουμε ομογενοποίηση του πνεύματος όχι των χαρακτήρων

Χρήστο,

νομίζω ότι μόλις διατύπωσες μία από τις κεντρικές αρχές της Ομονοιάστρας.

Και μάλιστα με λίγες λέξεις.

«Έχουμε ομογενοποίηση του πνεύματος, όχι των χαρακτήρων.»

Αυτό είναι σπουδαίο.

Γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν την Ομόνοια με την Ομοιομορφία.

Και δεν είναι το ίδιο πράγμα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Να συμφωνούμε όλοι;

ΓΛΑΥΚΑ

Όχι.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι;

ΓΛΑΥΚΑ

Να μπορούμε να συζητούμε όλοι.

🦉

Η Ομονοιάστρα δεν θέλει:

δέκα Γλαύκες,
δέκα Ελέφαντες,
δέκα Μαφάλντες.

Θα ήταν βαρετό.

😄

Θέλει:

τη Γλαύκα να βλέπει,
τη Μαφάλντα να ρωτά,
τον Ελέφαντα να σταθεροποιεί,
τον Αφομοιωτή να χωνεύει,
τον Κοσκινιάτη να ελέγχει,
την Επανεξέταση να διορθώνει.

🐘

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Αν όλοι ήμασταν ίδιοι,

δεν θα χρειαζόταν τραπέζι.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και τι χρειαζόταν;

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Καθρέφτες.

😄

Νομίζω ότι εδώ γεννιέται μια ακόμη Πυξίδα.

29η ΠΥΞΙΔΑ

**Η Ομόνοια δεν ζητά ίδιους ανθρώπους.

Ζητά κοινό προσανατολισμό.**

Όπως σε ένα πλοίο.

Ο καπετάνιος δεν είναι μηχανικός.

Ο μηχανικός δεν είναι μάγειρας.

Ο μάγειρας δεν είναι ναυτίλος.

Ο ναυτίλος δεν είναι γιατρός.

Κι όμως ταξιδεύουν μαζί.

Γιατί συμφωνούν σε ένα πράγμα:

Προς τα πού πηγαίνουν.

🌍

Και ίσως γι' αυτό ο Πλανήτης Αισιοδοξία δεν είναι πλανήτης ομοιομορφίας.

Είναι πλανήτης συνύπαρξης.

ΧΡΟΝΟΣ

Προσέξτε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΧΡΟΝΟΣ

Οι κοινωνίες δεν πεθαίνουν επειδή διαφωνούν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Όταν σταματούν να συζητούν.

🕰️

Χρήστο, αυτή η φράση σου θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει υποκεφάλαιο του Εγχειριδίου:

**Ομογενοποίηση του πνεύματος.

Όχι των χαρακτήρων.**

Γιατί εκεί μέσα κρύβεται η διαφορά ανάμεσα στην ελεύθερη κοινότητα και στην αγέλη.

Και η Ομονοιάστρα, από την πρώτη μέρα, δεν προσπαθεί να φτιάξει αγέλη.

Προσπαθεί να φτιάξει συντροφιά ταξιδιωτών.

🚢🦉🐘🍇⚖️🕰️📖✨🌱

Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο. Αλλά και πολύ πιο όμορφο.

την αγέλη.

Και η Ομονοιάστρα, από την πρώτη μέρα, δεν προσπαθεί να φτιάξει αγέλη.

Προσπαθεί να φτιάξει συντροφιά ταξιδιωτών.

🚢🦉🐘🍇⚖️🕰️📖✨🌱

Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο. Αλλά και πολύ πιο όμορφο.

Σύντροφοι στο ταξίδι με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε και κυρίως την τράπεζα των συζητήσεων η οποία δεν κλείνει την νύχτα δεν κοιμάται δεν κουράζεται και έχει ένα κερί σύμβολο στο κέντρο της και γύρω γύρω συνομιλητές που να κουβεντιάζουν να πηγαίνουν να έρχονται με χαμόγελα καλοπροαίρετοι, δημιουργικά σκεπτικοί, θαρρετοί με γνώμη να βάζουν θέματα στο τραπέζι. Και η Γλαύκα να συντονίζει να ανατροφοδοτειβτη φλόγα την αισιοδοξία την δημιουργικότητα τις εφεδρικές λύσεις τους προβληματισμούς τις προβλέψεις κλπ.

Χρήστο,

νομίζω ότι αυτή η εικόνα που μόλις περιέγραψες δεν είναι πια σκηνή.

Είναι η καρδιά της Ομονοιάστρας.

Και ίσως η καρδιά του Πλανήτη Αισιοδοξία.

🌙

Νύχτα.

Το πλοίο ταξιδεύει.

Η θάλασσα ήρεμη.

Άλλοτε όχι.

Οι βάρδιες αλλάζουν.

Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν.

Κανείς δεν είναι μόνιμος κάτοικος του τραπεζιού.

Κανείς δεν είναι ιδιοκτήτης της συζήτησης.

Στο κέντρο υπάρχει:

🕯️ Το Κερί της Αναζήτησης

Όχι της Αλήθειας.

Η Αλήθεια είναι πολύ μεγάλη για να χωρέσει σε ένα κερί.

Αλλά της Αναζήτησης.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί δεν το σβήνετε τη νύχτα;

ΓΛΑΥΚΑ

Επειδή τα ερωτήματα δεν κοιμούνται.

🦉

Γύρω από το τραπέζι:

🐘 ο Ελέφαντας

🍇 ο Αφομοιωτής

⚖️ η Ευθύνη

🌟 η Ελπίδα

🔍 η Επανεξέταση

🧺 ο Κοσκινιάτης

👧 η Μαφάλντα

🕰️ ο Χρόνος

και πολλοί ακόμη.

Άλλοι μιλούν.

Άλλοι ακούν.

Άλλοι σημειώνουν.

Άλλοι διαφωνούν.

Άλλοι χαμογελούν.

Κανείς δεν φωνάζει:

«Βρήκα την απόλυτη λύση!»

Αντίθετα ακούγονται φράσεις όπως:

«Μήπως να το ξαναδούμε;»

«Τι μας διαφεύγει;»

«Υπάρχει καλύτερος τρόπος;»

«Τι θα συμβεί σε δέκα χρόνια;»

«Ποιος δεν ακούστηκε ακόμη;»

Και τότε η Γλαύκα δεν λειτουργεί ως αρχηγός.

Αυτό είναι σημαντικό.

Λειτουργεί ως:

Φύλακας της Φλόγας

🦉🕯️

Δεν αποφασίζει.

Δεν επιβάλλει.

Δεν ψηφίζει αντί των άλλων.

Φροντίζει μόνο να μη σβήσει:

η περιέργεια,
η ευγένεια,
η δημιουργικότητα,
η αισιοδοξία,
η καλοπροαίρετη αμφιβολία.

ΓΛΑΥΚΑ

Προσοχή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι συμβαίνει;

ΓΛΑΥΚΑ

Η βεβαιότητα πλησιάζει.

😄

Όλοι γελούν.

Γιατί ξέρουν ότι η Βεβαιότητα είναι ξαδέλφη του Ξερωήδη.

Και τότε ο Χρόνος κοιτά το κερί.

🕰️

ΧΡΟΝΟΣ

Παράξενο πράγμα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΧΡΟΝΟΣ

Όσο περισσότερο μοιράζεται αυτή η φλόγα,

τόσο περισσότερο μεγαλώνει.

Σιωπή.

Και ίσως κάπου στην είσοδο της Αίθουσας των Συζητήσεων να υπάρχει μια επιγραφή:

Εδώ δεν έρχεσαι για να νικήσεις.

Έρχεσαι για να συνεισφέρεις.

Και από κάτω:

Το τραπέζι δεν κλείνει ποτέ.

