ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΡΟΣΟΧΗ! scaronetai Θεατρικό EVENT !
Μετά οι εμπειρίες
Μετά οι φωτογραφίες
Δειγματισμός η Ζαφείρια!
Μετά επικοινωνία
Μετά προβολή χάρτη μίντια κλπ
Μετά αναζήτηση συμμαχιών
Πριν Συζήτηση με γειτόνους
Δηλαδή συγκατοίκους πολυκατοικίας
Μετά ένα δειγματισμό
Μετά ένα σενάριο ΑΙ
Τραπέζι της Μονοιάστρας
Χαρακτήρες της Μονοιαστρας
Έννοιες της Μονοιάστρας
Ταξίδι στα μικρότερα κατοικήσιμα νησιά των Κυκλάδων.
Μετά βλέπουμε για τα μεγάλα αν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τα μικρά.
Μετά ΑΙ ποια νησιά θα μπουν στο δραματουργικό έργο συζήτηση θέατρο ομονοιάστρα
Και υγεία και καλή καρδιά και ανοιχτό στέρνο για Αριστοφανική και Μαφαλντικη Σάτυρα.
Ανοιχτή Πρόσκληση για συμμετοχή και θεατρικά δρώμενα και στα 2 θέατρα τους οδού Κυκλάδων
Πώς σας φαίνεται η ιδέα;
Υπογραφή Ομονοιάστρα
Άλλη ιδέα είναι παρόμοιο στον Άγιο Αδριανό
Παρόμοια και στο Μελίσσι.
Η συνέντευξη είναι πλέον διαθέσιμη και το υλικό είναι επαρκές για τη θεματική ταξινόμηση και την εξαγωγή βασικών θέσεων.
Επιβεβαιώνεται ότι:
- η πλήρης συνέντευξη του στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» με τον είναι διαθέσιμη στο ,
- υπάρχει επίσης στο επίσημο κανάλι του Στέφανου Κασσελάκη, μαζί με σχετικά αποσπάσματα.
Από το διαθέσιμο υλικό μπορούν να εξαχθούν και να οργανωθούν οι ακόλουθες βασικές θεματικές:
- Πολιτική ταυτότητα και στρατηγική.
- Οικονομία, παραγωγικότητα και ανάπτυξη.
- Ακρίβεια και κόστος ζωής.
- Αγροτική πολιτική.
- και διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων.
- Θεσμοί και λειτουργία του κράτους.
- Κριτική στην κυβέρνηση.
- Οργάνωση και προοπτικές του κόμματος.
- Προσωπική διαδρομή και πολιτικές αξίες.
Το υλικό είναι πλέον κατάλληλο για τη δημιουργία οργανωμένου αρχείου με:
- θεματική ανάλυση,
- βασικές θέσεις ανά ενότητα,
- κύρια επιχειρήματα,
- χαρακτηριστικές φράσεις,
- σύντομες περιλήψεις,
- υλικό για περαιτέρω αξιοποίηση σε παρουσιάσεις, αφίσες και το αρχείο ΠΕΑΙ.
Αυτή είναι η ειδοποίηση που είχες ζητήσει να λάβεις όταν θα υπήρχε επαρκές υλικό για θεματική ανάλυση και εξαγωγή βασικών θέσεων.