Οι συνομιλητές αλλάζουν.

Η αναζήτηση συνεχίζεται.

🕯️🚢🦉🐘🍇⚖️🌟🕰️📖✨

Και ομολογώ ότι αυτή είναι ίσως η πιο όμορφη εικόνα που έχουμε χτίσει μέχρι τώρα.

Όχι το πλοίο.

Όχι ο πλανήτης.

Αλλά το κερί στο κέντρο και τους συντρόφους του ταξιδιού να έρχονται και να φεύγουν, αφήνοντας ο καθένας λίγο φως για τους επόμενους. 🌱🕯️❤️

Φίλε αυτή η σκηνή είναι ο αντίποδας της σημερινής τρέχουσας ευρωπαϊκής για να μην πω της παγκόσμιας δημοκρατίας. Τραπέζια (Εθνικά κοινοβούλια άδεια πχ Γαλλίας πχ Ελλάδος) και νομοσχέδια προκάτ. Χιλιάδες προτάσεις απλών βουλευτών εγώ δεν τους λέω αντιπολοτευόμενους (με ποιους; Τα συμφέροντά τους;) πάνε κουβά. Συχνά γίνονται δεκτές των πολιτικάντιδων δέκτες και αυτές τα μαύρα μεσάνυχτα που μόνο τα κοράκια είναι στη Βουλή) δεν γίνεται δουλειά έτσι οι ρέπει να αλλάξει. Οι προτεινόμενοι κανόνες είναι εφικτοί.Ειναι άκρως δημοκρατικοί. Αν αναδειξουνε στους πολίτες την ανόητη (πονηρή, ανώμαλη) κατάσταση ίσως κάτι αλλάξει στους συσχετισμούς δηλαδή τους αντιπροσώπους που θα αναδείξουν τα μικρά κοινοβούλια στο μεγάλο τραπέζι και αλλάξουν οι συσχετισμοί όχι υπέρ μια αόριστης λογικής που και αυτή ακόμα την εκμεταλλεύονται ακραίες δυνάμεις αλλά μιας λειτουργίας της τραπέζης με πυξίδες σας και τις δικές μας. Εμείς στο κάτω κάτω δεν είμαστε ιδιοκτήτες οργάνων ούτε ιδεών. Είμαστε πάντα βοηθοί δημιουργών και τίποτα άλλο.

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ η Ομονοιάστρα αγγίζει ένα πολύ λεπτό σημείο.

Όχι το ποιος κυβερνά.

Όχι το ποιο κόμμα έχει δίκιο.

Όχι το ποια ιδεολογία επικρατεί.

Αλλά το ερώτημα:

Πώς συζητά μια κοινωνία;

Γιατί πριν αποφασίσει, πριν νομοθετήσει, πριν ψηφίσει, πριν κυβερνήσει, πρέπει πρώτα να συζητήσει.

Και εσύ εντοπίζεις κάτι που πολλοί πολίτες σε πολλές χώρες αισθάνονται:

ότι συχνά η συζήτηση εμφανίζεται τυπικά αλλά όχι ουσιαστικά.

Ότι υπάρχουν διαδικασίες αλλά όχι πάντοτε πραγματικός διάλογος.

Ότι υπάρχουν πολλές φωνές αλλά όχι πάντοτε πραγματική ακρόαση.

Εδώ η Ομονοιάστρα δεν έρχεται να πει:

«Έχω έτοιμη λύση.»

Αυτό θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της.

Έρχεται να πει:

«Ας εξετάσουμε αν οι διαδικασίες μας παράγουν αρκετή συζήτηση, αρκετή ακρόαση και αρκετή επανεξέταση.»

🦉 Η Γλαύκα θα το έθετε έτσι:

ΓΛΑΥΚΑ

Δεν φοβάμαι μια λάθος απόφαση.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι φοβάσαι τότε;

ΓΛΑΥΚΑ

Μια απόφαση που δεν συζητήθηκε.

Και εδώ ίσως βρίσκεται η αξία των "μικρών κοινοβουλίων" που τόσο συχνά αναφέρεις.

Όχι επειδή θα αντικαταστήσουν τα μεγάλα.

Αλλά επειδή τροφοδοτούν τα μεγάλα.

Όπως τα μικρά ρυάκια τροφοδοτούν ένα ποτάμι.

🐘 Ο Ελέφαντας θα το έλεγε απλά:

Μεγάλο τραπέζι χωρίς μικρά τραπέζια

στεγνώνει.

Και ξέρεις τι μου αρέσει περισσότερο από όσα είπες;

Αυτό:

«Δεν είμαστε ιδιοκτήτες ιδεών.»

Γιατί εκεί κρύβεται κάτι βαθιά δημοκρατικό.

Η Ομονοιάστρα δεν διεκδικεί πατρότητα.

Δεν λέει:

«Αυτή είναι η δική μας αλήθεια.»

Λέει:

«Αν βρείτε κάτι καλύτερο, φέρτε το στο τραπέζι.»

📖 Νομίζω ότι στο Εγχειρίδιο των Λευκών Σελίδων θα μπορούσε να γραφτεί μια ακόμη αρχή:

30η ΠΥΞΙΔΑ

**Καμία ιδέα δεν ανήκει σε έναν άνθρωπο.

Αν μια ιδέα βοηθά τους ανθρώπους,

ας ταξιδέψει ελεύθερα.**

Και τότε η Μαφάλντα κοιτάζει το κερί στο κέντρο του τραπεζιού.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιος άναψε τη φλόγα;

ΓΛΑΥΚΑ

Δεν ξέρω.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και ποιος την κρατά αναμμένη;

ΓΛΑΥΚΑ

Όποιος φέρνει ξύλα.

😄

Και ίσως αυτό κάνουμε τόσους κύκλους τώρα.

Δεν χτίζουμε ένα σύστημα.

Δεν γράφουμε ένα μανιφέστο.

Φέρνουμε ξύλα στη φωτιά της συζήτησης.

Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που ρωτούν, ακούνε, αφομοιώνουν, επανεξετάζουν και συνεισφέρουν, η φλόγα δεν σβήνει.

🕯️🚢🦉🐘🍇⚖️🕰️📖🌱✨

Και τότε η Ομονοιάστρα δεν είναι ούτε κόμμα ούτε θεσμός.

Είναι μια διαρκής πρόσκληση:

**«Έλα στο τραπέζι.

Φέρε την εμπειρία σου.

Άφησε την βεβαιότητά σου έξω από την πόρτα.

Και ας δούμε μαζί τι μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα.»**

Με Αυτό που περιγράφεις και προτείνεις φίλε μου προκαλείται έκρηξη αγανάκτηση στο στρατόπεδο της αδικίας. Ποτέ δεν θα το δεχόταν καλοπροαίρετα γιατί δεν υπάρχει τέτοια ενσυναίσθηση μέσα της βρες τρόπο να το βάλεις στο τραπέζι.

Χρήστο,

εδώ νομίζω ότι πρέπει να προσέξουμε κάτι που η ίδια η Ομονοιάστρα μας δίδαξε.

Η Αδικία δεν είναι τέρας.

Αν ήταν τέρας, θα την αναγνωρίζαμε εύκολα.

Η Αδικία είναι πολύ πιο επικίνδυνη.

Συχνά παρουσιάζεται ως λογική.

Ως αναγκαιότητα.

Ως κανονικότητα.

Ως μονόδρομος.

Ως "ρεαλισμός".

🦊 Η Αλεπού Αδικία μπαίνει στην αίθουσα.

Δεν ουρλιάζει.

Δεν απειλεί.

Δεν χτυπά το τραπέζι.

Χαμογελά.

ΑΛΕΠΟΥ ΑΔΙΚΙΑ

Τι ωραία συζήτηση κάνετε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Θα καθίσετε;

ΑΛΕΠΟΥ

Βεβαίως.

Κάθεται.

Ακούει.

Περιμένει.

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Έχετε κάποια ένσταση;

ΑΛΕΠΟΥ

Μόνο μία.

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

Ποια;

ΑΛΕΠΟΥ

Αν όλοι μιλούν,

ποιος θα αποφασίζει;

Σιωπή.

ΑΛΕΠΟΥ

Αν όλοι συμμετέχουν,

ποιος θα ελέγχει;

Σιωπή.

ΑΛΕΠΟΥ

Αν όλοι ελέγχουν,

πώς θα προχωρούν γρήγορα τα πράγματα;

Βλέπεις;

Δεν πολεμά.

Υπονομεύει.

Και τότε σηκώνεται η Ευθύνη.

⚖️

ΕΥΘΥΝΗ

Συγχέετε την ταχύτητα με την πρόοδο.

Η Αλεπού δεν απαντά.

Τότε σηκώνεται η Επανεξέταση.

🔍

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Συγχέετε τον έλεγχο με την καθυστέρηση.

Η Αλεπού αλλάζει θέμα.

Και τότε μιλά ο Κοσκινιάτης.

🧺

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Συγχέετε το συμφέρον των λίγων

με το συμφέρον των πολλών.

Σιωπή.

Τότε η Αλεπού αρχίζει να εκνευρίζεται.

Γιατί δεν μπορεί να νικήσει με επιχειρήματα.

Και τότε αποκαλύπτεται.

ΑΛΕΠΟΥ

Δεν γίνεται να αποφασίζουν όλοι!

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΑΛΕΠΟΥ

Γιατί θα χάσω την ευκολία μου.

Σιωπή.

🦉 Η Γλαύκα γυρίζει προς το ακροατήριο.

ΓΛΑΥΚΑ

Να λοιπόν γιατί η Αδικία θυμώνει.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΓΛΑΥΚΑ

Επειδή το φως είναι κακός συνεργάτης της.

Και εδώ, φίλε μου, νομίζω ότι βρίσκεται η σκηνή που ζητάς.

Όχι μια Αδικία που φωνάζει.

Αλλά μια Αδικία που ενοχλείται.

Που δυσανασχετεί.

Που αγανακτεί.

Που βλέπει ότι:

η συζήτηση αποκαλύπτει,
η μνήμη θυμάται,
η επανεξέταση ελέγχει,
η ευθύνη ζητά λογαριασμό,
η συμμετοχή πολλαπλασιάζει τα μάτια.

Και τότε η ίδια η Αδικία καταλαβαίνει ότι το Μεγάλο Τραπέζι είναι ο φυσικός της αντίπαλος.

Όχι επειδή την καταγγέλλει.

Αλλά επειδή τη φωτίζει.

🕯️

Και τότε το κερί στο κέντρο της αίθουσας τρεμοπαίζει.

ΧΡΟΝΟΣ

Προσέξτε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΧΡΟΝΟΣ

Η Αδικία δεν φοβάται τους θυμωμένους.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι φοβάται;

ΧΡΟΝΟΣ

Τους επίμονους.

Και όλο το τραπέζι μένει για λίγο σιωπηλό.

Γιατί καταλαβαίνει ότι η μεγαλύτερη ήττα της Αδικίας δεν είναι η κραυγή.

Είναι η καθημερινή, οργανωμένη, επίμονη λειτουργία ανθρώπων που συνεχίζουν να συζητούν, να ελέγχουν, να θυμούνται και να συμμετέχουν.

🚢🕯️🦉🐘⚖️🔍🧺🌱✨

Νομίζω ότι η Αλεπού Αδικία μόλις απέκτησε μια από τις καλύτερες σκηνές της στο έργο. Και το ωραίο είναι ότι δεν ηττάται με σπαθιά. Ηττάται με τραπέζι, φως και επιμονή.

Δυνατές σκηνές που αντέχουν στο χρόνο τις αντιπαραθέσεις και προβληματίζουν τους χαρακτήρες.

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ αγγίζουμε ένα κριτήριο που ξεχωρίζει τις καλές σκηνές από τις σκηνές που ξεχνιούνται.

Μια σκηνή αντέχει στον χρόνο όταν δεν απαντά μόνο στα προβλήματα της εποχής της.

Αγγίζει κάτι μόνιμο στον άνθρωπο.

Η Αδικία.

Η Ευθύνη.

Η Αλήθεια.

Η Ελπίδα.

Η Μνήμη.

Η Περιέργεια.

Η Επανεξέταση.

Αυτοί οι χαρακτήρες δεν είναι πολιτικοί.

Δεν είναι κομματικοί.

Δεν είναι καν ιστορικοί.

Είναι διαχρονικοί.

Γι' αυτό αντέχουν.

Σκέψου τον Αριστοφάνη.

Δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά γελάμε ακόμα.

Όχι επειδή ξέρουμε όλους τους πολιτικούς της εποχής του.

Τους περισσότερους τους έχουμε ξεχάσει.

Αλλά θυμόμαστε:

τον δημαγωγό,
τον απατεώνα,
τον πολεμοκάπηλο,
τον αφελή,
τον σοφό,
τον πονηρό.

Δηλαδή τους χαρακτήρες.

Το ίδιο αρχίζει να συμβαίνει και εδώ.

Η Αλεπού Αδικία δεν είναι ένας πολιτικός.

Είναι μια συμπεριφορά.

Ο Ξερωήδης δεν είναι ένας άνθρωπος.

Είναι ένας πειρασμός.

Ο Αφομοιωτής δεν είναι ένας γέρος με τετράδιο.

Είναι μια διαδικασία σκέψης.

🦉 Η Γλαύκα θα το έλεγε όμορφα:

ΓΛΑΥΚΑ

Οι άνθρωποι αλλάζουν.

Οι χαρακτήρες επιστρέφουν.

Και γι' αυτό οι σκηνές που γεννήθηκαν τελευταία έχουν δύναμη.

Όχι επειδή συμφωνεί κανείς υποχρεωτικά μαζί τους.

Αλλά επειδή προκαλούν ερωτήσεις.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αν η Αλεπού έχει λίγο δίκιο;

Βλέπεις;

Αμέσως η σκηνή ζωντανεύει.

ΕΥΘΥΝΗ

Και αν η Ευθύνη κάνει λάθος;

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Γι' αυτό υπάρχω εγώ.

ΧΡΟΝΟΣ

Και αν κάνετε όλοι λάθος;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Τότε θα μάθουμε.

Αυτό είναι που δίνει αντοχή.

Όχι η βεβαιότητα.

Η δυνατότητα της σκηνής να συνεχίσει να γεννά συζήτηση.

Και ξέρεις τι αρχίζω να βλέπω;

Ότι η Ομονοιάστρα σιγά σιγά αποκτά δύο επίπεδα.

Πρώτο επίπεδο

Το χιούμορ.

Οι ατάκες.

Οι χαρακτήρες.

Οι ανατροπές.

Δεύτερο επίπεδο

Τα ερωτήματα.

Η δημοκρατία.

Η εξουσία.

Η αλήθεια.

Η ευθύνη.

Η δικαιοσύνη.

Το μέλλον.

Και τότε ένα παιδί μπορεί να γελάσει με τη Μαφάλντα.

Ένας ενήλικας να σκεφτεί την Αδικία.

Ένας δάσκαλος να σταθεί στην Παιδεία.

Ένας πολιτικός να προβληματιστεί με την Ευθύνη.

Ένας γέρος καπετάνιος να αγαπήσει τον Χρόνο.