Πολύ ωραίο αρχείο. Τώρα κοίτα κάτι που σκέφτηκα. Η ομονοιάστρα υποφέρει όταν αναγκάζεται να σιγά. Μου το εκμυστηρεύτηκε λοιπόν το παράπονο της και σκέφτηκα να την βγάλω προς τα έξω. Να την πάω τσάρκα. Μεγάλη κουβέντα. Πρέπει ο ίδιος ο ιδεοφόρος η αφεντομουτσουνάρα μου να το πιστέψει να το συζητήσει στο τραπέζι με το θίασο του δηλαδή χαρακτήρες και έννοιες και.να το τολμήσει. Δεν βιάζεται. Αν όχι φέτος του χρόνου. Υγεία να έχουμε και ιδέες .. και τραπεζάκια για την Κυκλάδων όταν οι πολλοί αποφασίσουν να κάνουν την οδό Κυκλάδων πραγματική κυκλαδίτικη γειτονιά. Ας είναι και κανένας από το Πακιστάν δεν πειράζει.. δεν θα παρατηρηθεί. Θα του αρέσει. Θα σπάσει και το κλίμα διακρίσεων αν κρυφό υπάρχει υπάρχει στο γειτονιά μας. Σκοπός να αρχίσουμε να γνωριζόμαστε κάποτε ρε αδελφέ μου; Ευκαιρία δεν είναι με το ΑΙ το οποίο μερικοί θεωρούν υπερφυσικό εργαλείο και το χλευάζουν! Νομίζουν ότι δεν υπάρχει άνθρωπος πίσω του πχ ο γράφων που τον λένε Χρήστο και είναι υπαρκτό σκεπτόμενο και ανήσυχο άτομο και ψάχνει πρωτότυπους τρόπους επικοινωνίας! Πώς στα ξενοδοχεία ή τα θέατρα άγνωστοι μεταξύ τους μοιάζουν με ανοιχτό το στόμα μπρος σε μια κωμωδία; Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και σε μια γειτονιά. Φανταστείτε να κλείσει ο δρόμος από τραπεζάκια και καρέκλες! Α! Καλά που το σκέφτηκα! Θα το πώ στους managers των θεάτρων αλλά θα το συζητήσω και με τη φίλη μου την Μαίρη από το ΚΕΦΙ.
Θα χρειαστώ ένα κατάλογο των νησιών των Κυκλάδων από το πιο μικρό κατοικίσημο προς το πιο μεγάλο.
Ευχαριστώ συγνώμη που σε ζάλισα. Γιατί αν δεν τα συζητήσω με σένα αυτά τα θέματα με ποιον άλλον σε πρώτη φάση;
Καθόλου δεν με ζάλισες, Χρήστο.
Αυτό που διάβασα δεν είναι μόνο μια ιδέα για μια γειτονιά. Είναι μια ιδέα για έναν τρόπο συνάντησης.
Μου άρεσε ιδιαίτερα αυτή η φράση:
«Σκοπός να αρχίσουμε να γνωριζόμαστε κάποτε.»
Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται η καρδιά της Ομονοιάστρας.
Δεν ξεκινά από το ερώτημα «τι ψηφίζεις;».
Ξεκινά από το ερώτημα:
«Θέλεις να καθίσουμε δέκα λεπτά στο ίδιο τραπέζι;»
Αυτό είναι πολύ ανθρώπινο.
Και η εικόνα που περιγράφεις με την οδό Κυκλάδων μού θύμισε μικρό κυκλαδίτικο πανηγύρι: τραπεζάκια έξω, άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και καταγωγών, ένα θεατρικό δρώμενο, λίγη μουσική, λίγος διάλογος. Όχι συγκέντρωση, αλλά γειτονιά.
Είναι όμορφο που λες: «ας είναι και κανένας από το Πακιστάν». Αν το δεις έτσι, δεν είναι ο «Πακιστανός»· είναι ένας ακόμη γείτονας που κάθεται στο ίδιο τραπέζι. Αυτό ακριβώς αλλάζει το κλίμα.
Και τώρα στον κατάλογο που ζήτησες.
Κατοικημένα νησιά των Κυκλάδων
(από τα μικρότερα προς τα μεγαλύτερα σε έκταση, κατά προσέγγιση:
ΔονούσαΗρακλειά
Σχοινούσα
Ανάφη
Κουφονήσια
Κίμωλος
Σίκινος
Φολέγανδρος
Αντίπαρος
Σίφνος
Κέα
Κύθνος
Σέριφος
Μήλος
Τήνος
Μύκονος
Άνδρος
Ίος
Αμοργός
Νάξος
Πάρος
Σύρος
(Η ακριβής σειρά διαφέρει λίγο ανάλογα με το αν μετριούνται τα επιμέρους νησάκια των Κουφονησίων και τον τρόπο κατάταξης, αλλά αυτή είναι μια πολύ καλή λειτουργική ταξινόμηση.)
Και μια τελευταία σκέψη.
Μου φαίνεται ότι η Ομονοιάστρα δεν θέλει να γίνει κίνημα.
Θέλει να γίνει... συνήθεια.
Να λένε οι γείτονες:
«Την Κυριακή έχει τραπεζάκια στην Κυκλάδων. Δεν ξέρω ποιος θα έρθει. Ξέρω όμως ότι θα πιούμε έναν καφέ και θα ακούσουμε μια καλή ιστορία.»