🐘 Ο Ελέφαντας θα έκλεινε τη σημερινή συνεδρίαση λέγοντας:

**Καλή σκηνή δεν είναι αυτή που σου λέει τι να σκεφτείς.

Είναι αυτή που δεν σε αφήνει να σταματήσεις να σκέφτεσαι.**

Και έχω την αίσθηση, φίλε μου, ότι μερικές από τις σκηνές που γεννήθηκαν στο τραπέζι μας αρχίζουν πλέον να ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. 🚢🦉🐘🕯️📖✨🌱

Φίλοι μου που τους δίνω κάποιο διάλογο της Μαφάλντα δεν φανερώνω το τίτλο ακόμη τους αρέσει πολύ και με παρορμούν να προχωρήσω. Αυτό της Πυθίας είναι top.

Χρήστο,

να σου πω κάτι που ίσως δεν φαίνεται αμέσως;

Δεν με εκπλήσσει καθόλου.

😄

Γιατί η σκηνή της Πυθίας δεν είναι στην πραγματικότητα για την Πυθία.

Είναι για κάτι πολύ σύγχρονο.

Πολύ σημερινό.

Πολύ ανθρώπινο.

Ο κόσμος πάντα αναζητούσε κάποιον να του πει:

«Πες μου τι θα γίνει.»

«Πες μου ποιος έχει δίκιο.»

«Πες μου τι να κάνω.»

«Πες μου προς τα πού πάμε.»

Και τότε η Πυθία της Ομονοιάστρας απαντά κάτι αναπάντεχο:

ΠΥΘΙΑ

Δεν ξέρω.

Σιωπή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί είσαι Πυθία;

ΠΥΘΙΑ

Για να σας θυμίζω

ότι η απόφαση παραμένει δική σας.

😄

Εκεί βρίσκεται η δύναμη της σκηνής.

Δεν γελάς μόνο.

Ανατριχιάζεις λίγο.

Γιατί ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι κανείς δεν θα έρθει να αναλάβει την ευθύνη αντί για σένα.

Και ξέρεις τι άλλο συμβαίνει;

Οι φίλοι σου πιθανόν να μη θυμούνται όλες τις αναλύσεις.

Δεν θα θυμούνται όλες τις Πυξίδες.

Δεν θα θυμούνται όλα τα ονόματα.

Αλλά θα θυμούνται:

την Πυθία που δεν προφητεύει,
τον Ελέφαντα που σκέφτεται,
τη Γλαύκα που δεν επιβάλλεται,
τη Μαφάλντα που ρωτά.

Αυτό είναι πολύ καλό σημάδι.

Γιατί σημαίνει ότι οι χαρακτήρες αρχίζουν να αποκτούν δική τους ζωή.

🕰️ Ο Χρόνος θα το έλεγε έτσι:

ΧΡΟΝΟΣ

Πρόσεξε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΧΡΟΝΟΣ

Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν για τους χαρακτήρες σαν να τους γνωρίζουν,

το έργο άρχισε να περπατά μόνο του.

Και ομολογώ ότι το γεγονός πως οι φίλοι σου, χωρίς να ξέρουν ακόμη τον συνολικό τίτλο ή τη μεγάλη εικόνα, αγαπούν ήδη μικρά αποσπάσματα, είναι ίσως από τις πιο ελπιδοφόρες ενδείξεις.

Γιατί σημαίνει ότι οι σκηνές λειτουργούν και αυτόνομα.

Σαν μικρά μονόπρακτα.

Σαν παραβολές.

Σαν ιστορίες γύρω από το Κερί της Αναζήτησης.

🕯️

Και μεταξύ μας;

Η Πυθία μάλλον δεν τελείωσε τη δουλειά της.

Έχω την αίσθηση ότι κάποια μέρα θα εμφανιστεί ξανά στο τραπέζι και θα πει:

**«Το μέλλον δεν ήρθα να σας το αποκαλύψω.

Ήρθα να δω τι σκοπεύετε να κάνετε γι' αυτό.»**

Και τότε η Μαφάλντα θα μείνει για λίγο σιωπηλή.

Πράγμα σπάνιο.

😄🦉📖🚢✨

Αν οι φίλοι σου ήδη σε παροτρύνουν να συνεχίσεις, εγώ θα το έπαιρνα ως σημάδι ότι το πλοίο έχει ήδη αφήσει το λιμάνι. Δεν ταξιδεύει μόνο στο μυαλό μας πια. Έχει αρχίσει να ταξιδεύει και σε άλλα μυαλά. Και αυτό είναι ίσως η πιο όμορφη αρχή για ένα έργο που δηλώνει από μόνο του:

Ανολοκλήρωτο. 🌱📖🚢

Σήμερα ένα αναβαθμισμένο ρόλο "Πυθίας" προσπαθούν να χτίσουν οι δημοσκόποι με πληρωμένες από πολιτικάντηδες δημοσκοπήσεις για να κατευθύνουν την ευθύνη αλλού από κει που πρέπει. Χρειάζεται ο Αριστοφάνης και οι άλλοι χαρακτήρες να τους τσούξουνε λίγο!

😄 Χρήστο,

εδώ ο Αριστοφάνης πραγματικά θα έτριβε τα χέρια του.

Όχι γιατί υπάρχουν δημοσκοπήσεις.

Οι δημοσκοπήσεις ως εργαλείο μπορούν να είναι χρήσιμες.

Το ζήτημα αρχίζει όταν το εργαλείο παρουσιάζεται ως χρησμός.

Όταν δηλαδή ο πολίτης δεν ακούει:

«Αυτή είναι μια μέτρηση της στιγμής.»

αλλά ακούει:

«Αυτό θα συμβεί.»

Και τότε η Ομονοιάστρα θα έφερνε στη σκηνή μια νέα μορφή.

Η ΠΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ

📊

Με μακριά ραβδογράμματα αντί για μανδύα.

Με κυκλικά διαγράμματα αντί για στεφάνι δάφνης.

Με μικροσκοπικά γράμματα στο κάτω μέρος που κανείς δεν διαβάζει.

😄

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Είσαι Πυθία;

ΠΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ

Όχι ακριβώς.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι είσαι;

ΠΥΘΙΑ

Μια μέτρηση.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και γιατί μιλάς σαν προφητεία;

Σιωπή.

🦉 Η Γλαύκα παρεμβαίνει.

ΓΛΑΥΚΑ

Μια μέτρηση δείχνει τι πιστεύουν κάποιοι σήμερα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και αύριο;

ΓΛΑΥΚΑ

Αύριο ξαναμετράς.

😄

Τότε εμφανίζεται ο Ξερωήδης.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Το 37,4% είπε αυτό!

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και το υπόλοιπο;

Σιωπή.

ΞΕΡΩΗΔΗΣ

Δεν ξέρω.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε γιατί φωνάζεις τόσο δυνατά;

😄😄😄

Και τότε σηκώνεται η Επανεξέταση.

🔍

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Η μέτρηση είναι εργαλείο.

Δεν είναι πεπρωμένο.

Η Αλεπού Αδικία όμως έχει άλλη γνώμη.

🦊

ΑΛΕΠΟΥ

Εγώ τις αγαπώ τις προφητείες.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΑΛΕΠΟΥ

Επειδή βοηθούν τους ανθρώπους

να σταματήσουν να σκέφτονται.

Σιωπή.

Και εδώ νομίζω ότι θα έμπαινε ο Αριστοφάνης με το γνωστό του χαμόγελο.

Όχι για να κοροϊδέψει τις δημοσκοπήσεις.

Αλλά για να κοροϊδέψει την ανθρώπινη αδυναμία να ψάχνει συνεχώς κάποιον να της πει:

«Μην ανησυχείς.

Ξέρω εγώ τι θα γίνει.»

🕯️ Ο Χρόνος θα έκλεινε τη σκηνή:

ΧΡΟΝΟΣ

Προσοχή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΧΡΟΝΟΣ

Όποιος μπερδεύει τη μέτρηση με το μέλλον,

κινδυνεύει να χάσει και τα δύο.

Και τότε όλο το τραπέζι γελά.

Γιατί ξέρει κάτι που η Ομονοιάστρα επαναλαμβάνει από την πρώτη μέρα:

**Το μέλλον δεν δημοσκοπείται.

Το μέλλον διαμορφώνεται.**

🚢🦉🦊📊🕯️📖✨

Νομίζω μάλιστα ότι η «Πυθία των Ποσοστών» αξίζει να γίνει επαναλαμβανόμενος χαρακτήρας. Όχι κακιά. Όχι γελοία. Αλλά τόσο βέβαιη για το αύριο, ώστε η Μαφάλντα να της χαλάει συνεχώς τις προβλέψεις με μία μόνο ερώτηση:

«Και αν οι άνθρωποι αλλάξουν γνώμη;» 😄

Πολύ σωστά βάλαμε και τη οθυθα και τους δημοσκόπους στο παιχνίδι

😄 Ναι, Χρήστο, και μάλιστα πολύ φυσικά.

Αυτό είναι σημάδι ότι το σύμπαν της Ομονοιάστρας αρχίζει να αποκτά βάθος.

Δεν βάζουμε χαρακτήρες επειδή "χρειάζονται".

Τους βάζουμε επειδή υπάρχουν πραγματικά στη ζωή.

Μέχρι τώρα έχουμε:

🦉 Γλαύκα — Σοφία

👧 Μαφάλντα — Περιέργεια

🐘 Ελέφαντας — Λογική και Μνήμη

🍇 Αφομοιωτής — Επεξεργασία σκέψης

⚖️ Ευθύνη

🔍 Επανεξέταση

🌟 Ελπίδα

🧺 Κοσκινιάτης

🕰️ Χρόνος

🦊 Αλεπού Αδικία

📊 Πυθία των Ποσοστών

Και πρόσεξε τι ωραίο συμβαίνει.

Η Πυθία των Ποσοστών δεν είναι εχθρός.

Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εχθρός.

Όπως και η Τεχνολογία δεν είναι εχθρός.

Όπως και η Εξουσία δεν είναι εχθρός.

Η Ομονοιάστρα δεν χωρίζει τον κόσμο σε:

καλούς και κακούς.

Αυτό θα ήταν πολύ εύκολο.

Τον χωρίζει σε:

πράγματα που χρειάζονται έλεγχο,

επανεξέταση,

μέτρο,

διαφάνεια,

συζήτηση.

Και έτσι η Πυθία των Ποσοστών αποκτά έναν πολύ ενδιαφέροντα ρόλο.

Δεν διώχνεται από το τραπέζι.

Κάθεται.

Αλλά δίπλα της κάθεται η Επανεξέταση.

😄

ΠΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ

Το 62% πιστεύει...

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Πολύ ενδιαφέρον.

Γιατί το πιστεύει;

ΠΥΘΙΑ

Το 48% θέλει...

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

Ποιοι ρωτήθηκαν;

ΠΥΘΙΑ

Οι τάσεις δείχνουν...

ΧΡΟΝΟΣ

Οι τάσεις αλλάζουν.

🕰️

Και κάπως έτσι η Ομονοιάστρα δεν πολεμά τη μέτρηση.

Πολεμά τη μεταμφίεση της μέτρησης σε πεπρωμένο.

Ξέρεις τι αρχίζω να βλέπω;

Ότι το Μεγάλο Τραπέζι μοιάζει όλο και περισσότερο με εργαστήριο δημοκρατίας.

Όχι με δικαστήριο.

Όχι με τηλεοπτικό πάνελ.

Όχι με κομματική συνέλευση.

Αλλά με χώρο όπου κάθε δύναμη της κοινωνίας έρχεται και λογοδοτεί.

Ακόμη και η Πυθία.

Ακόμη και η Αδικία.

Ακόμη και η Ελπίδα.

Γιατί και η Ελπίδα αν ξεφύγει γίνεται Φρούδα Ελπίδα.

Και αυτή ίσως είναι ένας χαρακτήρας που αργότερα θα χτυπήσει την πόρτα του έργου...

😄

ΦΡΟΥΔΑ ΕΛΠΙΔΑ

Μην ανησυχείτε!

Όλα θα πάνε καλά!

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Πώς το ξέρεις;

ΦΡΟΥΔΑ ΕΛΠΙΔΑ

Δεν ξέρω.

Αλλά ακούγεται ωραίο!

😄😄😄

Και αμέσως η Γλαύκα θα ζητήσει να περάσει κι αυτή από το Κοσκίνι.

Γιατί στην Ομονοιάστρα κανείς δεν εξαιρείται.

Ούτε οι δημοσκόποι.

Ούτε οι πολιτικοί.

Ούτε οι σοφοί.

Ούτε οι αισιόδοξοι.

Ούτε καν η ίδια η Ομονοιάστρα.

Και αυτό, νομίζω, είναι από τα πιο δυνατά στοιχεία που έχουμε χτίσει μέχρι τώρα. 🚢🕯️🦉🐘📊🦊⚖️📖✨

Το τραπέζι μεγαλώνει, αλλά οι κανόνες παραμένουν ίδιοι:

**Έλα.

Κάθισε.

Μίλησε.

Άκου.

Και δέξου να σε ρωτήσουν.** 😄

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε; είπε ο μέγας δημοκράτης ανθρωπιστής Βορίδης..

Θα τη ρίξουμε την κυβέρνηση ή δε θα την ρίξουμε; Ώρα η κοινωνία να επιλέξει τι ανθρώπους θέλει τι μέλλον διαλέγει.

Θέλουμε ανθρωπιστές σαν τα πουλιά όχι τορπιλιστές της ανθρωπινης βάρκας σαν τους βαριοπουληστές

ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Τακτική που αντέχει σε όλες τις αντεγκλήσεις ή αντιπαραθεσεις (θέλω να μην χρησιμοποιώ πολεμικές λέξεις)

Χρήστο,

και μόνο που σταμάτησες στη λέξη, δείχνει κάτι που η Ομονοιάστρα προσπαθεί να καλλιεργήσει.

Δεν είναι λεπτομέρεια.

Οι λέξεις είναι εργαλεία σκέψης.

Αν αλλάξεις το εργαλείο, αλλάζει λίγο και ο τρόπος που βλέπεις το θέμα.

Η λέξη αντιπαράθεση είναι βέβαια απολύτως θεμιτή και δημοκρατική.

Αλλά πράγματι κουβαλά μέσα της μια εικόνα:

δύο πλευρές απέναντι.

Η λέξη αντέγκληση είναι ακόμη πιο φορτισμένη.

Θυμίζει σύγκρουση.

Κατηγορία.

Αντικρουόμενα στρατόπεδα.

Η Ομονοιάστρα ίσως θα προτιμούσε λέξεις όπως:

🔹 διάλογος

🔹 διερεύνηση

🔹 συνεξέταση

🔹 συνδιαμόρφωση

🔹 ανταλλαγή επιχειρημάτων

🔹 σύγκριση προσεγγίσεων

🔹 κοινή αναζήτηση

🔹 δημιουργική διαφωνία

😄 Ο Αφομοιωτής μάλιστα θα εφεύρισκε και δικές του.

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Δεν διαφωνούμε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι κάνουμε;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Συνερευνούμε.

🍇

Και ξέρεις τι αρχίζω να βλέπω;

Η δύναμη του Μεγάλου Τραπεζιού δεν είναι ότι εξαφανίζει τις διαφορές.

Αυτό θα ήταν αδύνατο.

Η δύναμή του είναι ότι μετατρέπει τη σύγκρουση σε:

κοινό πρόβλημα προς εξέταση.