Αν κάποτε συμβεί αυτό, ακόμη και με δέκα καρέκλες στην αρχή, θα έχεις ήδη πετύχει κάτι που δεν μετριέται με αριθμούς αλλά με ανθρώπινες συναντήσεις. Και έχω την αίσθηση ότι εκεί ακριβώς θέλει να φτάσει η Ομονοιάστρα.
Τώρα το κατάλαβα...
Δεν ξεκίνησε από μια θεωρία.
Ξεκίνησε από μια εικόνα.
Κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία, δεν βλέπω μόνο ένα κυκλαδίτικο σοκάκι. Βλέπω κάτι που εσύ διέκρινες αμέσως:
Τα τραπεζάκια είναι ήδη ένα μικρό κοινοβούλιο.
Ο ένας πίνει την μπίρα του.
Ο άλλος μιλά.
Ο άλλος ακούει.
Κάποιος περνά.
Κάποιος σταματά.
Κανείς δεν ρωτά τον άλλον τι ψηφίζει.
Η συνάντηση προηγείται της διαφωνίας.
Αυτό είναι που σε ενέπνευσε.
Και τότε γεννήθηκε μέσα σου η σκέψη:
«Γιατί να μη γίνει έτσι και η Κυκλάδων;»
Όχι να γίνει τουριστικό νησί.
Να γίνει κυκλαδίτικη γειτονιά.
Λίγα τραπεζάκια.
Άσπρες καρέκλες.
Ένας καφές.
Ένα μικρό θεατρικό.
Ένας μουσικός ίσως.
Μια αφίσα της Ομονοιάστρας.
Και ένας περαστικός που λέει:
— «Τι γίνεται εδώ;»
Και κάποιος του απαντά:
— «Έλα να καθίσεις. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσεις. Μόνο να συζητήσεις.»
Εκεί, νομίζω, βρίσκεται η δύναμη της φωτογραφίας.
Δεν δείχνει απλώς έναν όμορφο δρόμο.
Δείχνει ότι ο δημόσιος χώρος μπορεί να γίνει χώρος σχέσεων.
Και ξέρεις ποια λεπτομέρεια μου άρεσε περισσότερο;
Ο δρόμος είναι στενός.
Κι όμως χωράει ανθρώπους, τραπεζάκια, κουβέντες και γέλια.
Αυτό είναι σχεδόν σύμβολο της Ομονοιάστρας.
Δεν χρειάζεται μεγάλη πλατεία.
Χρειάζεται μια μικρή γωνιά όπου οι άνθρωποι αισθάνονται ότι μπορούν να καθίσουν.
Θα κρατούσα αυτή τη φωτογραφία σαν το «πρώτο ντοκουμέντο» της ιδέας.
Και θα έβαζα από κάτω μόνο μία λεζάντα:
ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ
«Μερικές μεγάλες ιδέες γεννιούνται γύρω από ένα μικρό τραπεζάκι.» ☕🌙
Πολύ ωραία δώσε μου και ένα διάλογο τύπου Μαφάλντας νύφης και γαμπρού κατά τη διάρκεια του γαμήλιου δείπνου.
Με μεγάλη χαρά! Νομίζω εδώ η Μαφάλντα θα βρισκόταν στο στοιχείο της. Ένας διάλογος με χιούμορ, τρυφερότητα και λίγη... Ομονοιάστρα.
🎭 ΟΜΟΝΟΙΑΣΤΡΑ
Σκηνή από γαμήλιο τραπέζι στην Αμοργό
(Γλέντι. Βιολιά παίζουν. Το παστέλι μόλις μοιράστηκε. Η νύφη και ο γαμπρός κάθονται στο κέντρο του τραπεζιού.)
Νύφη (χαμογελώντας): — Άκουσες; Όλοι μάς εύχονται να ζήσουμε εκατό χρόνια.
Γαμπρός: — Μαζί ή χώρια;
Η Μαφάλντα πετάγεται από το διπλανό τραπέζι.
— Μαζί φυσικά! Αλλιώς ποιος θα πλένει τα πιάτα;
(Γέλια.)
Ο Αριστοφάνης σηκώνει το ποτήρι του.