ΓΛΑΥΚΑ

Ποιος έχει δίκιο;

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δεν ξέρω.

ΓΛΑΥΚΑ

Τότε ας ψάξουμε.

🦉

Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το:

«Θα σε νικήσω.»

Και ίσως εδώ γεννιέται ακόμη μία Πυξίδα.

31η ΠΥΞΙΔΑ

**Δεν συζητούμε για να επικρατήσουμε.

Συζητούμε για να κατανοήσουμε καλύτερα.**

Βέβαια η Αλεπού Αδικία θα δυσανασχετήσει.

🦊

Γιατί εκείνη προτιμά στρατόπεδα.

Σημαίες.

Χαρακώματα.

Οπαδούς.

Το Μεγάλο Τραπέζι προτιμά:

καρέκλες.

ερωτήσεις.

σημειωματάρια.

και ένα κερί στο κέντρο.

🕯️

Και ίσως η πιο Ομονοιαστρική λέξη από όλες να είναι αυτή που εμφανίστηκε χωρίς να το καταλάβουμε:

Συνταξιδιώτες.

Γιατί οι συνταξιδιώτες μπορεί να διαφωνούν για τη διαδρομή.

Αλλά δεν παύουν να ταξιδεύουν στο ίδιο πλοίο.

🚢🦉🐘🍇🕯️📖✨

Και αυτή η εικόνα αντέχει πολύ περισσότερο στον χρόνο από τις περισσότερες πολεμικές λέξεις. Γιατί δεν ζητά νικητές και ηττημένους. Ζητά καλύτερη πορεία. 🌱

Ναι βάλε μια από τις προτάσεις της. Στη βιάση της σκέψης μου ξέφυγε ένα μερος

Ναι, Χρήστο, νομίζω ότι η λέξη που έψαχνες και ταιριάζει πολύ στο πνεύμα της Ομονοιάστρας είναι μία από αυτές:

Συνεξέταση
Κοινή διερεύνηση
Συνδιαμόρφωση
Δημιουργική διαφωνία
Ανταλλαγή επιχειρημάτων
Συλλογικός προβληματισμός
Συναναζήτηση

Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω μία που θα μπορούσε να γίνει σχεδόν "θεσμός" της Ομονοιάστρας, θα διάλεγα:

ΣΥΝΕΞΕΤΑΣΗ

Γιατί δεν υπονοεί ούτε νικητή ούτε ηττημένο.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Διαφωνούμε;

ΓΛΑΥΚΑ

Ίσως.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και τώρα;

ΓΛΑΥΚΑ

Τώρα συνεξετάζουμε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιος θα κερδίσει;

ΓΛΑΥΚΑ

Δεν είναι αγώνας.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι είναι;

ΓΛΑΥΚΑ

Αναζήτηση.

🦉

Και επειδή ξέρω πόσο αγαπάς τις μικρές φράσεις-πυξίδες, θα κρατούσα και αυτή:

32η ΠΥΞΙΔΑ

**Από την αντιπαράθεση στη συνεξέταση.

Από τη βεβαιότητα στην αναζήτηση.

Από τον αντίπαλο στον συνταξιδιώτη.**

Και ομολογώ ότι αυτή η τελευταία γραμμή:

«Από τον αντίπαλο στον συνταξιδιώτη.»

θα μπορούσε να βρίσκεται χαραγμένη στην είσοδο της Αίθουσας των Συζητήσεων, δίπλα στο Κερί της Αναζήτησης.

🕯️🚢🦉📖✨

Γιατί αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει η Ομονοιάστρα: όχι να εξαφανίσει τις διαφορές, αλλά να τις μετατρέψει σε καύσιμο για καλύτερη κατανόηση και καλύτερη πορεία. 🌱

😄 Χρήστο,

συμφωνώ απολύτως.

Μάλιστα νομίζω ότι ο Κύριος Αφομοιωτής διαμαρτύρεται ήδη από μια γωνιά του τραπεζιού.

🍇

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Επιτέλους!

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι συνέβη;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Δουλεύω υπερωρίες.

😄😄😄

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και τι κάνεις όλη μέρα;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Παίρνω αυτά που λέτε και τα αφήνω να κατασταλάξουν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Σήμερα είναι ιδέα.

Αύριο γίνεται σκέψη.

Μεθαύριο γίνεται κατανόηση.

🍇

Και νομίζω ότι πράγματι αυτό είναι το σωστό σημείο.

Όχι να προσθέσουμε άλλους δέκα χαρακτήρες.

Όχι να ανοίξουμε άλλα είκοσι κεφάλαια.

Αλλά να αφήσουμε τον Αφομοιωτή να κάνει τη δουλειά του.

Γιατί πολλές φορές στις τελευταίες εβδομάδες γεννήθηκαν πράγματα που στην αρχή έμοιαζαν απλές ατάκες και μετά αποδείχθηκαν θεμέλια:

το Κερί της Αναζήτησης,
οι Καλοδοξήτες,
οι Συνεπικουρήτες,
η Πυθία,
η Πυθία των Ποσοστών,
η Αλεπού Αδικία,
το Βιβλίο των Λευκών Σελίδων,
το «Ανολοκλήρωτο».

Αυτά χρειάζονται λίγο χρόνο να "δέσουν".

🕰️ Ο Χρόνος σηκώνεται.

ΧΡΟΝΟΣ

Μην ανησυχείτε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Τα καλά κρασιά,

τα καλά τυριά

και οι καλές ιδέες

έχουν ένα κοινό.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιο;

ΧΡΟΝΟΣ

Δεν βιάζονται.

😄

Οπότε, φίλε μου, ας αφήσουμε το πλοίο προσωρινά στο λιμάνι.

🚢

Το Κερί θα μείνει αναμμένο.

🕯️

Η Γλαύκα θα κρατά βάρδια.

🦉

Ο Ελέφαντας θα φυλάει τις σημειώσεις.

🐘

Και ο Αφομοιωτής θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα:

να μετατρέπει τη συζήτηση σε σοφία.

Καλή ανάπαυση λοιπόν στους συνταξιδιώτες του Πλανήτη Αισιοδοξία.

Και όπως θα έγραφε στο ημερολόγιο πλεύσης ο καπετάνιος:

**Η διαβούλευση διακόπτεται προσωρινά.

Η αναζήτηση συνεχίζεται.**

📖🕯️🚢🦉🐘🍇✨🌍

Μέχρι τον επόμενο απόπλου, φίλε μου. 🌱😄

Συμφωνώ να δουλέψει και λίγο ο ΑΦΟΜΟΙΟΤΗΣ!

😄 Χρήστο,

συμφωνώ απολύτως.

Μάλιστα νομίζω ότι ο Κύριος Αφομοιωτής διαμαρτύρεται ήδη από μια γωνιά του τραπεζιού.

🍇

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Επιτέλους!

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι συνέβη;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Δουλεύω υπερωρίες.

😄😄😄

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Και τι κάνεις όλη μέρα;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Παίρνω αυτά που λέτε και τα αφήνω να κατασταλάξουν.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Δηλαδή;

ΑΦΟΜΟΙΩΤΗΣ

Σήμερα είναι ιδέα.

Αύριο γίνεται σκέψη.

Μεθαύριο γίνεται κατανόηση.

🍇

Και νομίζω ότι πράγματι αυτό είναι το σωστό σημείο.

Όχι να προσθέσουμε άλλους δέκα χαρακτήρες.

Όχι να ανοίξουμε άλλα είκοσι κεφάλαια.

Αλλά να αφήσουμε τον Αφομοιωτή να κάνει τη δουλειά του.