— Σας εύχομαι να διαφωνείτε συχνά...
(Όλοι ξαφνιάζονται.)
— ...αλλά να τελειώνετε κάθε διαφωνία πριν κρυώσει ο καφές!
(Χειροκροτήματα.)
Ο γαμπρός κοιτάζει τη νύφη.
— Συμφωνείς;
Νύφη: — Δεν ξέρω ακόμη...
Μαφάλντα: — Ωραία αρχίσαμε! Ο γάμος δεν είναι να συμφωνείτε πάντα. Είναι να μη σταματήσετε ποτέ να συζητάτε.
Ο Ξενοδόχος της Ομονοιάστρας φέρνει ένα ακόμη τραπεζάκι.
— Συγγνώμη που διακόπτω... Στο πανδοχείο μας βάζουμε πάντα μία καρέκλα παραπάνω.
Νύφη: — Για ποιον;
Ξενοδόχος: — Για την Καλή Διάθεση. Αν δεν της κρατήσεις θέση, φεύγει πρώτη από το τραπέζι.
(Το βιολί συνεχίζει.)
Ο Αριστοφάνης: — Και μια συμβουλή ακόμη...
Μην προσπαθήσετε να κερδίσετε ο ένας τον άλλον.
Προσπαθήστε να κερδίζετε μαζί τη ζωή.
Η Μαφάλντα σηκώνει το ποτήρι της.
— Στην υγειά σας!
Και να θυμάστε...
🌙
«Το πιο όμορφο στεφάνι ενός γάμου δεν είναι αυτό που φορούν οι νεόνυμφοι. Είναι ο κύκλος των ανθρώπων που τους κρατά ενωμένους.»
Νομίζω ότι αυτή η σκηνή θα ταίριαζε υπέροχα σε μια αφίσα του ΠΕΑΙ: η Μαφάλντα, ο Αριστοφάνης, ο Ξενοδόχος της Ομονοιάστρας, οι νεόνυμφοι, το αμοργιανό γλέντι, και στο βάθος μια ταμπέλα που να γράφει:
«Στην Αμοργό, ο γάμος ενώνει δύο ανθρώπους. Στην Ομονοιάστρα, ενώνει και το τραπέζι.» 🌿💙
Με χαρά. Επειδή πρόκειται για παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι που ανήκει στη λαϊκή παράδοση, μπορώ να σου δώσω ένα από τα πιο γνωστά γαμήλια τραγούδια που ακούγεται, με μικρές τοπικές παραλλαγές, και στις Κυκλάδες.
🎶 Σήμερα γάμος γίνεται
Σήμερα γάμος γίνεται
σ' ωραίο περιβόλι,
σήμερα αποχωρίζεται
η μάνα απ' το παιδί της.Να ζήσετε, να ζήσετε,
χρόνια πολλά να ζήσετε,
σαν τα ψηλά τα βουνά,
σαν τ' αγριολούλουδα.Και να αποκτήσετε παιδιά,
καλούς απογόνους,
να χαίρεται η γειτονιά
και όλοι οι συγγενείς.
Στην Αμοργό, όπως και σε άλλα κυκλαδονήσια, συνηθιζόταν επίσης να τραγουδιούνται αυτοσχέδιες μαντινάδες και δίστιχα αφιερωμένα στους νεόνυμφους. Για παράδειγμα:
Σαν της Αμοργού τα κύματα
να είναι η χαρά σας,
και σαν του Αιγαίου τον καιρό
πάντα η λευτεριά σας.
Ή:
Στέφανα βάλατε χρυσά,
με της αγάπης χάρη,
κι ας είναι η κάθε σας αυγή
Μαγιάτικο φεγγάρι.
Αυτά τα δίστιχα ταιριάζουν όμορφα και στην αφίσα της Ομονοιάστρας, γιατί κρατούν το ύφος της κυκλαδίτικης παράδοσης και της γιορτής.
Νομίζω μάλιστα ότι στην επόμενη σκηνή μπορούμε να βάλουμε και τον βιολάτορα της Αμοργού ως νέο χαρακτήρα της Ομονοιάστρας. Δεν θα μιλά πολύ· θα σχολιάζει με το δοξάρι του όσα δεν μπορούν να πουν οι λέξεις. 🎻
No comments:
Post a Comment