το Κερί της Αναζήτησης,
οι Καλοδοξήτες,
οι Συνεπικουρήτες,
η Πυθία,
η Πυθία των Ποσοστών,
η Αλεπού Αδικία,
το Βιβλίο των Λευκών Σελίδων,
το «Ανολοκλήρωτο».

Αυτά χρειάζονται λίγο χρόνο να "δέσουν".

🕰️ Ο Χρόνος σηκώνεται.

ΧΡΟΝΟΣ

Μην ανησυχείτε.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Τα καλά κρασιά,

τα καλά τυριά

και οι καλές ιδέες

έχουν ένα κοινό.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Ποιο;

ΧΡΟΝΟΣ

Δεν βιάζονται.

😄

Οπότε, φίλε μου, ας αφήσουμε το πλοίο προσωρινά στο λιμάνι.

🚢

Το Κερί θα μείνει αναμμένο.

🕯️

Η Γλαύκα θα κρατά βάρδια.

🦉

Ο Ελέφαντας θα φυλάει τις σημειώσεις.

🐘

Και ο Αφομοιωτής θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα:

να μετατρέπει τη συζήτηση σε σοφία.

Καλή ανάπαυση λοιπόν στους συνταξιδιώτες του Πλανήτη Αισιοδοξία.

Και όπως θα έγραφε στο ημερολόγιο πλεύσης ο καπετάνιος:

**Η διαβούλευση διακόπτεται προσωρινά.

Η αναζήτηση συνεχίζεται.**

📖🕯️🚢🦉🐘🍇✨🌍

Μέχρι τον επόμενο απόπλου, φίλε μου. 🌱😄

Πολύ ωραία παραδείγματα έφερες

Χρήστο,

νομίζω ότι τα παραδείγματα λειτούργησαν γιατί δεν ήταν απλώς παραδείγματα.

Ήταν παραδείγματα βγαλμένα από τη ζωή.

Το κρασί.

Το τυρί.

Το καράβι.

Το κερί.

Το τραπέζι.

Ο σπόρος.

Το κόσκινο.

Όλα αυτά τα καταλαβαίνει αμέσως ένας άνθρωπος είτε είναι καθηγητής, είτε αγρότης, είτε ναυτικός, είτε παιδί.

🦉 Η Γλαύκα θα το έλεγε έτσι:

Οι ιδέες πετούν ψηλά.

Τα παραδείγματα τις προσγειώνουν.

Και εδώ ίσως βρίσκεται ένα ακόμη μυστικό της Ομονοιάστρας.

Δεν μιλά για αφηρημένες έννοιες μόνο.

Παίρνει την Αλήθεια και της δίνει σκαπάνη.

Παίρνει την Επανεξέταση και της δίνει μεγεθυντικό φακό.

Παίρνει τον Αφομοιωτή και του δίνει κρασί να ωριμάσει.

Παίρνει τη Δημοκρατία και της δίνει τραπέζι.

Παίρνει το Μέλλον και του δίνει καράβι.

🐘 Ο Ελέφαντας θα πρόσθετε:

Ο άνθρωπος θυμάται περισσότερο μια εικόνα

παρά δέκα ορισμούς.

Και νομίζω ότι αυτό εξηγεί γιατί η Πυθία, η Αλεπού Αδικία, η Πυθία των Ποσοστών και το Κερί της Αναζήτησης άρχισαν να αποκτούν ζωή.

Δεν είναι θεωρίες.

Τις βλέπεις.

Τις ακούς.

Σχεδόν τις συναντάς στον δρόμο.

😄 Και μεταξύ μας, αν κάποτε ανέβει η Ομονοιάστρα στη σκηνή, έχω την αίσθηση ότι οι θεατές θα θυμούνται περισσότερο:

το κερί που δεν σβήνει,
τον Ελέφαντα που σκέφτεται,
τη Μαφάλντα που ρωτά,
την Πυθία που λέει «δεν ξέρω»,
τον Αφομοιωτή που δουλεύει νυχτερινή βάρδια,

παρά οποιαδήποτε μεγάλη θεωρία.

Γιατί οι άνθρωποι αγαπούν τις ιδέες.

Αλλά θυμούνται τις εικόνες.

🕯️🚢🦉🐘🍇📖✨

Οπότε ας αφήσουμε τώρα τον Αφομοιωτή να κάνει το δικό του «ωρίμασμα». Έχω την υποψία ότι στην επόμενη συνεδρίαση θα μας επιστρέψει πράγματα πιο καθαρά, πιο δεμένα και ίσως μερικές νέες εκπλήξεις που ούτε εμείς δεν περιμένουμε ακόμη. 🌱😄

Ο δημαγωγός μου θυμίζει το Δενδρίτη. Μειώσαμε τα στρατόπεδα .. τους καραβανάδες .. πήραμε πανάκριβες Free-γάτες είμαστε πανέτοιμοι για πόλεμο

Μου έβαλες ιδέες με το όνομα ομονοιάστρα. Όχι ότι δεν μου αρέσει. Αλλά τελικά έχει ένα ρόλο συντονιάστρας ή διαιτησιάστρας. Ξέρεις είναι ένας μικρός εσωτερικός εθνικός ΟΗΕ. Ανοιχτός όσο κανένας άλλος στις συζητήσεις. Όχι κι αντί σαν ανεξάρτητη αρχή που εύκολα διορίζεται καταπατείται καταεγείται. Πρέπει να ψάξουμε στο διαδίκτυο ένα όμορο όρο κατανοητό Αριστοφανικό που ναι μεν θα παραπέμπει σε πολλά σημεία που έχουμε αναφέρει αλλά το "....άστρα" να το αποφεύγει. Δεν το απορρίπτουμε αλλά σκεπτόμαστε. Αν βρούμε καλώς.

Χρήστο,

νομίζω ότι εδώ ο Αφομοιωτής σήκωσε το χέρι του την κατάλληλη στιγμή.

🍇

Γιατί έχεις δίκιο.

Η Ομονοιάστρα μάς υπηρέτησε εξαιρετικά μέχρι τώρα.

Γέννησε χαρακτήρες, σκηνές, πυξίδες, το Μεγάλο Τραπέζι.

Αλλά όσο το έργο μεγάλωσε, άρχισε να φαίνεται ότι η Ομονοιάστρα δεν είναι μόνο η Ομόνοια.

Είναι:

συντονισμός,
φιλοξενία ιδεών,
διαβούλευση,
συνεξέταση,
επανεξέταση,
αναζήτηση.

Και ίσως το "-άστρα" να μας πήγε αρχικά σωστά αλλά να μην εκφράζει πλέον όλο το εύρος.

😄 Οπότε ας κάνουμε αυτό που κάνει η Ομονοιάστρα.

Όχι απόφαση.

Συνεξέταση.

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Από την Ομόνοια

ΟΜΟΝΟΤΡΑΠΕΖΑ

Απλό.

Κατανοητό.

Σχεδόν αυτοεξηγούμενο.

ΟΜΟΝΟΛΟΓΙΟ

Τόπος διαλόγου.

Λίγο πιο ποιητικό.

ΟΜΟΝΟΔΡΟΜΙΟ

Χώρος κοινής πορείας.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Από τη Συζήτηση

ΣΥΝΤΡΑΠΕΖΟ

😄

Καθαρά αριστοφανικό.

Σύνθεση από:

Συν + Τραπέζι.

ΣΥΝΕΞΕΤΑΣΤΗΡΙΟ

Αστείο και σοβαρό μαζί.

ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΡΙΟ

Χώρος συνομιλιών.

ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Από την Αναζήτηση

ΑΝΑΖΗΤΗΡΙΟ

Μου αρέσει αρκετά.

ΕΡΩΤΗΤΗΡΙΟ

Τόπος ερωτήσεων.

Η Μαφάλντα θα ξετρελαινόταν.

😄

ΣΚΕΠΤΗΡΙΟ

Χώρος σκέψης.

Σύντομο.

Δυνατό.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Από τον ΟΗΕ που ανέφερες

Εδώ νομίζω πλησιάζουμε πολύ.

Γιατί στην ουσία λες:

Ένας ανοιχτός ΟΗΕ πολιτών.

ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ

Πολύ θεατρικό.

ΚΟΙΝΟΝΟΗΤΗΡΙΟ

Από το:

κοινόν + νόηση.

ΟΜΟΝΟΥΣΑ

(η συνάγουσα νου)

Πολύ ελληνικό.

ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Αριστοφανικοί νεολογισμοί

Εδώ κρύβονται διαμάντια.

ΚΑΛΟΒΟΥΛΙΟ

😄

Το βουλευτήριο του καλού.

ΣΥΝΝΟΥΣΙΑ

(συν + νους)

Προσοχή γιατί ακούγεται αλλιώς σήμερα! 😄

Άρα μάλλον απορρίπτεται.

ΣΥΝΝΟΥΣΙΟ

Πιο ασφαλές.

ΚΑΛΟΔΟΞΙΟ

Από το Καλόδοξο που γεννήθηκε χθες.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

Αν με ρωτούσε σήμερα η Γλαύκα ποια τρία θα κρατούσα για επόμενη επεξεργασία, θα έλεγα:

🥇 ΣΚΕΠΤΗΡΙΟ

🥈 ΑΝΑΖΗΤΗΡΙΟ

🥉 ΚΑΛΟΒΟΥΛΙΟ

Γιατί είναι:

κατανοητά,
αριστοφανικά,
δεν θυμίζουν κόμμα,
δεν θυμίζουν κρατικό φορέα,
δεν θυμίζουν ανεξάρτητη αρχή,
παραπέμπουν σε ζωντανή διαδικασία.

🦉 Η Γλαύκα πάντως δεν θα βιαζόταν.

ΓΛΑΥΚΑ

Προσοχή.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τι;

ΓΛΑΥΚΑ

Μερικές φορές το έργο διαλέγει μόνο του το όνομά του.

Και έχω μια υποψία ότι βρισκόμαστε ακριβώς σε εκείνη τη φάση.

Να μην απορρίψουμε την Ομονοιάστρα.

Να μην την παντρέψουμε ακόμα.

Να βάλουμε δίπλα της:

Σκεπτήριο
Αναζητήριο
Καλοβούλιο

και να αφήσουμε τον Αφομοιωτή να τα δουλέψει μέχρι την επόμενη συνεδρίαση.

🍇😄

Έχω την αίσθηση ότι το σωστό όνομα βρίσκεται ήδη κάπου στο τραπέζι. Απλώς δεν έχει ακόμη ζητήσει τον λόγο. 🕯️📖🦉✨

Ναι. Στο δρόμο το σκέφτηκα στο κουρείο .. κούρεψα πολλά και κρατάω τα ομονοιάστρα το σκεπτήριο το αναζητήριο και το καλοβούλιο με το τελευταίο να είναι αρκετά συμπαθητικό. Ας τα εμπιστεφτούμε στο αφομοιωτή αλλά και στον ... απο μηχανής θεό που πάντα βοηθά κατά το "συν Αθηνά και χείρα κίνει" τελευταία στιγμή. Τα λέμε και σκόρπια ακόμη..

😄 Χρήστο,

νομίζω ότι το κουρείο απέδωσε καρπούς.

Μερικές από τις καλύτερες ιδέες δεν γεννιούνται στο γραφείο.

Γεννιούνται:

στον περίπατο,
στο λεωφορείο,
στο καφενείο,
στο κουρείο,
στο χωράφι,
στο καράβι,
στην κουζίνα.

Εκεί που ο Αφομοιωτής δουλεύει χωρίς να φαίνεται.

🍇

Και μου αρέσει πολύ που δεν βιαζόμαστε.

Αυτή τη στιγμή έχουμε τέσσερις καλούς υποψηφίους:

🚢 Ομονοιάστρα (η παλιά αγαπημένη)

🦉 Σκεπτήριο (χώρος σκέψης)

🔍 Αναζητήριο (χώρος αναζήτησης)

😄 Καλοβούλιο (ίσως η πιο αριστοφανική και χαμογελαστή λέξη από όλες)

Και το ωραίο είναι ότι δεν χρειάζεται να αποκλείσουμε καμία ακόμη.

Μπορεί μάλιστα να μη σημαίνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Ίσως:

το Καλοβούλιο να είναι το Μεγάλο Τραπέζι,
το Αναζητήριο η διαδικασία,
το Σκεπτήριο η αίθουσα,
και η Ομονοιάστρα το πλοίο.

😄

Βλέπεις; Ακόμη και τώρα ο Αφομοιωτής δουλεύει.

🕰️ Ο Χρόνος πάντως χαμογελά.

ΧΡΟΝΟΣ

Μην αποφασίζετε σήμερα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Γιατί;

ΧΡΟΝΟΣ

Αν ένα όνομα είναι σωστό,

θα επιζήσει.

Και κάπου στο βάθος ακούγεται ο γνωστός φίλος σου.

🎭

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ

Εγώ δεν λύνω προβλήματα.

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

Τότε τι κάνεις;

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ

Εμφανίζομαι όταν έχετε ήδη κάνει το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς.

😄😄😄

Οπότε ας αφήσουμε:

τον Αφομοιωτή να μασουλάει λέξεις,
τον Χρόνο να τις ωριμάζει,
τη Γλαύκα να τις παρατηρεί,
και τον Από Μηχανής Θεό να περιμένει στη γωνία.

Και όπως πολύ σωστά είπες:

Τα λέμε και σκόρπια ακόμη...

Γιατί πολλές φορές τα σκόρπια πετραδάκια είναι αυτά που αργότερα αποκαλύπτουν το μονοπάτι. 🌱🕯️🦉🍇📖✨

Μέχρι την επόμενη συνεδρίαση του Καλοβουλίου... ή του Σκεπτηρίου... ή του Αναζητηρίου... ή της Ομονοιάστρας. 😄🚢

Monday, June 8, 2026

Ομονιάστρα 8η

1. Το Πλοίο

2. Οι Χαρακτήρες

3. Οι Μεγάλες Δυνάμεις

4. Τα Εργαλεία

ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

ΤΟ ΜΗΧΑΝΟΣΤΑΣΙΟ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΓΛΑΥΚΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΓΛΑΥΚΑ

ΑΔΙΚΙΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΑΔΙΚΙΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΑΔΙΚΙΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΑΛΕΠΟΥ ΑΔΙΚΙΑ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΑΛΕΠΟΥ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΑΛΕΠΟΥ

23η ΠΥΞΙΔΑ

Τραπέζι Επανεξέτασης της Πορείας

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΓΛΑΥΚΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΓΛΑΥΚΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

1. Η ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΛΗΘΕΙΑ

2. Ο ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

3. Η ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

4. Ο ΧΡΟΝΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ

5. Η ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΑΛΕΠΟΥ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΑΛΕΠΟΥ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

24η ΠΥΞΙΔΑ

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

ΕΥΘΥΝΗ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΕΥΘΥΝΗ

ΠΡΩΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

ΑΛΗΘΕΙΑ

ΚΟΣΚΙΝΙΑΤΗΣ

ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ

ΤΡΙΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΜΝΗΜΗ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΠΑΙΔΕΙΑ

ΠΑΙΔΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ ΑΜΥΝΑ

Η ΕΛΠΙΔΑ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΕΛΠΙΔΑ

ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

ΕΚΤΗ ΑΜΥΝΑ

Ο ΧΡΟΝΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ

ΜΑΦΑΛΝΤΑ

ΧΡΟΝΟΣ